Κυριακή του Πάσχα

Published on: 5 Απριλίου 2015

Filled Under: Αναγνώσματα

Views: 774

Tags: ,

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο ( 20,1-9)

Την πρώτη μέρα μετά το Σάββατο, έρχεται η Μαρία η Μαγδαληνή στο μνήμα κατά το πρωί, ενώ ήταν ακόμα σκοτάδι και βλέπει την πέτρα μετατοπισμένη απ’το μνήμα. Τρέχει τότε και πάει στο Σίμωνα Πέτρο και στον άλλο μαθητή, εκείνον που ο Ιησούς αγαπούσε, και τους λέει: “Πηραν τον Κύριο απ’το μνήμα και δε ξέρουμε πού τον έβαλαν”. Βγήκε τότε ο Πέτρος και ο άλλος μαθητής και πήγαιναν για το μνήμα. Έτρεχαν κι οι δυο μαζί. Αλλά ο άλλος μαθητής έτρεξε γρηγορότερα απ’τον Πέτρο κι έφθασε πρώτος στο μνήμα. Αφού έσκυψε βλέπει να βρίσκονται σ’ένα μέρος οι επίδεσμοι, αλλά δε μπήκε μέσα. Φθάνει τότε και ο Σίμων Πέτρος που τον ακολουθούσε και μπήκε μέσα στο μνήμα και βλέπει να βρίσκονται εκεί οι επίδεσμοι, ενώ το σουδάριο, με το οποίο του είχαν δέσει το κεφάλι, δε βρισκόταν μαζί με τους επιδέσμους, αλλά χωριστά τυλιγμένο, σ’ένα άλλο μέρος. Τότε μπήκε μέσα και ο άλλος μαθητής που είχε φθάσει πρώτος στο μνήμα και είδε και πίστεψε. Πράγματι, δεν είχαν ακόμα καταλάβει το λόγο της Γραφής που έλεγε ότι αυτός έπρεπε να αναστηθεί απ’τους νεκρούς.

 

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Από το σκοτάδι στο φως. Ιδού η πρόσκληση που μας παρουσιάζει το Ευαγγέλιο του Πάσχα: να μπούμε στο φως του αναστημένου Χριστού.

Η Μαρία Μαγδαληνή, ωθούμενη από την αγάπη της για τον Διδάσκαλο που την είχε ελευθερώσει από την αμαρτία, ενώ ακόμη ήταν σκοτάδι ξεκινά για να πάει να κλάψει στο μνήμα, είναι η αγάπη που την ωθεί, που την κάνει να πάει σε συνάντηση του Χριστού παρότι είναι νεκρός. Είναι σημαντική αυτή η υπογράμμιση του Ευαγγελιστή Ιωάννη: «Ενώ ακόμη ήταν σκοτάδι». Η Μαρία η Μαγδαληνή δεν περιμένει, πηγαίνει σε συνάντηση του Κυρίου ακόμη και αν πρόκειται να τον συναντήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση στο μνήμα, αν και ακόμη είναι βυθισμένη στο σκοτάδι, στον πόνο, στην αβεβαιότητα, στην αγωνία… Αυτό είναι σημαντικό, συχνά πράγματι, η εμπειρία του πόνου είναι σαν ένας μανδύας που μας σκεπάζει και δεν μπορούμε πια να καταλάβουμε. Μπροστά στον πόνο είναι σαν να μπαίνουμε σε ένα τούνελ σκοτεινό δίχως έξοδο και όλα όσα ήταν αφορμή ζωής μοιάζουν να έχουν χαθεί, σαν όλα να έχουν τελειώσει….

Κατά βάθος ήταν αυτή η κατάσταση της Μαγδαληνής που μας μεταφέρει σήμερα το Ευαγγέλιο. Ο θάνατος του διδασκάλου, εκείνου που της είχε δώσει την αληθινή ζωή, την ξαφνιάζει, δεν καταλαβαίνει πια τίποτα, δεν θυμάται πια τα λόγια Του λόγια ελπίδας, τα λόγια της υπόσχεσης της Αναστάσεως. Σε αυτή την κατάσταση ψυχής τον αναζητά ακόμη και νεκρό, στο μνήμα, δεν τον βρίσκει, ο τάφος είναι κενός, σκέπτεται πως κάποιος πήρε το σώμα του, δεν κατάλαβε πως ο θάνατος δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Κύριο της ζωής.

Ναι, πίστευε στο Θεό, αλλά δεν είχε ακόμη μια ολοκληρωμένη πίστη. Πηγαίνει στους μαθητές και τους αναγγέλλει το γεγονός. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης βγαίνουν τρέχοντας… και βρήκαν όπως τα είπε η Μαρία Μαγδαληνή το μνήμα κενό, τα σεντόνια στη γη… και πίστεψαν.

Ανοίγουν τη νόηση τους και την καρδιά τους στην υπόσχεση του Ιησού. Ο πόνος, η μεγάλη θλίψη που έζησαν δεν είχε διαλύσει την ελπίδα που έφεραν στην καρδιά τους.

Μπορούμε να πούμε πως η πίστη της Μαρίας Μαγδαληνής ωριμάζει σιγά- σιγά, είναι μια πίστη που βρίσκει θέση μέσα σε μια επιθυμία αγάπης: να βρει έστω το σώμα του. Και σε αυτή την επιθυμία ο Ιησούς γίνεται παρόν, φανερώνεται «αναστημένος», πρώτα σε εκείνη.

Η πίστη στον αναστημένο Χριστό μας δίνει μια νέα ζωή, αυτό που δεν είχε πριν νόημα αποκτά τώρα το πραγματικό του νόημα.

Είμαστε καλεσμένοι να ζούμε ως Αναστημένοι, δηλαδή να ζούμε με ολοκληρωτικό τρόπο τη νέα εν Χριστώ ζωή, αυτό θέλει να πει:

Να ζούμε μέσα στο φως, ο ζωντανός Χριστός είναι φως και φωτίζει τη ζωή μας, το πρόσωπο μας. Ο αναστημένος ζει σε εμάς, μας φωτίζει και μπορούμε και εμείς να φωτίζουμε όλους εκείνους που βρίσκονται στο σκοτάδι, με την ελπίδα μας και το λόγο μας.

Να ζούμε στη χαρά, η εμπειρία του αναστημένου, όπως διαβάζουμε στα Ευαγγέλια, έφερε χαρά στις πονεμένες καρδιές των μαθητών. Η αληθινή χαρά δεν είναι απώλεια πόνου. Είναι η χαρά της παρουσίας του ζωντανού Θεού μέσα και ανάμεσα μας.

Να ζούμε στην ειρήνη, ο Ιησούς αναστημένος μας δίνει την ειρήνη, και η ειρήνη γεννιέται από καρδιές που ξέρουν να συγχωρούν και να συμφιλιώνονται.

Να ζούμε στην αγάπη, όπως ο Ίδιος μας ζήτησε στο τελευταίο Δείπνο «να αγαπάτε ο ένας τον άλλο όπως εγώ σας αγάπησα», στην αμοιβαία αγάπη, στην γενναιόδωρη αγάπη που δεν περιμένει αντάλλαγμα, αυτό επιτρέπει στον αναστημένο Χριστό να παραμένει αιώνια παρόν και ζωντανός ανάμεσα μας.

Μόνο αν ζούμε ως αναστημένοι μπορούμε να απαντήσουμε στα αδέλφια μας που δεν γνωρίζουν ακόμη τον ζωντανό Χριστό. Είναι χιλιάδες οι άνθρωποι που μας ζητούν: θέλουμε να δούμε τον Ιησού. Σε αυτό το αίτημα μπορούμε να απαντήσουμε όπως οι πρώτοι χριστιανοί που τον καθιστούσαν ορατό με την αμοιβαία αγάπη όπως μας διηγούνται οι Πράξεις των Αποστόλων.

Ας κάνουμε δικά μας τα προφητικά λόγια του Παύλου 6ου ό οποίος σε μια Πασχαλινή ομιλία είχε πει:

«Ο Χριστός αναστήθηκε σε μια συγκεκριμένη στιγμή της ιστορίας, αλλά προσμένει ακόμη να αναστηθεί στην ιστορία πολλών ανθρώπων.
Οπουδήποτε μια καρδιά, ξεπερνά τον εγωισμό, τη βία, το μίσος, οπουδήποτε κάποιος σκύβει για να προσφέρει μια πράξη αγάπης σε όποιον έχει ανάγκη, εκεί ο Ιησούς σήμερα ανασταίνεται.
Οπουδήποτε πεθαίνει όποιος έχει ζήσει πιστεύοντας, αγαπόντας, εκεί η ανάσταση του Χριστού τελεί την πανηγυρική της νίκη.
Τελευταία λέξη του Θεού για τον άνθρωπο δεν είναι ο θάνατος, αλλά η Ζωή, δεν είναι η απελπισία, αλλά η Ελπίδα.
Σε αυτή την ελπίδα η Εκκλησία προσκαλεί σήμερα τους ανθρώπους. Ο Χριστός Ανέστη! Ας αναστηθεί μαζί του όλος ο Κόσμος».

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Μέγας είσαι Εσύ, Κύριε,
Δυνατός στην πιστότητά Σου.
Στον άνθρωπο που δεν έχει ειρήνη,
Θέλουμε να αναγγείλουμε πως Εσύ, Ιησού,
Έχεις ήδη νικήσει για να φέρεις την ειρήνη σε όλους.
Μέγας είσαι, Εσύ Κύριε, φως της αλήθειας,
δυνατέ ενάντια στην σκλαβιά της αμαρτίας.
Στον άνθρωπο που δεν έχει ελευθερία,
αναγγέλλουμε πως εσύ είσαι η δύναμη του.
Μέγας είσαι, Εσύ Κύριε, πηγή αγάπης,
Καρδιά πάντοτε πλημμυρισμένη από ευσπλαχνία.
Στον άνθρωπο που δεν έχει ελπίδα,
αναγγέλλουμε πως Εσύ, Ιησού
Πέθανες και αναστήθηκες για κείνον.

Προηγούμενη Δημοσίευση:
Επόμενη Δημοσίευση:

Comments are closed.