Η Θεία Λειτουργία του Μυστικού Δείπνου στον Άγιο Γεώργιο

Published on: 26 Απριλίου 2019

Filled Under: Σύρος

Views: 316

Tags:

Στον Καθεδρικό Ναό του Αγ.Γεωργίου στην Άνω Σύρο, την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ,  τέλεσε την Θεία Λειτουργία του Μυστικού Δείπνου και την Ακολουθία του Νιπτήρα, ο Σεβ/τατος Επίσκοπός μας π.Πέτρος Στεφάνου, ενώ μαζί του συλλειτούργησαν ο Σεβ/τατος Επίσκοπος πρώην  Σύρου π.Φραγκίσκος Παπαμανώλης, ο εφημέριος της ενορίας π.Ιωσήφ Πρίντεζης και οι Πατέρες Καπουκίνοι Στέφανος και Παολίνο.

Κατά την έναρξη της τελετής παρουσιάστηκαν στην ενοριακή κοινότητα του Αγ.Γεωργίου, τα Άγια Έλαια των Ασθενών και των Κατηχουμένων καθώς και το Άγιο Μύρο του Χρίσματος, τα οποία το προηγούμενο βράδυ είχαν ευλογηθεί και παρελήφθησαν από τους ιερείς με την υποχρέωση να τα παρουσιάσουν στις ενορίες τους.

Τα Αναγνώσματα της ημέρας θύμισαν στους πιστούς το Εβραϊκό Πάσχα ενώ μετά το Ευαγγέλιο ο Επίσκοπος απευθυνόμενος στους πιστούς είπε:

«Πάρα πολύ επιθύμησα να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας, πριν από το πάθος μου»

Με αυτά τα λόγια ο Ιησούς κάνει γνωστό το προφητικό νόημα του τελευταίου, του μυστικού δείπνου που εορτάζει με τους μαθητές του, στην Ιερουσαλήμ, και που ήταν ένας τυπικός εβραϊκός πασχαλινός δείπνος. Το ανάγνωσμα από το βιβλίο της Εξόδου μας βοηθά να αντιληφθούμε την προέλευση του εβραϊκού Πάσχα. Βλέπουμε εκεί βήμα προς βήμα τις οδηγίες που έπρεπε να ακολουθήσουν οι Ισραηλίτες το τελευταίο βράδυ στην Αίγυπτο, πριν εγκαταλείψουν τη ζωή της σκλαβιάς για να πάνε στη Γη της Επαγγελίας όπου τους οδήγησε ο Μωυσής. Το αίμα του αρνιού έδωσε στα παιδιά των Ισραηλιτών την ελευθερία από την σκλαβιά και τα προστάτεψε από το θάνατο. Η θύμηση αυτού του εξαιρετικού γεγονότος είναι γιορτή για το λαό, που ευγνωμονεί τον Κύριο για την ελευθερία που του δώρισε. «Και η ημέρα αυτή θα είναι για σας ενθύμηση, και θα τη γιορτάζετε με επισημότητα στον Κύριο στις γενεές σας, σε παντοτινή λατρεία». Είναι το Πάσχα του Κυρίου. Το Πάσχα της παλαιάς διαθήκης.

«Πάρα πολύ επιθύμησα να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας πριν από το πάθος μου», λέει ο Ιησούς στους μαθητές του και σ` αυτόν τον τελευταίο πασχαλινό δείπνο ο Ιησούς, πιστός στην παράδοση της παλαιάς διαθήκης, γιορτάζοντας με τους αποστόλους το εβραϊκό Πάσχα, δίνει το νέο νόημα, που αλλάζει την ανθρώπινη ιστορία. Ο απόστολος Παύλος, στην πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους, στην περικοπή που από τους ειδικούς θεωρείται ως το παλαιότερο κείμενο που περιγράφει το Δείπνο του Κυρίου, λέει : «ο Ιησούς, κατά τη νύχτα που παραδινόταν, πήρε άρτο και, αφού ευχαρίστησε, τον τεμάχισε και είπε: αυτό είναι το σώμα μου, που είναι για σας. Αυτό να κάνετε στην ανάμνησή μου». Μετά πήρε το ποτήριο και είπε: «Το ποτήριο αυτό είναι η νέα διαθήκη με το δικό μου αίμα. Αυτό να κάνετε, όσες φορές πίνετε, στην ανάμνησή μου». Πράγματι κάθε φορά που τρώτε αυτό τον άρτο και πίνετε αυτό το ποτηριού, αναγγέλλετε το θάνατο του Κυρίου, έως ότου έλθει». Μέσα σ` αυτές τις λίγες γραμμές, σε αυτά τα επίσημα λόγια του Ιησού, περικλείεται η ανά του αιώνες ανάμνηση της ίδρυσης της θείας ευχαριστίας. Ο Ιησούς έδωσε καινούργιο νόημα στις μέχρι τότε παραδόσεις του εβραϊκού λαού και προαναγγέλλει τα γεγονότα της επόμενης ημέρας, όταν, ως ο Αμνός του Θεού, θα θυσιαστεί, παραδίνοντας το Σώμα του και χύνοντας το Αίμα του για την λύτρωση του ανθρωπίνου γένους.

Η ενσάρκωση πραγματοποιήθηκε με αυτή την προοπτική, με την προοπτική του Πάσχα του Ιησού, το Πάσχα της Νέας Διαθήκης. Ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει να κάνουμε συνεχή ανάμνηση αυτού του μυστηρίου. Την ίδια στιγμή μας καλεί να ζούμε κάθε μέρα την αποστολή μας, ως μάρτυρες και κήρυκες της αγάπης του εσταυρωμένου Ιησού, περιμένοντας της ένδοξη επιστροφή του.

Όμως, πριν από την ίδρυση της Ευχαριστίας, όπου έδωσε το Σώμα και το Αίμα του για μας, ο Ιησούς αιφνιδιάζει για μια ακόμη φορά τους μαθητές του: σκύβει, γονατίζει, και τους πλένει τα πόδια! Σύμφωνα με το έθιμο, το πλύσιμο των ποδιών το έκαναν μόνο οι υπηρέτες στους καλεσμένους του κυρίου τους. Ο Πέτρος δυσκολεύεται να το κατανοήσει και διαμαρτύρεται, αλλά ο Ιησούς τον πείθει και έτσι τελικά του πλένει τα πόδια μαζί με αυτά των άλλων μαθητών. Αμέσως μετά, αφού κάθεται και πάλι στο τραπέζι, ο Ιησούς τους εξηγεί το βαθύτερο νόημα της πράξης του: «Εσείς με φωνάζετε Διδάσκαλε και Κύριε και σωστά λέτε, γιατί είμαι. Αν λοιπόν εγώ, ο Κύριος και Διδάσκαλος, σας έπλυνα τα πόδια, κι εσείς οφείλετε να πλένετε τα πόδια ο ένας του άλλου».                                                        

Είμαστε όλοι καλεσμένοι, εγώ και σεις, σε μια αγάπη που ξεπερνά τις προσωπικές μας ιστορίες, τα ελαττώματά μας, τις αμαρτίες μας. Αυτός είναι ο δρόμος για όλους εμάς που θέλουμε να ακολουθούμε τον Ιησού και που ο ίδιος μας τον υποδεικνύει: «Σας έδωσα ένα παράδειγμα ώστε και σεις να κάνετε όπως έκανα εγώ». Μας υπενθυμίζει τη μεγάλη μας ευθύνη ως χριστιανοί, συχνά αδιάφοροι, συχνά όπως ο Ιούδας, συμβιβασμένοι με τον κόσμο. Ο κόσμος έχει ανάγκη από χριστιανούς, χριστιανούς αυθεντικούς, έχει ανάγκη από αγίους καθημερινούς και από άντρες και γυναίκες που στο χώρο της πολιτικής, της εκπαίδευσης, της ιατρικής, της εργασίας, που μέσα από τα εργοστάσια ή τις κουζίνες τους πλένουν τα πόδια του κόσμου! ΄Εχει ανάγκη ο κόσμος από «αγίους της διπλανής πόρτας», που με το παράδειγμα του Διδασκάλου μπορούν να προωθούν το κοινό καλό και όχι το ατομικό. Αυτό το παράδειγμα του Κυρίου πρέπει να φέρει την ανατροπή στη ζωή μας, να μας οδηγήσει στην απόφαση να είμαστε αληθινοί χριστιανοί, να ενεργούμε όπως Εκείνος ενεργούσε.  

Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της θείας ευχαριστίας που σήμερα εορτάζουμε την ίδρυση της. Η αγάπη του Ιησού για τους δικούς του, η μέχρι τέλους, αγάπη γίνεται υπηρεσία και προσφορά ζωής για τον πλησίον. Αυτή η αγάπη πρέπει να εμπνέει τη ζωή μας. «Αν λοιπόν εγώ, ο Κύριος και Διδάσκαλος, σας έπλυνα τα πόδια, κι εσείς οφείλετε να πλένετε τα πόδια ο ένας του άλλου». Αυτά τα λόγια του Ιησού αδελφοί μου, ας ηχούν μέσα στις καρδιές μας και ας μας οδηγούν στις επιλογές της ζωής μας, αν θέλουμε να υπάρχει αλήθεια στις πράξεις μας, για να γινόμαστε και εμείς ευχαριστία μέσα στον κόσμο, φωτεινά σημεία της δικής Του αγάπης

Ακολούθως ο Σεβ/τατος έπλυνε τα πόδια παιδιών, νέων και ανδρών, σε ανάμνηση της ύψιστης πράξης αγάπης που έκανε ο Κύριος, μετά το τελευταίο δείπνο με τους μαθητές Του και η Θεία Λειτουργία  συνεχίστηκε κανονικά ως το τέλος.

Σ.ΔΟΥΡΑΤΣΟΥ

Comments are closed.