Ίδρυση Τάγματος της Φανερωμένης

Published on: 6 Απριλίου 2015

Filled Under: Χωρίς κατηγορία

Views: 582

Tags: ,

Ίδρυση Τάγματος της Φανερωμένης

 «Παναγία  η  Φανερωμένη»

 Για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων και των σκλάβων

Στις αρχές του 13ου αιώνα οι μωαμεθανοί καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας. Χιλιάδες χριστιανοί συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι ή και μεταφέρονται στην Αφρική, όπου πουλιούνται ως σκλάβοι. Υποφέρουν τα πάντα, κινδυνεύουν ακόμη και την πίστη τους να χάσουν.

Στα 1218, την παραμονή της εορτής της απελευθέρωσης του Αποστόλου Πέτρου από τον Άγγελο (1 Αυγούστου, σύμφωνα με το τότε εορτολόγιο), η Παναγία, μητέρα όλων των ανθρώπων, εμφανίζεται σε 3 ευλαβείς και πιστούς άνδρες, την ίδια νύχτα και σε τρεις διαφορετικούς τόπους. Τους εκφράζει την επιθυμία της να ιδρύσουν ένα νέο Μοναχικό Τάγμα που θα έχει ως ιδιαίτερο σκοπό την απελευθέρωση και τη σωτηρία (τόσο τη σωματική όσο και την πνευματική) των δυστυχισμένων αυτών αιχμαλώτων, με κάθε δυνατό τρόπο, ακόμη και με την προσφορά της ίδιας της ζωής των Μοναχών. Οι τρεις αυτοί άνδρες ήταν ο λαϊκός Πέτρος Νολάσκο, ο ιερέας Ραϊμούνδο ντε Πενιαφόρ και ο βασιλιάς της Αραγωνίας Ιάκωβος.

Πρώτα εμφανίστηκε η Παναγία στον αγνό και γενναίο ιππότη Πέτρο Νολάσκο, που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην προστασία της Εκκλησίας από τους αιρετικούς Αλβιήνους. Από αγάπη για το Χριστό είχε δαπανήσει όλη την περιουσία του για να εξαγοράσει δυστυχισμένους σκλάβους και αιχμαλώτους, τους οποίους πολύ λυπόταν και για τους οποίους πολύ προσευχόταν.

Η Παναγία Μητέρα του Κυρίου, όμως, είχε μια ωραιότερη αποστολή γι’ αυτόν τον πιστό και ταπεινό δούλο του Θεού. Τη νύχτα που αναφέραμε και ενώ ο Πέτρος προσευχόταν μπροστά στο εικόνισμα της Θεοτόκου, του εμφανίζεται η Παναγία μέσα σ’ ένα απέραντο φως, συνοδευόμενη από αγίους και αγγέλους, και του αναγγέλλει ότι το θέλημα του Θεού ήταν να εργαστεί για την ίδρυση ενός νέου Τάγματος μοναχών, που θα είχε ως αποστολή την απελευθέρωση των αιχμαλώτων και των σκλάβων.

Ο Πέτρος, έκπληκτος τόλμησε να ρωτήσει την Παναγία: πώς αυτός, ένας τόσο μικρός και ασήμαντος άνθρωπος θα μπορούσε να πραγματοποιήσει μια τέτοια αποστολή! Εκείνη του απάντησε: “Είμαι η Μαρία, η Μητέρα του Θεού, που έφερε στον κόσμο τον πρώτο Λυτρωτή, και επιθυμώ να έχω μεταξύ των χριστιανών μια νέα οικογένεια, η οποία από αγάπη για το Γιο μου να κάνει το ίδιο έργο για τους αιχμαλώτους”.

Αφού είπε αυτά τα λόγια η Παναγία εξαφανίστηκε και ο Πέτρος Νολάσκο πέρασε τη νύχτα σε προσευχή, σκεπτόμενος την απροσδόκητη ουράνια αυτή επίσκεψη. Το πρωί πήγε στη Μητρόπολη για να συναντήσει τον εξομολόγο του ιερέα Ραϊμούνδο ντε Πενιαφόρ, και να του μιλήσει για τα συμβάντα. Όταν τα άκουσε ο άγιος ιερέας, με πολύ συγκίνηση του είπε: “Παιδί μου, κι εγώ είχα την ίδια οπτασία. Μου φανερώθηκε η Παναγία και μου ζήτησε να υποστηρίξω και να διακηρύξω με τα λόγια μου την ανάγκη της απελευθέρωσης των αιχμαλώτων”.

Κι ενώ συνομιλούσαν στο ναό, ο βασιλιάς της Αραγωνίας Ιάκωβος τους πλησιάζει και χωρίς να γνωρίζει απολύτως τίποτα από τις δύο αυτές νυκτερινές αποκαλύψεις της Παρθένου Μαρίας, τους λέει: «Η Παναγία μου φανερώθηκε απόψε τη νύχτα και με διέταξε να ιδρύσω ένα Τάγμα, που να φέρει το όνομα της “Παναγίας του Ελέους και της Λύτρωσης” και να έχει ως αποστολή την απελευθέρωση των αιχμαλώτων. Γνωρίζω, Πέτρο Ναλάσκο, ότι η εξαγορά και η απελευθέρωση των αιχμαλώτων είναι η μεγάλη σου επιθυμία. Για το λόγο αυτό σε επιφορτίζω να φέρεις σε πέρας αυτό το έργο. Κι εσύ, Ραϊμούνδο, με τη σοφία και την ευφράδειά σου, θα το υποστηρίξεις».

Στις 10 Αυγούστου 1218, ο βασιλιάς Ιάκωβος, έχοντας στο πλευρό του τον Πέτρο και τον π. Ραϊμούνδο και συνοδευόμενος από όλους τους αυλικούς του, μπαίνει στον Καθεδρικό ναό. Με την παρουσία ενός κατασυγκινημένου πλήθους πιστών, ψάλλεται η θεία Λειτουργία στην οποία ιερουργεί ο Επίσκοπος της Βαρκελώνης.

Μετά από το Ευαγγέλιο, ο άγιος ιερέας Ραϊμούνδο ανεβαίνει στον άμβωνα και εξιστορεί την τριπλή εμφάνιση της Παναγίας καθώς και την επιθυμία της. Το πλήθος, μέσα σε δάκρυα χαράς, ξεσπά σε ζητωκραυγές υπέρ της Θεοτόκου Μαρίας.

Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο βασιλιάς πλησιάζει τον Επίσκοπο και του λέει: «Η Παναγία μου εξέφρασε την επιθυμία της να ιδρυθεί ένα Τάγμα για την απελευθέρωση των σκλάβων! Σ’ εσένα τώρα περνάει η ευθύνη να εκπληρώσεις την επιθυμία της αυτή».

Ο Επίσκοπος, ευτυχισμένος και δοξολογώντας το Θεό, ντύνει τον άγιο Πέτρο Νολάσκο καθώς και δύο παλαιούς ιππότες του με το λευκό μοναχικό ένδυμα που υπέδειξε η Παναγία, ενώ ο λαός επευφημούσε με σθένος την ιερή αυτή στιγμή.

Ο βασιλιάς, για να εκφράσει την υποστήριξή του προς το νεοϊδρυθέν Τάγμα, καρφιτσώνει πάνω στο λευκό χιτώνα το βασιλικό έμβλημα. Στους τρεις συνηθισμένους μοναχικούς όρκους (υπακοή, ακτημοσύνη, παρθενία) προσθέτουν ένα τέταρτο: την απελευθέρωση των αιχμαλώτων, ακόμη και με τη θυσία της ζωής τους.

Έτσι ιδρύθηκε το Τάγμα της “Παναγίας της Λύτρωσης”, που κατά τόπους ονομάζεται επίσης “του Ελέους”, “της Φανερωμένης”, “της Χάριτος”.

Ο άγιος Πέτρος Νολάσκο ποτέ δε χειροτονήθηκε ιερέας. Ήταν ο Ηγούμενος όλων των μοναχών του, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και ιερείς, αλλά ο ίδιος έμεινε ως το τέλος ταπεινός δούλος της Παρθένου Μαρίας και ιππότης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Στο τέλος της ζωής του, βαρειά άρρωστος και σε πολύ προχωρημένη ηλικία, έλαβε το Ευχέλαιο και την Αγία Ευχαριστία και αφού παρότρυνε τους αδελφούς του να αγαπούν πάντα τους αιχμαλώτους, άρχισε να απαγγέλλει με χαρά και αγάπη τον ψαλμό 110: “Θα δοξολογώ τον Κύριο με όλη την καρδιά μου”. Όταν έφθασε στο στίχο: “Απέστειλε λύτρωση στο λαό του” παρέδωσε το πνεύμα του στο Θεό με ειρήνη. Ήταν μεσάνυχτα, παραμονή των Χριστουγέννων 1256.

*     *     *

Η Εκκλησία μας θυμίζει ότι η αληθινή και χειρότερη σκλαβιά, από την οποία πρέπει να προστατευθούμε ή να απελευθερωθούμε, είναι η ΑΜΑΡΤΙΑ.

Από την αμαρτία έμεινε πάντοτε ελεύθερη η Παναγία και θέλει να ελευθερώσει και εμάς, εάν το θέλομε και της το ζητούμε! Από την ειλικρινή μεταστροφή μας εξαρτάται η επίγεια ζωή μας, αλλά κυρίως η αιώνια!

Πηγή: http://faneromenisyru.net63.net

Comments are closed.