«Ο Λόγος έγινε σάρκα, κι έστησε τη σκηνή του ανάμεσά μας»

Published on: 25 Μαρτίου 2020

Filled Under: Αρθρογραφία

Views: 103

Tags: ,

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ’ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τήν χάριν εὐαγγελίζεται. Διό σύν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ.

Εφέτος, η Γιορτή της εικοστής πέμπτης Μαρτίου είναι μία μέρα που ενώνει και πάλι όλους εμάς, Έλληνες γεννημένους και Έλληνες της υιοθεσίας. Μας ενώνει στην ευγνωμοσύνη μας προς τον Κύριο, αλλά προπάντων στην προσευχή για τη χώρα μας, για όλο τον κόσμο, χτυπημένους από την μάστιγα του κορωναϊού. Είναι μία μάστιγα, η οποία με σωστές διατάξεις από το Κράτος μας υποχρεώνει να γιορτάσουμε την ημέρα αυτή στο σπίτι, στην οικογένειά μας, ίσως και ολομόναχοι. Ζούμε μία πανηγυρική μέρα μέσα στην απομόνωση, μέσα στον πόνο, μέσα στην αγωνία μίας κατάστασης, την οποία δεν κατορθώνουμε να καταλάβουμε, αλλά προπάντων μία αγωνία για μία κατάσταση που μας ξεπερνά.

Ας μην ξεχνάμε ότι η σημερινή γιορτή είναι μία χριστιανική γιορτή κατά την οποία γιορτάζουμε το θεμέλιο της πίστης μας στον Κύριο Ιησού. Γιορτάζουμε την ημέρα κατά την οποία «ο Λόγος έγινε άνθρωπος», έγινε ένας από εμάς. Αυτός, ο αιώνιος Υιός του Πατέρα, ενσαρκώνεται από το Πνεύμα το Άγιο και από την Αειπάρθενο Μαρία. Και η ενσάρκωση Του συνεχίζει να είναι παρούσα ανάμεσά μας, διαμέσου του κηρύγματος του Ευαγγελίου, διαμέσου της Εκκλησίας, η οποία είναι Ιερό Μυστήριο του Κυρίου ανάμεσά μας, διαμέσου των Ιερών Μυστηρίων, διαμέσου των αδελφών μας.

Και κατ’ αυτές τις μέρες της απομόνωσης, της αγωνίας, του πόνου, αλλά και της ελπίδας (αυτή δεν πρέπει ποτέ να μας λείπει ως δώρο του Κυρίου), οφείλοντας να στερηθούμε από την τέλεση αυτής της γιορτής στο Ναό μας, με τους αδελφούς και τις αδελφές μας, ως ελληνικός λαός γεννημένος ή υιοθετημένος, κατά τις μέρες αυτές επαναλαμβάνω μου φαίνεται ότι ο Κύριος μας ζητά τρία πράγματα, τα οποία υιοθετώ και εγώ και σας τα προτείνω:

Να αισθανόμαστε οικογένεια και Εκκλησία. Δηλαδή ότι δεν είμαστε μόνοι, απομονωμένοι, αλλά αποτελούμε μία οικογένεια και μία Εκκλησία. Οι ναοί μας παραμένουν κλειστοί, αλλά προσευχόμαστε στο σπίτι μας, με την οικογένειά μας, αισθανόμενοι μέλη της Εκκλησίας μας αισθανόμενοι ως προέκταση της Εκκλησίας. Κατά την ημέρα αυτή στην οικογένειά σας, προσευχηθείτε για την Ελλάδα μας, και για τον κόσμο όλο μέσα στη σκληρή αυτή δοκιμασία.

Να βοηθάμε τους άλλους. Να τους βοηθούμε στις ανάγκες τους, στις αρρώστιες τους, και επίσης στη μοναξιά τους. «Αυτό που κάνατε σε ένα από αυτούς τους μικρούς αδελφούς μου, σε μένα το κάνατε…» μας λέει ακόμα και προπάντων σήμερα ο Κύριος στο Ευαγγέλιο. Να βοηθάμε τους άλλους ακόμα και με μικρές χειρονομίες, οι οποίες ίσως φαίνονται μηδενικές, αλλά έχουν τη σπουδαιότητά τους. Ακόμα και ένα τηλεφώνημα  ή ένα φιλικό μήνυμα σε κάποιο απομονωμένο πρόσωπο μπορεί να προσφέρει ανακούφιση και παρηγοριά.  Σας προτρέπω στη γενναιοδωρία σε όλα και για όλους.

Να είμαστε υπάκουοι και πειθαρχικοί στις διατάξεις του Κράτους. Κατά την παρούσα στιγμή αισθάνομαι το καθήκον να επιμείνω πάνω σ’ αυτό. Σκεφθείτε ότι είναι για το καλό το δικό σας και για το καλό όλων. Πρόκειται για διατάξεις του Κράτους, τις οποίες ίσως δεν κατορθώνουμε να καταλάβουμε καλά, τις οποίες με δυσκολία τις δεχόμαστε, οι οποίες μας αναστατώνουν. Αλλά, επαναλαμβάνω, πρόκειται για αποφάσεις απαραίτητες για το καλό μας, και για το καλό όλων των πολιτών της Ελλάδος και του κόσμου όλου. Στην βυζαντινή παράδοση κατά τη θεία λατρεία, προσευχόμαστε «υπέρ των αρχόντων ημών», για την πολιτική εξουσία… Μία μορφή αυτής της προσευχής μας, κατά τις μέρες αυτές, θα είναι ασφαλώς και η προσαρμογή μας, η υπακοή και ο σεβασμός μας προς τις πειθαρχικές αυτές διατάξεις.

«Ο Λόγος έγινε άνθρωπος…» Κατά τη σημερινή γιορτή ας ζητήσουμε από τον Κύριο να μας αξιώσει, μέσα στον πόνο και στη δοκιμασία να παραμείνουμε άντρες και γυναίκες ελπίδας. Γιατί: «Ο Λόγος έγινε άνθρωπος, και κατασκήνωσε και κατοικεί ανάμεσά μας».  Αμήν

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ’ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τήν χάριν εὐαγγελίζεται. Διό σύν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ.

+ π. Εμμανουήλ Νιν
Αποστολικός Έξαρχος

Comments are closed.