Μικρές καθημερινές πράξεις που σε φέρνουν πιο κοντά στην αγιοσύνη

Published on: 7 Ιουνίου 2018

Filled Under: Αρθρογραφία

Views: 143

Tags:

1. Ένα πρακτικό, πρώτο βήμα προς την αγιοσύνη, αλλά και για την ειρήνη μέσα σε μια οικογένεια και μέσα στον κόσμο, είναι το να προσεύχεσαι για κάποιον που σου προκάλεσε ζημιά ή που σε προσέβαλε.
2. Είσαι ευσπλαχνικός προς τους ανθρώπους που σε έχουν βλάψει ή που δεν τους αρέσεις; Αν ο Θεός είναι άγιος, αν είναι ευσπλαχνικός και τέλειος, τότε πρέπει να είμαστε κι εμείς ευσπλαχνικοί, άγιοι και τέλειοι όπως Εκείνος. Αυτό είναι η αγιοσύνη.
3. Προτείνω να ξεκινήσεις με μικρά βήματα. Όλοι έχουμε εχθρούς. Όλοι ξέρουμε ότι ο τάδε και ο δείνα μιλούν άσχημα για μας. Και ξέρουμε ότι το/τα άτομο/α αυτό/ά μας μισούν. Όταν συμβαίνει αυτό, προτείνω να αφιερώσεις ένα μόνο λεπτό, να στραφείς προς τον Θεό και να πεις: ‘αυτό το άτομο είναι παιδί σου, μετάστρεψε την καρδιά του, ευλόγησέ το’. Αυτό συνιστά προσευχή για εκείνους που δε μας συμπαθούν, για τους εχθρούς μας. Ίσως η πικρία μας να μη φύγει, αλλά κάνουμε μια προσπάθεια να ακολουθήσουμε το δρόμο αυτού του Θεού που είναι τόσο καλός, ευσπλαχνικός, άγιος, τέλειος και που κάνει τον ήλιο ν’ ανατέλλει τόσο για τους κακούς όσο και για τους καλούς.
4. Ίσως με ρωτήσεις, ‘μα, πατέρα, ποιος είναι ο δρόμος προς την αγιότητα;’, ‘ποια είναι η διαδρομή που χρειάζεται για να γίνω άγιος;’. Ο Ιησούς το εξηγεί καλά στο Ευαγγέλιο με συγκεκριμένα παραδείγματα. Το πρώτο είναι να μην παίρνεις εκδίκηση. Αν έχω κάποια πικρία στην καρδιά μου για κάτι που κάποιος έκανε, θέλω εκδίκηση. Αλλά αυτό με βγάζει από το δρόμο προς την αγιότητα. Όχι εκδίκηση, λοιπόν. Μπορεί να πεις ‘όμως έκανε αυτό και θα πληρώσει’. Είναι χριστιανικό; Όχι. ‘Θα πληρώσει’ δεν είναι λέξεις που ανήκουν στο χριστιανικό λεξικό. Όχι εκδίκηση.
5. Στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, καυγάδες με τους συγγενείς και τους γείτονες μοιάζουν μικρό πράγμα, αλλά δεν είναι. Οι μεγάλοι πόλεμοι για τους οποίους διαβάζουμε στις εφημερίδες και βλέπουμε στις ειδήσεις, οι σφαγές ανθρώπων και παιδιών, πόσο μίσος! Είναι το ίδιο μίσος που έχεις στην καρδιά σου γι’ αυτόν τον άνθρωπο, γι’ αυτόν το συγγενή, για την πεθερά σου. Είναι μεγαλύτερο, αλλά είναι το ίδιο μίσος.
6. Η συγχώρηση είναι ο δρόμος προς την αγιοσύνη και την ειρήνη. Αν ο κάθε άνθρωπος στον κόσμο το μάθαινε αυτό, δεν θα υπήρχαν πόλεμοι. Οι πόλεμοι ξεκινούν με πικρία, εχθρότητα και την επιθυμία για εκδίκηση, ώστε ο άλλος να το πληρώσει. Είναι μια στάση που καταστρέφει οικογένειες, γείτονες και ειρηνικές σχέσεις ανάμεσα στους λαούς.
7. Δε σου λέω τι να κάνεις. Ο Ιησούς είπε να αγαπάμε τους εχθρούς μας. ‘Εννοείς ότι πρέπει να αγαπώ εκείνο το άτομο;’ – ΝΑΙ!
8. ‘Πρέπει να προσεύχομαι για κάποιον που με έβλαψε;’ Ναι, ώστε να αλλάξει τη ζωή του, ώστε ο Κύριος να τον συγχωρήσει. Αυτή είναι η μεγαλοψυχία του Θεού, του Θεού που έχει μια μεγάλη καρδιά, που συγχωρεί τους πάντες.
9. Η προσευχή είναι ένα αντίδοτο για το μίσος, τους πολέμους, εκείνους τους πολέμους που ξεκινούν στο σπίτι, στις οικογένειες. Σκέψου πόσοι πόλεμοι υπήρξαν και υπάρχουν στις οικογένειες λόγω κληρονομικών.
10. Η προσευχή είναι δυνατή. Η προσευχή κατατροπώνει το κακό. Η προσευχή φέρνει ειρήνη.

Πάπας Φραγκίσκος (από κήρυγμά του σε ενορία της Ρώμης)

(Από τη σελίδα Πνευματική γωνιά Ιησουίτες στο Facebook)

Comments are closed.