Προσευχή για την Αφιερωμένη Ζωή των Μοναχών

Published on: 29 Ιανουαρίου 2018

Filled Under: Σύρος

Views: 529

Tags: , ,

Εδώ και 22 χρόνια η Εκκλησία μας έχει καθιερώσει κατά την Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου να εορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα για την Αφιερωμένη Ζωή. Μια ημέρα κατά την οποία με ιδιαίτερο τρόπο ευχαριστούμε τον Κύριο για το δώρο ανδρών και γυναικών που αφιέρωσαν την ζωή τους στον Κύριο ζώντας τις ευαγγελικές αρετές και με την μαρτυρίας τους, τον λόγο και την προσφορά τους, καθιστούν ορατή μέσα στον κόσμο την Βασιλεία του Θεού.

Είναι ευλογία για την τοπική μας Εκκλησία η παρουσία και η ενεργός δράση τριών μοναχικών ταγμάτων. Το Τάγμα των Αδελφών του Ελέους, το Τάγμα των Αδελφών των Χριστιανικών Σχολείων και το Τάγμα των Πατέρων Καπουκκίνων.

Με αφορμή αυτή την ημέρα ο Επίσκοπος μας Σεβασμιότατος π. Πέτρος μας καλεί σε προσευχή μαζί με τους μοναχούς και τις μοναχές στο Ιερό προσκύνημα της Παναγίας της Φανερωμένης στα Χρούσσα την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου και ώρα 18.30 όπου μαζί με τους Ιερείς μας θα προσευχηθούμε στον Κύριο ώστε να χαρίζει να τους χορηγεί υγεία, δύναμη για να συνεχίσουν το έργο τους στο μονοπάτι το οποίο κλήθηκαν να βαδίσουν και το κάλεσμα του Κυρίου να βρει ανταπόκριση σε νέους και νέες της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας.

Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Ημέρα για την Αφιερωμένη ζωή,  παρουσιάζουμε αποσπάσματα από την Αποστολική Παραίνεση «Η Αφιερωμένη Ζωή» του Πάπα Ιωάννη Παύλου του 2ου, για να εμβαθύνουμε την σπουδαιότητα της αφιερωμένης ζωής για την Εκκλησία. 

Αποσπάσματα από τους αριθμούς 1, 2 και 105

Η ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΖΩΗ

Η  αφιερωμένη ζωή είναι βαθιά ριζωμένη στο παράδειγμα και τη διδασκαλία του Κυρίου Ιησού Χριστού, είναι δώρο του Θεού Πατέρα στην Εκκλησία του μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Με την ομολογία των ευαγγελικών αρχών  τα χαρακτηριστικά στοιχεία του Ιησού – παρθένου, φτωχού και υπάκουου – αποκτούν μια μορφή και μια διάρκεια και καθίστανται «ορατά» μέσα στον κόσμο. Το βλέμμα των πιστών προσελκύεται προς εκείνη τη βασιλεία του Θεού που ήδη είναι ενεργή μέσα στην ιστορία, περιμένοντας όμως την πλήρη πραγμάτωση της στους ουρανούς.

Μέσα στους αιώνες δεν έλειψαν ποτέ άνδρες και γυναίκες που, υπάκουοι στo κάλεσμα του Πατέρα και στην παρακίνηση του Πνεύματος, εξέλεξαν αυτή την ειδική οδό για ν’ ακολουθήσουν το Χριστό, ώστε να αφοσιωθούν σ αυτόν με απεριόριστη καρδιά.

Όπως οι Απόστολοι και αυτοί άφησαν κάθε τι για να μείνουν μαζί του  και να τεθούν, όπως ο Χριστός, στην υπηρεσία του Θεού και των αδελφών. Με αυτό τον τρόπο συνετέλεσαν  στην φανέρωση του μυστηρίου και της αποστολής της Εκκλησίας, χάρη στα πολλαπλά χαρίσματα της πνευματικής και αποστολικής ζωής που τους μοίραζε το Άγιο Πνεύμα, κι επομένως συνέβαλαν και στην ανανέωση της κοινωνίας.

Όλοι έχουμε συνείδηση του πλούτου  που, για την εκκλησιαστική κοινότητα, συνιστά το δώρο της αφιερωμένης ζωής με την ποικιλία των χαρισμάτων.  Όλοι μαζί σήμερα ευχαριστούμε το Θεό για τα τάγματα και τα θρησκευτικά ιδρύματα τα αφιερωμένα στην ενόραση και στ’ αποστολικά έργα. Ευχαριστούμε το Θεό για τις κοινότητες αποστολικής δράσεως, για τα ιδρύματα λαϊκών και για τις άλλες ομάδες των αφιερωμένων, καθώς και για όλους εκείνους που, στα ενδόμυχα της καρδιάς τους, αφοσιώνονται στον Θεό μια ειδική αφιέρωση.

Τι θα γινόταν ο κόσμος αν δεν υπήρχαν οι μοναχοί;

Πέρα  από τις επιφανειακές εκτιμήσεις χρησιμότητας, η αφιερωμένη ζωή είναι σημαντική ειδικά γιατί είναι υπεραφθονία δωρεάς κι αγάπης και αυτό ακόμη περισσότερο μέσα σ’ ένα κόσμο που κινδυνεύει να πνιγεί στον στρόβιλο του εφήμερου. «Χωρίς αυτό το συγκεκριμένο σημάδι, η αγάπη που εμψυχώνει ολόκληρη την Εκκλησία θα κινδύνευε να κρυώσει, το σωτήριο παράδοξο του Ευαγγελίου θ’ αμβλυνόταν, το “αλάτι” της πίστεως θα περιοριζόταν σ’ ένα κόσμο σε κατάσταση εκλαϊκεύσεως» . Η ζωή της Εκκλησίας και η ίδια η κοινωνία έχουν ανάγκη από πρόσωπα ικανά ν’ αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στον Θεό και στους άλλους από αγάπη στον Θεό.

Η Εκκλησία δεν μπορεί με κανένα τρόπο ν’ αρνηθεί την αφιερωμένη ζωή, γιατί αυτή εκφράζει  μ’ εύγλωττο τρόπο την ενδόμυχη «γαμήλια» ουσία της.  Σ’ αυτή  βρίσκει καινούργια ώθηση και δύναμη το κήρυγμα του Ευαγγελίου σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Πράγματι υπάρχει ανάγκη εκείνων που παρουσιάζουν το πατρικό πρόσωπο του Θεού και το μητρικό πρόσωπο της Εκκλησίας, εκείνων που αφιερώνουν τη ζωή τους για να έχουν οι άλλοι ζωή κι ελπίδα. Στην Εκκλησία είναι απαραίτητοι οι αφιερωμένοι, οι οποίοι, πριν ακόμη να επιφορτισθούν με τη διακονία της μιας ή της άλλης ευγενικής υποθέσεως, αφήνονται να μεταμορφωθούν από τη χάρη του Θεού και συμμορφώνονται εντελώς προς το Ευαγγέλιο.

Ολόκληρη η Εκκλησία στα χέρια της αυτό το μεγάλο δώρο και με συμπεριφορά ευγνωμοσύνης αφοσιώνεται στην προαγωγή του με εκτίμηση, προσευχή και ρητή πρόσκληση αποδοχής του

Απ’ όλους τους πιστούς ζητείται μια ακατάπαυστη προσευχή για τους αφιερωμένους και τις αφιερωμένες, ώστε η ζέση τους και η ικανότητά τους ν’ αγαπούν να μεγαλώνει συνεχώς, συμβάλλοντας στην διάδοση μέσα στην σημερινή κοινωνία του ωραίου αρώματος του Χριστού.

 

Comments are closed.