“Η συμβολή της Καθολικής Εκπαίδευσης, στην διάδοση των Ελληνικών Γραμμάτων και στη διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας”

Published on: 23 Οκτωβρίου 2017

Filled Under: Slider, Εσωτερικές Ειδήσεις

Views: 422

Tags: ,

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του ακροατηρίου, προκάλεσε η ενδιαφέρουσα ομιλία, της Ιστορικού Εκπαίδευσης και Επίτιμου Σχολικού Συμβούλου Προσχολικής Αγωγής, Δρ. Ελπίδας Πρίντεζη-Καμπέλη, σε Εκδήλωση που οργανώθηκε από το Μουσείο – Ίδρυμα Άγγελου & Λητώς Κατακουζηνού και την Ακαδημαϊκό κ. Δέσποινα Πρίνια, στην Αθήνα, στις 6 Οκτωβρίου 2017, με θέμα:

“Η συμβολή της Καθολικής Εκπαίδευσης, στην διάδοση των Ελληνικών Γραμμάτων και στη διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας”.

Οι καθολικοί μοναχοί, Καπουτσίνοι και Ιησουίτες, κυρίως όμως οι Ιησουίτες, διέπρεψαν στις Ανθρωπιστικές σπουδές. Ο σκοπός της εκπαίδευσης στα Κολλέγια των Ιησουιτών, με προτροπή του ιδρυτή τους Ιγνάτιου Λογιόλα, ήταν «η διατήρηση και η μετάδοση της κληρονομιάς, του Πολιτισμού και των Ανθρωπιστικών Γραμμάτων».

Από την εμπεριστατωμένη μελέτη του Εκπαιδευτικού Κανονισμού των Ιησουιτών, της Ratio Studiorum, που ίσχυε, σε όλα ανεξαιρέτως τα Ιησουίτικα Κολλέγια του Τάγματος, τεκμηριώνεται ότι, η Ανθρωπιστική μόρφωση, η μάθηση και η γνώση, ήταν διαμορφωμένες πάνω στον Λατινικό κλασικισμό και την Αρχαία Ελληνική γλώσσα και πολιτισμό, αφού τα σπουδαιότερα αντικείμενα μάθησης, τα πρωτεύοντα μαθήματα, ήταν τα Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά με καθημερινή μελέτη των έργων των αρχαίων κλασσικών, Λατίνων και Ελλήνων.

Οι μαθητές μετά την ολοκλήρωση του 5ετούς τμήματος Ανθρωπιστικών σπουδών ή Corso Umanistico, γνώριζαν τέλεια τα Λατινικά και επαρκώς τα Αρχαία Ελληνικά, με άριστη γνώση της Γραμματικής και με ορθή χρήση των λέξεων. Μάλιστα για να κεντρίζεται η ευγενής άμιλλα μεταξύ των μαθητών, δίδονταν κίνητρα και θεσπίζονταν ειδικά βραβεία κάθε χρόνο, για τις καλύτερες συνθέσεις- δοκίμια, τόσο στην Λατινική όσο και στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα, σε πεζό ή ποιητικό λόγο και τα πιο αξιόλογα από τα βραβευθέντα έργα των μαθητών, κυρίως των ανώτερων τάξεων της Ρητορικής και της Umanita, δημοσιοποιούνταν τιμητικά, με δημόσιες αναρτήσεις μέσα στα Κολλέγια, σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.

Στον Ελληνικό νησιωτικό χώρο, «τα εκπαιδευτικά τους ιδρύματα, ήταν τα μόνα που υπήρχαν τον 17ο αιώνα και αποτελούσαν τις μόνες πηγές μόρφωσης για τους Έλληνες σε μια πολύ δύσκολη φάση της εξέλιξης του έθνους», ώστε απέβησαν, όπως συμπεραίνει ο Β. Πούχνερ, προς όφελος τελικά των Ελλήνων.

Η διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στα Σχολεία των Καθολικών μοναχικών ταγμάτων, Καπουτσίνων και Ιησουιτών, έχει αποδειχθεί μέχρι τώρα, σε πολλά σημεία της μελέτης της Δρ. Ελπίδας Πρίντεζη-Καμπέλη, υπό τον τίτλο: “Η Ιστορία της Εκπαίδευσης στην Σύρο κατά τον 17ο-19ο αιώνα. Συμβολή στην Ιστορία και στον Πολιτισμό της Σύρου”. Τεκμηριώνεται, από το πλούσιο χειρόγραφο και έντυπο αρχειακό και εποπτικό υλικό, σε Ελληνική γλώσσα, που υπάρχει τόσο στο Αρχείο των Ιησουιτών (ΑΤΙΣ), όσο και στο Αρχείο των Καπουτσίνων, μαζί με μεγάλο αριθμό βιβλίων Ελληνικής και Λατινικής Γραμματικής, σε έντυπη και χειρόγραφη μορφή.

Το κοινό είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ενδιαφέρονται στοιχεία της πρωτογενούς έρευνας και να ενημερωθεί για άγνωστες πτυχές, της Ιστορικής αλήθειας, για την δραστηριότητα και το έργο των Καθολικών Μοναχών, στον ευρύτερο χώρο του Αιγαίου και όχι μόνο, για την διατήρηση της Ελληνικής Γλώσσας, κατά την άγονη για τα Ελληνικά Γράμματα, περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Comments are closed.