Πίστη: είναι φυσικό να έχουμε αμφιβολίες;

Published on: 20 Μαΐου 2015

Filled Under: Αρθρογραφία

Views: 1046

Tags:

Λέμε: σε πιστεύω ή δε σε πιστεύω, σε εμπιστεύομαι ή δε σε εμπιστεύομαι… Η πίστη και η εμπιστοσύνη είναι βιώματα της καθημερινής μας ζωής, συναντώνται στις σχέσεις μας με τους άλλους. Όταν πρόκειται όμως για τη θρησκευτική πίστη, για την πίστη στο Θεό και στο Χριστό, τότε έχει μια πιο συγκεκριμένη σημασία και εκφράζει την πλήρη εμπιστοσύνη στο Θεό, από την οποία προέρχεται μια αντίληψη της ζωής μας και ένας τρόπος συμπεριφοράς.

Η πίστη δεν είναι μια πεποίθηση ή ένα συναίσθημα μόνο του. Είναι μια σχέση με κάποιον “άλλον”, δίνουμε την εμπιστοσύνη μας σε κάποιον. Η πίστη στο Θεό σχετίζεται με την πίστη στους ανθρώπους. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να ζήσουμε, δε θα υπήρχαν ανθρώπινες σχέσεις ή οι σχέσεις δε θα ήταν ανθρώπινες. Ο Θεός ζητάει την εμπιστοσύνη μας και οι πιστοί τη δίνουμε. Δεν πρόκειται για πεποίθηση ότι κάτι είναι αλήθεια. Η πίστη αναφέρεται στο Θεό που ενδιαφέρεται για μένα και με αγαπά. Εμπιστεύομαι, λοιπόν, όλη τη ζωή μου στο Θεό και έχω την πίστη ότι είναι κοντά μου σε κάθε περίσταση, “όταν περνώ από την κοιλάδα του θανάτου” (ψλ 23) ή όταν αντιμετωπίζω “λέοντα και δράκοντα” (ψλ 91). Ο Θεός είναι πάντα ο Θεός της σωτηρίας μου, ο Θεός της εξόδου από την Αίγυπτο, της εξόδου από όλες τις μορφές της σκλαβιάς που μας πνίγουν. Επειδή η πίστη στο Θεό είναι πίστη σε Θεό που ελευθερώνει, η χαρά και η πίστη είναι βαθειά ενωμένες.

Φόβος και αμφιβολία

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η πίστη περνά δοκιμασίες. Αυτό συμβαίνει όταν υποφέρουμε ή όταν η ζωή γίνεται δύσκολη. Τότε αισθανόμαστε μόνοι και εγκαταλειμμένοι. Ο Χριστός όμως λέει ότι είναι νικητής του κακού, είναι αυτός “ο αίρων την αμαρτία του κόσμου”, τελικός νικητής του θανάτου. Αλλά αυτό δεν το αισθανόμαστε όταν είμαστε σε δυσκολίες. Πολλοί πιστοί φοβούνται αυτά τα συναισθήματα, τα αρνούνται και τα απωθούν. Ο πραγματικός εχθρός της πίστης είναι ο φόβος. Ο φόβος προκαλεί την αμφιβολία. Στα ευαγγέλια βλέπουμε πάμπολλες περιπτώσεις όπου κάποιος περνά από το φόβο στην πίστη. Σίγουρα, σε όσες δυσκολίες μας φέρνουν η ζωή ή ο θάνατος, η πρώτη μας αντίδραση είναι ο φόβος. Ο ίδιος ο Θεός μάς βοηθά στις αμφιβολίες μας για να κάνουμε το βήμα της πίστης. Σε πολλές περιπτώσεις ο Χριστός επιπλήττει τους μαθητές του για έλλειψη πίστης, π.χ. τον Πέτρο όταν αυτός περπατά πάνω στη λίμνη πλησιάζοντας στον Ιησού, αλλά βλέποντας τα κύματα φοβάται και βουλιάζει. Η πίστη των μαθητών κλονίζεται, κυρίως στο Πάθος και στο σταυρό. Η σωτηρία, την οποία εννοούν ως ανόρθωση εθνική και πολιτική, δεν μπορεί να προέλθει από αυτόν τον καταδικασμένο άνθρωπο. Η εμπιστοσύνη τους κλονίζεται. Ο Πέτρος θα πει “δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο”. Τα έργα του Χριστού δεν ανταποκρίνονται στη σωτηρία που ο Πέτρος περιμένει.

Η δοκιμασία του Πέτρου είναι Δοκιμασία όλων μας

Ο Ιησούς λέει στον Πέτρο: “Σίμων, Σίμων, ο σατανάς ζήτησε να σας δοκιμάσει σαν το σιτάρι στο κόσκινο. Εγώ όμως προσευχήθηκα για σένα να μη σε εγκαταλείψει (μη ε-κλείπη) η πίστη σου. Κι εσύ, όταν ξαναβρείς την πίστη σου (συ επιτρέψας), στήριξε τους αδελφούς σου” (Λκ 22, 31-34). Εκλείπει, φεύγει, λοιπόν, η πίστη του Πέτρου, όπως και στη δίκη του Ιησού, όταν θα πει “δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο”, ο Πέτρος που είχε ομολογήσει: “εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος”. Από την πίστη, ο Πέτρος υποχώρησε στην αμφιβολία που προξένησε ο φόβος. Ο Ιησούς απευθύνεται στον Πέτρο, στην αρχή όμως μιλά στον πληθυντικό: (να σας δοκιμάσει) και μετά στον ενικό, στον Πέτρο προσωπικά. Όλοι, λοιπόν, νιώθουν την πίστη τους να κλονίζεται, αλλά ως παράδειγμα, ο Πέτρος είναι ο πρώτος που κλονίζεται και επιστρέφει. Αυτό σημαίνει ότι για να ξεπεράσουμε την αμφιβολία και να φτάσουμε σε μια ανανεωμένη και πιο συνειδητή πίστη έχουμε ανάγκη τους άλλους, άλλους πιστούς ή μια κοινότητα πιστών. Παρατηρούμε ότι ο Ιησούς ονομάζει τον Πέτρο “Σίμων” στην αρχή και αμέσως μετά λέει: “Πέτρε, σου λέω ότι πριν λαλήσει σήμερα ο πετεινός, τρεις φορές θα αρνηθείς ότι με ξέρεις”. Την ίδια αλλαγή βλέπουμε και στο χωρίο Μτ 16, 17-18. Υπάρχουν διάφορα επίπεδα ή στάδια πίστης και αμφιβολίας. Ως άνθρωπος απλός, ο Σίμων βλέπει την πίστη του να κλονίζεται, αλλά επανέρχεται ως Πέτρος, με πίστη ενισχυμένη, για να στηρίζει και τον αδελφό του.

Aς μη φοβόμαστε τις αμφιβολίες μας

Τα ευαγγελικά λόγια που αναφέραμε, γράφτηκαν σε χριστιανικές κοινότητες ακόμη αδύναμες με πολλές αντιξοότητες από το εχθρικό περιβάλλον, το πολυθεϊκό ή το ιουδαϊκό. Αν αναφέρονται στην κλονισμένη πίστη των μαθητών, το κάνουν για να μας δείξουν ότι η πίστη στο Χριστό δεν είναι εύκολη και οι δισταγμοί είναι φυσικοί. Αλλά στο ευαγγέλιο βλέπουμε “πρότυπα”, που ξεπερνούν τις αμφιβολίες τους. Τα ευαγγελικά κείμενα μάς λένε ότι οι αμφιβολίες μας δεν πρέπει να μας τρομάζουν. Βρίσκονται στο δρόμο και στην πορεία προόδου της πίστης. Ο ίδιος ο Χριστός είναι “ο αρχηγός και τελειωτής της πίστεως” (Εβρ. 12,2) κι αυτός οδηγεί την πίστη μας στην πρόοδο.

Πηγή: Περιοδικό «Ανοιχτοί Ορίζοντες» (Τεύχος 1063)

Comments are closed.