Στις Βρυξέλλες ο Σεβ/τατος π.Σεβαστιανός Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών για τους πρόσφυγες-μετανάστες

Στις 2 Δεκεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στο κτίριο της Κομισιόν (Ευρωπαϊκή Ένωση), Διάλογος με θέμα το φαινόμενο της μαζικής άφιξης προσφύγων και μεταναστών στις Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον Διάλογο προκάλεσε η COM.E.C.E (Επιτροπή Καθολικών Ιεραρχιών Ευρωπαϊκής Ένωσης), και η Κομισιόν εκτός από την COM.E.C.E κάλεσε επίσης το C.E.C. (Συνέλευση Εκκλησιών Ευρώπης) και το CCME (Επιτροπή Εκκλησιών για τους Πρόσφυγες στην Ευρώπη) και άλλες ευρωπαϊκές Οργανώσεις.

H COM.E.C.E ζήτησε να μιλήσει ένας Επίσκοπος από την Ελλάδα με θέμα την πρώτη υποδοχή των προσφύγων. Επειδή το κύμα των προσφύγων περνάει από την Αθήνα και είχα τη δυνατότητα να συμπληρώσω τις γνώσεις μου από τη δράση και την εμπειρία της Κάριτας Ελλάς, ανέλαβα να μιλήσω ως Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών.

Αφού περιέγραψα την εκμετάλλευσή τους από τους διακινητές, τους κινδύνους στη θάλασσα μέσα σε υπερφορτωμένες μικρές βάρκες και τις συνθήκες στις οποίες φθάνουν από τα παράλια της Τουρκίας στα ελληνικά νησιά, τόνισα περισσότερο την ανάγκη να απελευθερωθούν όλοι αυτοί οι ταλαίπωροι από τους διακινητές· να γίνεται η μεταφορά τους με ασφάλεια από Τουρκία σε Ελλάδα· να μην εγκλωβιστούν στην Ελλάδα σε κέντρα υποδοχής, διότι αναζητούν μια νέα χώρα να ζήσουν ελεύθεροι και να εργαστούν.

Περιέγραψα το έργο που επιτελούν για τους πρόσφυγες οι επαρχιακές Κάριτας στην Ελλάδα αλλά κυρίως η Κάριτας Ελλάς, με την οικονομική βοήθεια που της προσφέρουν οι Κάριτας των Χωρών: Ελβετίας, Ισπανίας, Βελγίου, Ολλανδίας, Αγγλίας, Σκωτίας, Ιρλανδίας, Γερμανίας, Αυστρίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά. Βοήθεια έχει φθάσει από τον Πάπα και την οργάνωση της Αγίας Έδρας Cor Unum. Δραστηριοποιείται επίσης η διεθνής Οργάνωση JRS των Πατέρων Ιησουιτών.

Τελικά, διαπιστώθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε ετοιμαστεί γι’ αυτό το ρεύμα μεταναστών που φθάνουν από την Αφρική στην Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία, αλλά κυρίως από τη Μέση Ανατολή στην Ελλάδα, και ότι η λύση για την υποδοχή των προσφύγων-μεταναστών βαρύνει τα Κράτη-Μέλη.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι ενωμένες στην υποδοχή των μεταναστών και προσφύγων. Αλλά κυρίως ότι και οι Χώρες που είναι διατεθειμένες να τους δεχτούν, δεν το κάνουν από αλληλεγγύη ή από ευσπλαχνία, αλλά κυρίως επειδή είναι ανεπτυγμένες και έχουν ανάγκη από εργατικό δυναμικό, και μάλιστα αναζητούν ειδικευμένους, κυρίως πανεπιστημιακού επιπέδου, και αυτοί είναι λίγοι.

Οπωσδήποτε, η ενσωμάτωση των προσφύγων στην κάθε χώρα υποδοχής είναι δύσκολη και απαιτεί τουλάχιστο 3 χρόνια, μέχρι να μάθουν τη γλώσσα και να εξειδικευθούν σε κάποια εργασία.

Τονίστηκε ότι μέχρις ότου οι πρόσφυγες-μετανάστες δεν λαβαίνουν την υπηκοότητα της νέας Χώρας, και ιδίως όσοι δεν έχουν πιστοποιητικά νομιμότητας και άδεια διαμονής, παραμένουν για πάντα μετανάστες και δεν εντάσσονται ποτέ στην τοπική κοινωνία, ακόμη και τα παιδιά τους.

+ Σεβαστιανός
Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών
Αποστολικός Τοποτηρητής Αρχιεπισκοπής Ρόδου

Comments are closed.