Το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, Μυστήριο μιας Παρουσίας

Published on: 6 Ιουνίου 2018

Filled Under: Διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας

Views: 78

Tags:

Α] Ο Ιησούς δωρίζει ένα σημείο ενδεικτικό της θέλησης να είναι μαζί μας, γι αυτό και συστήνει “κάντε αυτό στην ανάμνηση μου”, δηλ. ζήστε όπως εγώ έζησα, μοιραστείτε τη ζωή σας με τους άλλους, όπως εγώ την μοιράστηκα μαζί σας. Αν αγαπήσετε τους συνανθρώπους σας όπως εγώ σας αγάπησα, τότε εγώ θα είμαι μαζί σας. Έτσι θα είστε σημείο της παρουσίας μου στον κόσμο.Α] Ο Ιησούς δωρίζει ένα σημείο ενδεικτικό της θέλησης να είναι μαζί μας, γι αυτό και συστήνει “κάντε αυτό στην ανάμνηση μου”, δηλ. ζήστε όπως εγώ έζησα, μοιραστείτε τη ζωή σας με τους άλλους, όπως εγώ την μοιράστηκα μαζί σας. Αν αγαπήσετε τους συνανθρώπους σας όπως εγώ σας αγάπησα, τότε εγώ θα είμαι μαζί σας. Έτσι θα είστε σημείο της παρουσίας μου στον κόσμο.

Β] Να σημειωθεί ακόμη ότι αυτή η δωρεά γίνεται στο πλαίσιο μιας εξελισσόμενης προδοσίας του Ιούδα, προάγγελου της εγκατάλειψης του Ιησού από τους μαθητές, μιας βίαιης αντιπαράθεσης μεταξύ προσφοράς και απόρριψης, αλτρουισμού και εγωκεντρισμού. Τα γεγονότα όπως είναι καταγραμμένα στα ευαγγέλια είναι συνάμα και μια προειδοποίηση για την κοινότητα των μαθητών διότι, αργά η γρήγορα, θα ανακαλύψουν ότι η αμαρτία είναι ακόμη ανά-μεσά τους, έτσι ώστε να μην σκανδαλιστούν και να μην πουν ότι η Εκκλησία που θα θέλαμε ή θα πρέπει να ήταν, δεν είναι αυτή που ζούμε και να ξε-πετάξουν τα πάντα. Ο Ιησούς ήρθε να μας απολυτρώσει, προσφέροντας ανεπιφύλακτα τη ζωή του μέχρι θανάτου· ναι, αλλά αυτό δεν ενεργεί σαν αυτοματισμός. Ο Ιησούς αγαπά την κοινότητά του και την στηρίζει και την βοηθά και εφ’ όσον είναι διαθέσιμη να πάει μαζί του μπροστά.

Γ] Τα σημεία του Μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας η τροφή και το πιοτό. Οι λέξεις «τρώγω και πίνω» μας δηλώνουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι αυτάρκης, ότι δεν έχει ζωή αφ’ εαυτού του, δεν επιβιώνει αν δεν τραφεί συνεχώς και αδιαλείπτως. Έτσι τρέφομαι με «το Σώμα του Χριστού και το αίμα του Χριστού» σημαίνει ότι είναι η κοινωνία μαζί Του, μια κοινωνία τόσο έντονη και βαθιά που με κρατά σε μια ζωή που υπερβαίνει τα όρια της καθημερινότητας και της θνητότητας, γιατί κατά κάποιο τρόπο διαμέσου του Μυστηρίου, η Αναστημένη ζωή του Ιησού, γίνεται ζωή μου.

Δ] Το ψωμί και το κρασί, συμβολίζουν ακόμη και το ελάχιστο που μπορώ να προσφέρω για να εκφράσω την αγάπη μου στον οποιονδήποτε. Δεν είναι τα μέσα που εκφράζουν το μέγεθος της αγάπης, αλλά η δωρεά ζωής που διαμέσου των σημείων εκφράζεται.

Ε] Το ψωμί και το κρασί δεν βρίσκονται ατόφια στη φύση. Είναι το αποτέλεσμα διεργασιών. Το ψωμί δεν είναι απλά οι σπόροι του σιταριού, ο ένας δίπλα στον άλλο, όπως σε ένα σακί, αλλά αλεσμένοι και ζυμωμένοι, που γίνονται μια νέα οντότητα, το ψωμί. Το ίδιο με το κρασί. Η ενότητα και μοναδικότητα της κοινότητας των μαθητών του Ιησού δεν είναι αποτέλεσμα της καλής θελήσεως πολλών να είναι μαζί, δίπλα- δίπλα, αλλά μια ζωή που δωρίζεται, ζυμώνεται πεθαίνει και ανασταίνεται σε μια νέα οντότητα αλλά στενά συνδεδεμένη με την παλαιά.

π. Ι.Μ.

Πηγή: Εφημερίδα “Ενοριακές Καμπάνες”, Φ884/25.5.2018

Comments are closed.