Οδοιπορικό στο Ησυχαστήριο των Αδελφών του Ελέους στην Ερμούπολη

Published on: 28 Αυγούστου 2016

Filled Under: Σύρος

Views: 840

Tags:

Παναγία της Ελπίδος… Μία χάρη της Παναγιάς μας την οποία «υπηρετούν στο έπακρο» οι Αδελφές του Ελέους εδώ και πολλά χρόνια , έχοντας δημιουργήσει στην Ερμούπολη της Σύρου, ένα χώρο Ελπίδας για μία όμορφη Χριστιανική ζωή στους απόμαχους της ζωής, έχουν δημιουργήσει μία ιδιαίτερη και ΜΕΓΑΛΗ «οικογένεια».

Μία οικογένεια της οποίας τα μέλη ζουν και αισθάνονται καθημερινά την Αγάπη και την Θαλπωρή.

Άλλοι δίνουν αυτή την Αγάπη και την Θαλπωρή (Αδελφές και συνεργάτες) και άλλοι, οι φιλοξενούμενοι σε αυτό, την δέχονται. Αυτή την Αγάπη την αισθάνεσαι στα πρόσωπα των μελών αυτής της «οικογένειας», οι οποίοι μετά από χρόνια κόπων, ευτυχισμένων και δυστυχισμένων στιγμών, βρίσκονται στην «αγκαλιά των Αδελφών του Ελέους».

Οι Αδελφές, με την Εκπρόσωπό τους στην Ελλάδα, Αδελφή Άννα Δούναβη και τους άξιους συνεργάτες τους, προσπαθούν κάθε ώρα και στιγμή να βρίσκουν τρόπους να στηρίζουν με τον καλύτερο τρόπο «τα αδέλφια τους»!!!!

Τα περισσότερα δωμάτια των ενοίκων, ο χώρος εστίασης, το καθιστικό αλλά ακόμα και το παρεκκλήσι «βλέπουν» το Αιγαίο μας.

Καθημερινά στις 10 το πρωί, εκτός Σαββάτου και Κυριακής, ο π.Νίκος Ρούσσος ως Εφημέριος της Ενορίας Ευαγγελιστρίας Ερμουπόλεως τελεί τη Θεία Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Ησυχαστηρίου, το οποίο συνήθως γεμίζει αφού οι διαμένοντες σε αυτό με κάθε τρόπο προσπαθούν να βρίσκονται εκεί.

Είτε μόνοι τους, είτε με βοήθεια Αδελφών, είτε με τα αμαξίδιά τους προσπαθούν κάθε μέρα να ευχαριστούν τον Κύριο για τα αγαθά που τους έδωσε και τους δίνει!!!

Η Θεία Ευχαριστία και τα Θεία Δώρα είναι μία καθημερινή πηγή Χαράς και Ελπίδας για εκείνους και το βλέπει κανείς στα χαροκαμένα πρόσωπά τους, όταν ψάλλουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, αποτελώντας μία πολύ όμορφη και διαφορετική χορωδία από όσες ακούμε στις Εκκλησιαστικές τελετές που συμμετέχουμε.

Βρέθηκα κάποια πρωινά κοντά τους και το Σάββατο 20 Αυγούστου στις 5 το απόγευμα, όπου, όπως κάθε Σάββατο τελείται η Θεία Λειτουργία της Κυριακής.

Την ημέρα αυτή συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία και αρκετοί συγγενείς των ηλικιωμένων πράγμα το οποίο δίνει ιδιαίτερη χαρά σε αυτούς αφού φέρνει στην κουρασμένη μνήμη τους ευχάριστες οικογενειακές στιγμές από το παρελθόν της ζωής τους.

Ο π.Νίκος με λειτουργουπηρέτη μέλος του Ησυχαστηρίου τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και στο κήρυγμά του είπε:

Θέλω σήμερα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις ακούγοντας το λόγο του Θεού. Μου έκανε εντύπωση η ερώτηση που κάνουν οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ στον Ιησού Χριστό: «Κύριε θα είναι λίγοι οι άνθρωποι που θα σωθούν;» Ακούν τον Ιησού να μιλά για Σωτηρία, να μιλά για κάτι που θα διαρκέσει για πάντα, για την αιώνια ζωή και είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς: Εγώ θα είμαι μέσα ή θα είμαι έξω; Πόσο εύκολο είναι να το κερδίσω αυτό και πόσο εύκολο είναι να το χάσω; Μήπως αυτή την ανησυχία την έχουμε και εμείς σήμερα κάποιες στιγμές της ζωής μας; Και η απάντηση του Κυρίου είναι: «Αγωνισθείτε για να περάσετε από την στενή πύλη» Μήπως για να αγωνισθούμε θέλει και θυσίες για να μπούμε από την στενή πύλη; Και για τον Ιησού η στενή πύλη δεν είναι, ότι πρέπει να πονέσουμε, να υποφέρουμε, για να κερδίσουμε αυτή τη χαρά και την αιώνια ευτυχία. Η στενή πύλη είναι για να χωράνε οι μικροί, οι απλοί, αυτοί που ξέρουν να βγάζουν τον εγωισμό από τη ζωή τους, αυτοί που ξέρουν να μοιράζονται, να αγαπούν, αυτοί που ξέρουν να γίνονται σαν τα παιδιά, αυτοί που δεν εμπιστεύονται στις δικές τους δυνάμεις αλλά τα εμπιστεύονται όλα στα χέρια του Θεού.

Στο 2ο Ανάγνωσμα μας μίλησε για μία διαπαιδαγώγηση, ότι εμείς είμαστε παιδιά και ο Θεός είναι ο Πατέρας που μας διαπαιδαγωγεί.

Και η διαπαιδαγώγηση των παιδιών, εσείς το ξέρετε καλύτερα από εμένα, εγώ το ζω αυτές τις μέρες, είναι ένας αγώνας. Ο Απόστολος Παύλος μας είπε: «Εσύ τι κάνεις ως παιδί του Θεού; Αφήνεις το Θεό να σε διαπαιδαγωγήσει;» Η πίστη μας είναι να αφήνουμε το Θεό να μπαίνει κάθε μέρα και πιο πολύ στη ζωή μας ώστε να μας μεταμορφώνει ,να μας αλλάζει, να μας κάνει μικρούς και ταπεινούς για να μπορέσουμε να χωρέσουμε και να μπούμε στη δική Του ζωή. Να νοιώσουμε παιδιά Του, να ακούμε τα λόγια Του, να τα αφήνουμε να μας αλλάζουν και τότε το ερώτημά μας και η ανησυχία μας, αν θα είναι λίγοι ή πολλοί εκείνοι που θα περάσουν την πύλη, θα έχει απάντηση ,αρκεί να ακολουθούμε την διαπαιδαγώγηση του Θεού!!!

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας η καθιερωμένη Σαββατιάτικη απογευματινή κουβεντούλα στο προαύλιο του Παρεκκλησίου με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.

Πειράγματα μεταξύ τους, θύμησες παλιές που θυμίζει ο ένας στον άλλο, δίνουν σε όλους εμάς, «τους έξω» ,τη χαρά και τη βεβαιότητα, να αισθανόμαστε, ότι ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΑΛΑ!!!

Οι Αδελφές του Ελέους, χρόνια τώρα, ακολουθώντας το πνεύμα του Αγίου Βικεντίου ιδρυτού του Τάγματός τους, ο οποίος τις θέλησε να είναι Μοναχές δοσμένες στο Θεό, όχι κλεισμένες σε μοναστήρια, αλλά υπηρετώντας και αναγνωρίζοντάς Τον στο πρόσωπο κάθε αναγκεμένου συνανθρώπου, προσφέρουν μέχρι σήμερα τις υπηρεσίες τους σε περισσότερες από 90 χώρες του κόσμου.

Στήριγμά τους η προσευχή και η Αδελφική κοινοβιακή ζωή.

Αδελφή Άννα, Αδελφή Λουκία, Αδελφή Λουίζα, Αδελφή Αννίτα, Αδελφή Μαρί – Ζωζεφίνα, Αδελφή Άννα

Σας βεβαιώνω ότι αυτό που κάνατε σε ένα από τους άσημους αδελφούς μου, σε μένα το κάνατε… (Ματθ.25,40)

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Comments are closed.