Πανσυριανό Προσκύνημα στον Ι.Ν. Παναγίας της Φανερωμένης για το πέρασμα της Αγίας Θύρας της Ευσπλαχνίας

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Καθολικών Σύρου, στο πλαίσιο του Ιωβηλαίου Έτους της Ευσπλαχνίας του Θεού, το οποίο προκήρυξε ο Άγιος Πατέρας Πάπας Φραγκίσκος από τις 8 Δεκεμβρίου 2015 έως τις 20 Νοεμβρίου 2016, οργάνωσε, την Τετάρτη 24 Αυγούστου 2016, Πανσυριανό Προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Φανερωμένης, για το πέρασμα της Αγίας Θύρας της Ευσπλαχνίας.

Στις 6.30 το απόγευμα δεκάδες πιστών προσήλθαν στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Φανερωμένης στη συμβολή του κεντρικού δρόμου των Χρούσσων και του δρόμου προς το Ναό της Φανερωμένης (Αρχή των «Στάσεων» του Δρόμου του Σταυρού), για να συμμετάσχουν στην Ιερή Τελετή. Στους πιστούς μοιράστηκαν κεριά, καθώς και Φυλλάδια για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την τελετή του Προσκυνήματος, η οποία άρχισε με λιτανεία προς τον Ιερό Ναό της Φανερωμένης.

Στην αρχή της λιτανείας ο π. Νίκος Ρούσσος αναφέρθηκε στη σημασία του Ιωβηλαίου Έτους και της τελετής, λέγοντας:

Αδέλφια, με το Ιωβηλαίο της Ευσπλαχνίας, ο Πάπας Φραγκίσκος θέτει στο κέντρο της προσοχής τον Ευσπλαχνικό Θεό, ο οποίος προσκαλεί όλους να επιστρέψουν σε Εκείνον. Η συνάντηση με Εκείνον εμπνέει σε μας την αρετή της ευσπλαχνίας. Είμαστε καλεσμένοι να μπούμε σε μια πορεία για να συναντήσουμε το Θεό της ευσπλαχνίας.

Στην Παλαιά Διαθήκη, για να συναντήσουν οι Ισραηλίτες το Θεό πήγαιναν, τουλάχιστον, μια φορά στη ζωή τους προσκύνημα στο ναό της Ιερουσαλήμ για την εορτή του Πάσχα.

Στην Καινή Διαθήκη το επίκεντρο του ιερού τόπου κορυφώνεται στο Χριστό, ο οποίος γίνεται ο καινούργιος «ναός» (Ιω 2,21) όπου κατοικεί «η πληρότητα της θεότητας» (Κολ 2,9). Εν Χριστώ και η Εκκλησία θεωρείται στην Καινή Διαθήκη «ναός» ( Α΄ Κορ 3,17) έως και ο κάθε μαθητής του Χριστού, εφόσον είναι κατοικία του Αγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ 6,19 και Ρωμ 8,11).

Η ιστορία της Εκκλησίας είναι το ζωντανό χρονικό ενός προσκυνήματος, μιας οδοιπορίας που δεν τελειώνει ποτέ.
Το προσκύνημα είναι μια απτή υπενθύμιση της κατάστασης του ανθρώπου, ο οποίος βλέπει και συλλογίζεται την ίδια του την ύπαρξη ως μια πορεία. Από τη γέννηση έως το θάνατο, ο καθένας είναι ένας οδοιπόρος.

Το προσκύνημα είναι μια προσωπική οδοιπορία του πιστού στα βήματα του Λυτρωτή. Πρόκειται για μια άσκηση, μια γύμναση του πνεύματος, μια διαρκής επαγρύπνηση πάνω στην εύθραυστη φύση μας, μια έξοχη εσωτερική προετοιμασία για τη μεταστροφή της καρδιάς.

Θα πορευθούμε κατευθυνόμενοι προς την κορυφή του λόφου, όπως ο Μωυσής ανέβηκε στο όρος Σινά για να συναντήσει το Θεό, όπως ο Κύριος Ιησούς ανέβηκε στον Κρανίου Τόπο με το βάρος του Σταυρού.

Εκεί, στο Ναό της Παναγίας Φανερωμένης, θα τελέσουμε τα Μυστήρια της Συμφιλίωσης και της Ευχαριστίας, δεχόμενοι την αγάπη του Λυτρωτή που μας συγχωρεί και θυσιάζεται για μας.

Ο καθένας μας ας θέσει στο κέντρο της προσοχής τον Ευσπλαχνικό Θεό, ο οποίος προσκαλεί όλους να επιστρέψουν σε Εκείνον.

Η συνάντηση με Εκείνον εμπνέει σε μας την αρετή της ευσπλαχνίας.

Αμέσως μετά ο Σεβασμιότατος έδωσε το σύνθημα εκκίνησης με τα εξής λόγια:

+Αδέλφια μου
ας πορευθούμε στο όνομα του Χριστού:
Εκείνος είναι η οδός που οδηγεί,
αυτό το Έτος Χάριτος και Ευσπλαχνίας
στο Θεό Πατέρα.

Και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε το λόφο ψάλλοντας ΟΛΟΙ μαζί:

Όπως ο Πατέρας φιλεύσπλαχνοι.

Στη Λιτανεία και στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που ακολούθησε, προΐστατο ο Σεβασμιότατος Επίσκοπος Σύρου-Θήρας-Κρήτης π. Πέτρος Στεφάνου και συλλειτούργησαν μαζί του:

Ο Βικάριος της Επισκοπής και Εφημέριος της Μεταστάσεως
της Θεοτόκου, στο Μάννα και Αγίου Ιακώβου Αποστόλου, στην
Πέτρα, π. Αντώνιος Βουτσίνος
Ο Εφημέριος Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην Ερμούπολη π. Νικόλαος Ρούσσος
Ο Εφημέριος Αγίου Γεωργίου και Αγίου Σεβαστιανού, στην Άνω Σύρο, π. Ιωσήφ Πρίντεζης
Ο Εφημέριος Μεταστάσεως της Θεοτόκου, στον Πάγο και Αγίου Πέτρου Αποστόλου, στην Ποσειδωνία π. Πέτρος Πρίντεζης
Ο Εφημέριος Αμιάντου Συλλήψεως της Θεοτόκου, στη Βάρη και Μεταστάσεως της Θεοτόκου, στο Πισκοπειό π. Πέτρος Κλιμ
Ο Εφημέριος Αγίου Λουκά Ηρακλείου Αττικής π. Ανδρέας Βουτσίνος
Ο βοηθός Εφημέριος Αγίου Γεωργίου και Αγίου Σεβαστιανού, στην Άνω Σύρο π. Αντρέας Γκραζέφσκι και
Ο π. Αλκαίος του Φραγκισκανικού Τάγματος.

Αφού κάναμε 3 στάσεις για να αναπέμψουμε Δεήσεις στον Κύριο και να ακούσουμε Αναγνώσματα, φθάσαμε στην είσοδο του Ιερού Ναού της Φανερωμένης ( Εδώ προβλεπόταν το άναμμα των κεριών που κρατούσαν οι πιστοί, αλλά ο αέρας δεν μας το επέτρεψε). Όλοι ψάλαμε:

Τον απάντων Πλάστην, Πατέρα ημών,
ομολογούμεν Θεόν αληθινόν.
Σοι πρέπει η δόξα κι ο αίνος
εις τους αιώνας.

και ο Επίσκοπος π. Πέτρος άνοιξε την κεντρική θύρα του Ναού την οποία όλοι περάσαμε, ψάλλοντας:

Δέξου Πανεύσπλαχνε Θεέ

Ο π. Ιωσήφ Πρίντεζης προετοίμασε κατάλληλα τους πιστούς για το Μυστήριο της Συμφιλίωσης (Εξομολόγηση), προσκαλώντας τους μετά σε μια δημόσια έκφραση μετάνοιας.

Κατόπιν δόθηκε χρόνος για τις εξομολογήσεις όσων επιθυμούσαν, και άρχισε η Θεία Λειτουργία.

Ο Σεβασμιότατος π. Πέτρος στο κήρυγμά του είπε:

Αδελφοί μου,

είμαστε εδώ συγκεντρωμένοι ως Εκκλησία, γιατί θέλουμε να αφήσουμε την Ευσπλαχνία του Θεού να αγγίξει την καρδιά μας και τη ζωή μας. Θέλουμε να γίνουμε και εμείς ευσπλαχνικοί, όπως ο Θεός Πατέρας είναι Ευσπλαχνικός απέναντί μας.

Σήμερα, λοιπόν, κληθήκαμε και ήλθαμε εδώ και μπορούμε να πούμε ότι ο καθένας από εμάς είναι ο Ναθαναήλ που του είπε ο Φίλιππος « έλα και θα δεις », όπως ακούσαμε στο Ευαγγέλιο. Ήλθαμε, λοιπόν, και εμείς εδώ για να δούμε τον Ιησού Χριστό, το Ευσπλαχνικό Πρόσωπο του Θεού Πατέρα.

Από το Ευαγγέλιο που ακούσαμε πριν από λίγο, νομίζω ότι μπορούμε να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα χρήσιμα για τον καθένα από μας.

Το πρώτο είναι ότι δεν μπορούμε να φθάσουμε και να συναντήσουμε τον Ιησού Χριστό μόνοι μας, έχουμε ανάγκη όλοι μας από κάποιον άλλον για να μας οδηγήσει στον Ιησού Χριστό. Όποιος μόνος του «ρισκάρει» να συναντήσει τον Ιησού Χριστό και να τον ακολουθήσει, όποιος θέλει να ακολουθήσει ένα μοναχικό δρόμο, μπορεί να μην συναντήσει ποτέ τον Ιησού Χριστό και να ζει σε μία ψευδαίσθηση ότι είναι στο δρόμο του Θεού. Όλοι μας έχουμε ανάγκη από τη μαρτυρία και το κάλεσμα κάποιου άλλου. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να ακουμπήσουμε το χέρι μας στην πλάτη ενός συνανθρώπου μας, ο οποίος έχει ανακαλύψει πριν από μας τον Ιησού Χριστό και να μας οδηγήσει σε Εκείνον.

Αυτό σημαίνει Πιστεύω: ακουμπώ το χέρι μου σε κάποιον άλλον για να με οδηγήσει στον Ιησού Χριστό. Μοιράζομαι με κάποιον άλλον την πορεία της ζωής μου. Για αυτό υπάρχει και η Εκκλησία, εμείς ο λαός του Θεού. Για να στηρίζει ο ένας τον άλλον, για να είμαστε σίγουροι ότι προχωράμε στο σωστό δρόμο που μας οδηγεί στο Θεό Πατέρα.

Ένα άλλο συμπέρασμα είναι ότι όποιος πραγματικά έχει γνωρίσει τον Ιησού Χριστό, δεν το κρατά για τον εαυτό του. Ο αληθινός Χριστιανός που συνειδητά έχει επιλέξει τον Χριστό στη ζωή του, δεν κρατά αυτόν τον μεγάλο θησαυρό στην καρδιά του, αλλά τον μοιράζεται με τους άλλους και καλεί και τους άλλους και τους λέει: ελάτε και εσείς να δείτε, να γνωρίσετε αυτόν τον Ιησού Χριστό, αυτόν ο οποίος είναι ο Ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, η Ενσαρκωμένη Ευσπλαχνία του Θεού Πατέρα.

Έτσι, λοιπόν, φθάνουμε και στο τρίτο συμπέρασμα, το οποίο νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό από όλα. Και αυτό είναι ότι ο Ιησούς Χριστός μάς αναζητά, μάς θέλει κοντά Του. Ο Ιησούς Χριστός μάς περιμένει. Ο Ιησούς Χριστός μάς «βλέπει», ανεξάρτητα αν εμείς είμαστε κοντά Του ή όχι. Ακούσαμε ότι όταν συνάντησε τον Ναθαναήλ του είπε: «Μα σε γνωρίζω, σε είδα ότι ξεκουραζόσουν κάτω από μία συκιά». Και ο Ναθαναήλ εξεπλάγη!!!

Θα έλεγα ότι με τον ίδιο τρόπο ο καθένας από μας νοιώθει έκπληξη στην καρδιά του όταν συναντήσει τον Ιησού Χριστό, γιατί θα διαπιστώσει ότι πρώτος Εκείνος τον αναζητούσε. Πάντα ο Ιησούς κάνει το πρώτο βήμα, πάντα έρχεται προς συνάντησή μας, γιατί μας θέλει κοντά Του, γιατί θέλει να μας μάθει να έχουμε μία καρδιά φιλεύσπλαχνη όπως ο Πατέρας.

Αλλά, φιλευσπλαχνία τι σημαίνει άραγε;

Φιλευσπλαχνία δεν σημαίνει φιλανθρωπία, δεν σημαίνει δίνω απλά κάτι στο συνάνθρωπό μου ο οποίος υποφέρει, αλλά είναι κάτι πολύ πιο μεγάλο και πολύ πιο βαθύ. Φιλευσπλαχνία είναι ένα δώρο που μας δίνει ο Θεός και έτσι έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε την καρδιά μας. Φιλευσπλαχνία είναι αυτή η αλλαγή της καρδιάς που προκαλεί η συνάντησή μας με το Χριστό και μας δίνει μία καρδιά σαν τη δική Του, γεμάτη από αγάπη η οποία προσφέρεται στον πλησίον μας. Έτσι, λοιπόν, ευσπλαχνία είναι πάνω από όλα μία αλλαγή της καρδιάς μας, είναι μία προσπάθεια που κάνουμε, με τη χάρη του Θεού, να αποκτήσουμε την Καρδιά που έχει και ο Ιησούς Χριστός. Και αυτή η Καρδιά δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μοιράζει στον πλησίον του την αγάπη, τη συμπάθειά του, τον καλό του λόγο και την προσευχή του.

Πριν από λίγο σας δόθηκε μία εικόνα, θα σας καλέσω να την κρατήσετε στο χέρι σας και να την δείτε. Είναι η εικόνα του Φιλεύσπλαχνου Ιησού, στον οποίον βλέπουμε να βγαίνουν από την Καρδιά Του δύο ακτίνες, μία κόκκινη και μία λευκή.

Αυτή είναι η εικόνα της Ευσπλαχνίας του Θεού που δεν την σκέφτηκε κάποιος άνθρωπος, αλλά αγιογραφήθηκε σύμφωνα με τις υποδείξεις της Αγίας Φαουστίνας, μίας Πολωνής Μοναχής, μετά από ένα όραμα που είχε. Αυτή η αγράμματη Μοναχή, δίχως να έχει γνώσεις θεολογίας, μέσα από την προσευχή της και τα καλέσματα που έλαβε, ζήτησε να φτιαχτεί αυτή η εικόνα γεμάτη από στοιχεία από τα οποία τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Το πρώτο είναι ότι ο Ιησούς εμφανίζεται Αναστημένος, όπως το βράδυ της ημέρας του Πάσχα που εμφανίστηκε στους μαθητές Του και όπως βλέπουμε Τους Ευλογεί. Το ένα χέρι είναι σηκωμένο και Ευλογεί τον κόσμο, εμάς, και το άλλο χέρι κρατάει την πληγωμένη καρδιά Του.

Το δεύτερο είναι ότι από την Καρδιά Του βγαίνει νερό και αίμα, αλλά σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση το νερό και το αίμα γίνονται δύο ακτίνες φωτός. Το Αίμα είναι η κόκκινη ακτίνα που συμβολίζει τα Μυστήρια της Εκκλησίας και το νερό είναι η λευκή που συμβολίζει τη χάρη του Θεού. Τέλος βλέπουμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι σε κίνηση, κάνει ένα βήμα μπροστά γιατί είναι Εκείνος που μας αναζητά, και τέλος μέσα από την Καρδιά Του αυτές οι ακτίνες συμβολίζουν και τη Δωρεά της Χάρης του Θεού για όλους εμάς.

Αυτή η Μοναχή, η Αγία Φαουστίνα, που έζησε μόνο 32 χρόνια πάνω στη γη, είχε μία και μόνο «αποστολή». Να αποκαλύψει σε όλο τον κόσμο τον Ιησού Χριστό ως πρόσωπο της Ευσπλαχνίας του Θεού Πατέρα, και από τότε έως σήμερα, μόλις μέσα σε 80 χρόνια, αυτό το Πρόσωπο του Ευσπλαχνικού Πατέρα, γνωρίζουμε ότι έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο, έχει καθιερωθεί μία ημέρα Εορτής, η Κυριακή μετά το Πάσχα, η Κυριακή του Θωμά, και γνωρίζουμε ότι η Ευλάβεια του εικονίσματος του Ιησού Χριστού έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο, σε σημείο που δεν υπάρχει Ναός που να μην έχει αυτήν την εικόνα.

Τέλος, Αδελφοί μου, εκτός του ότι όλοι μας οφείλουμε να γίνουμε ευσπλαχνικοί, όπως ο Πατέρας, σας καλώ να κάνετε δική σας την προσευχή της Αγίας Φαουστίνας, η οποία τη συνέθεσε προς τα τέλη της ζωής της, όταν πλέον βαριά άρρωστη από τη φυματίωση, καταλάβαινε ότι έφθασε η ώρα να περάσει κοντά στο Θεό Πατέρα.

Παρόλο τον πόνο της και τη δυσκολία να αναπνεύσει, έλεγε:
« Βοήθησέ με, Κύριε, τα μάτια μου να είναι ευσπλαχνικά, ώστε να μην υποπτεύομαι ποτέ και να μην κρίνω από την εμφάνιση, αλλά πάντοτε να κοιτάζω τι είναι όμορφο στην ψυχή του πλησίον μου και να είμαι βοηθός του.
Βοήθησέ με, Κύριε, τα αυτιά μου να είναι ευσπλαχνικά, ώστε να είμαι προσεκτική στις ανάγκες του πλησίον μου και όχι αδιάφορη στον πόνο και στα παράπονά του.

Βοήθησέ με, Κύριε, η γλώσσα μου να είναι Εύσπλαχνη, ώστε να μην μιλάω άσχημα για τους άλλους, αλλά να έχω λόγια παρηγοριάς συγγνώμης για όλους.

Βοήθησέ με, Κύριε, τα χέρια μου να είναι Ευσπλαχνικά και γεμάτα καλές πράξεις.

Βοήθησέ με, Κύριε, τα πόδια μου να είναι Ευσπλαχνικά, ώστε να τρέχω προς βοήθεια του πλησίον μου, παρά τη δική μου κούραση και ασθένεια.

Βοήθησέ με, Κύριε, η καρδιά μου να είναι Ευσπλαχνική, ώστε να μοιράζομαι τα βάσανα του πλησίον μου». Αμήν

Εντός του Ιερού Ναού όπως και στη λιτανεία, έψαλε πολυπληθής Χορωδία από την Ενορία της Ευαγγελίστριας, που πλαισιώθηκε από μέλη χορωδιών και άλλων Ενοριών της Σύρου, υπό τη διεύθυνση του μουσικού κ. Γιάννη Ρηγούτσου, η οποία με τους ψαλμούς της βοήθησε τις προσευχές όλων των ευλαβών πιστών προς τον Κύριο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και μετά από την Ευλογία του Σεβασμιοτάτου και των συλλειτουργούντων Ιερέων, στο προαύλιο του Ναού ανταλλάξαμε ευχές για Υγεία και Ευσπλαχνία στη ζωή μας.

Αξίζουν συγχαρητήρια στους Υπεύθυνους του Συνδέσμου Ελλήνων Καθολικών Σύρου, οι οποίοι είχαν προετοιμάσει άρτια την Τελετή από κάθε άποψη.

Ο Κύριος να τους δίνει τη Φώτιση και τη Δύναμη να επαναλαμβάνουν στο μέλλον τόσο όμορφες και συγκινητικές Χριστιανικές Τελετές.

Κύριε δώσε μας τη δύναμη να μπορέσουμε διαβούμε
την Αγία Θύρα της Ευσπλαχνίας Σου,
ώστε να αποκτήσουμε την Αγάπη Σου
η οποία Παρηγορεί, Συγχωρεί και Xαρίζει Ελπίδα!!!

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Comments are closed.