Η Εορτή του Απόστολου Ιακώβου στην ομώνυμη ενορία

Published on: 26 Ιουλίου 2018

Filled Under: Σύρος

Views: 571

Tags:

Την Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018 η Ενορία του Αγίου Ιακώβου στη Σύρο εόρτασε τον προστάτη της Απόστολο Άγιο Ιάκωβο.
Μέσα σε Πανηγυρική ατμόσφαιρα στις 7.30 το απόγευμα, τελέσθηκε στον ομώνυμο Ιερό Ναό, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην οποία προϊστατο ο Σεβασμιότατος Επίσκοπος Σύρου, Θήρας, Κρήτης π.Πέτρος Στεφάνου με συλλειτουργούς «τα αδέλφια-εργάτες της Εκκλησίας»

π.Αντώνιο Βουτσίνο, Βικάριο και Εφημέριο Μάννα – Αγίου Ιακώβου και Φανερωμένης και

π.Αντρέα Βουτσίνο, Εφημέριο Αγίου Λουκά Ηρακλείου Αττικής.

Ευλαβείς από όλες της Ενορίες της Σύρου, και όχι μόνο, γέμισαν τον Ιερό Ναό τιμώντας τον Δυναμικό αλλά και «Απλό» Απόστολο του Χριστού Άγιο Ιάκωβο.

Όπως στις περισσότερες τελετές των Ενοριών της Σύρου, Χορωδία ήταν όλο το Εκκλησίασμα, το οποίο με Πίστη σε Εκείνον, έψαλλε με όλη τη δύναμη της ψυχής του, τους Ύμνους της Θείας Λειτουργίας.

Ο Σεβασμιότατος στο Κήρυγμά του τόνισε:

Η Εορτή του Αγίου Ιακώβου μας συγκεντρώνει, εμάς τους ευλαβείς του, σήμερα εδώ, σε αυτό τον Ενοριακό Ναό που φέρει το όνομά του. Δεκάδες χιλιάδες Ναοί σε όλο τον κόσμο είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Ιάκωβο με πιο γνωστό, το προσκύνημα του Αγίου στην Κομποστέλα στης Ισπανίας.

Είναι όμως σημαντικό να μην μείνουμε μόνο σε αυτό σήμερα, ή απλά στο να ευχηθούμε χρόνια πολλά σε όσους φέρουν το όνομά του αλλά να προσπαθήσουμε μέσα από τα ευαγγέλια να γνωρίσουμε όσο το δυνατό καλύτερα τη ζωή και το έργο του αγίου αποστόλου Ιακώβου. Η οικογένεια του, γνωρίζουμε ότι ήταν συνέταιροι με την οικογένεια των Αποστόλων Σίμωνα, μετέπειτα Πέτρου, και Ανδρέα και με το ψάρεμα στη λίμνη της Τιβεριάδας προσπαθούσαν να κερδίσουν τα προ το ζην. Μια εργάσιμη ημέρα ο Ιάκωβος ακούει μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη το κάλεσμα από τον Ιησού να τον ακολουθήσουν.

Ενώ καθάριζαν τα δίχτυα, μας λέει το Ιερό Ευαγγέλιο, τα δυο αδέλφια δέχονται αυτή την πρόσκληση από τον Ιησού και όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Μάρκος: «Εκείνοι άφησαν τον πατέρα τους Ζεβεδαίο μέσα στο πλοιάριο με τους μισθωτούς και τον ακολούθησαν».

Αλλά αν τους ήταν εύκολο να αφήσουν τον πατέρα τους φαίνεται ότι δεν τους ήταν το ίδιο εύκολο να εγκαταλείψουν τη μητέρα τους. Εκείνη τη βρίσκουμε πράγματι ανάμεσα στις γυναίκες που ακολούθησαν τον Ιησού από τη Γαλιλαία και τον υπηρετούσαν, όπως διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου αυτή τη φορά.

Και όπως αναφέρει ένα άλλος Ευαγγελιστής, η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου ήταν παρούσα κάτω από το σταυρό όταν άφησε ο Ιησούς την τελευταία του πνοή.

Μαζί με τον Πέτρο, και Ιωάννη, ο Ιάκωβος αποτελούσαν την ομάδα εκείνη των Αποστόλων που είχαν μια ιδιαίτερη σχέση με τον Ιησού και ήταν μάρτυρες μερικών σημαντικών γεγονότων της επίγειας ζωής του.

Ήταν παρών όταν ο Ιησούς ξανάδωσε τη ζωή στη δωδεκάχρονη κόρη του αρχισυνάγωγου Ιάειρου, είναι ένας από τους τρεις Αποστόλους κατά τη μεταμόρφωση του Ιησού στο όρος Θαβώρ, ήταν παρών επίσης στην αγωνία του Ιησού στη Γεσθημανή. Αξίζει να σημειωθεί όμως ότι τόσο στο όρος Θαβώρ όσο και στη Γεσθημανή, οι τρεις Απόστολοι δεν κατάφεραν να παραμείνουν άγρυπνοι, σε εγρήγορση. Διαβάζουμε ότι, είτε είχαν πέσει σε βαρύ ύπνο είτε ότι ο Ιησούς τους βρήκε να κοιμούνται γιατί ήταν αποκαμωμένοι από την λύπη. Αγαπούσαν τον Ιησού δίχως άλλο, αλλά τους ξεπερνούσαν αυτά που ζούσαν μαζί του και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις δύσκολες και σημαντικές στιγμές της ζωής του.

Ο Ιάκωβος, όπως άλλωστε και ο αδελφός του είχε ένα χαρακτήρα ορμητικό, ασυγκράτητο θα έλεγα, το μαρτυρά και το παρατσούκλι που τους είχε δοθεί «Βοανεργές» γιοι της Βροντής.

Με ευκολία ζητά από τον Ιησού να ρίξει φωτιά και να κάψει του Σαμαρείτες που δεν τον δέχτηκαν στο χωριό τους. Τα δυο αδέλφια όμως είχανε ανάγκη από τη μητέρα τους όταν θέλησαν να ζητήσουν μια χάρη από τον Ιησού. Ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο τη μητέρα τους να λέει στον Ιησού: «Σου ζητώ να καθίσουν αυτοί οι δυο γιοι, ο ένας στα δεξιά και ο άλλος στα αριστερά σου, στη βασιλεία σου».

Διαπιστώνουμε ότι στην ανθρώπινη καρδιά μπορούν αν συνυπάρχουν αισθήματα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όπως ντροπαλότητα αλλά και αλαζονεία, δύναμη ψυχής και μικροψυχία, θέληση να δοθείς σε μια αποστολή αλλά και ανάγκη επιβράβευσης. Ο Ιάκωβος μέσω της μητέρας του με φόβο στη καρδιά αλλά και με λίγη ανευθυνότητα ζητά μια καλή θέση στη Βασιλεία, θέλει να αποκατασταθεί, να έχει μια πρώτη θέση. Και ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε ικανοποιήθηκε το αίτημα του: έγινε ο πρώτος Απόστολος που θανατώθηκε με μαρτυρικό τρόπο για την πίστη του στον Ιησού Χριστό.

Κατά τη διάρκεια της ζωή του δεν έκανε κάτι το εξαιρετικό για να μείνει στην ιστορία. Δεν έγινε γνωστός για τους θερμούς λόγους του όπως ο Πέτρος, ούτε έγραψε επιστολές όπως ο Παύλος, αλλά και δεν πρόλαβε όπως ο αδελφός του να δει την εκκλησία να απλώνεται πέρα από την Παλαιστίνη. Έχυσε όμως το αίμα του για το Ιησού γινόμενος το θύμα του μίσους των συμπατριωτών του. Έτσι έλαβε με ένα τρόπο που δεν φανταζόταν το πρωτείο που τόσο επιθυμούσε. Δεν έλαβε το πρωτείο Πέτρου, του Παύλου ή του Ιωάννη. Το δικό του πρωτείο ήταν ότι πρώτος ήπιε το ποτήρι του μαρτυρίου που έλαβε και ο Ιησούς Χρίστος. «Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι που εγώ πρόκειται να πιώ» τους ρώτησε ο Ιησούς και συνεχίζει: «Το ποτήριό μου θα το πιείτε αλλά το να καθίσετε στα δεξιά μου δεν ανήκει σε εμένα να το δώσω αλλά στο Πατέρα μου.»

Ήθελε να ήταν πρώτος στη βασιλεία του Ιησού και έγινε ο πρώτος που μαρτύρησε για τον Ιησού. Ήταν ένας άνθρωπος με αδυναμίες, αλλά η πίστη του τον έκανε δυνατό και έφτασε ως το μαρτύριο.

Ο Απόστολος Παύλος, στο πρώτο Ανάγνωσμα σήμερα, μας είπε ότι, εμείς οι μαθητές του Ιησού είμαστε σαν πήλινα δοχεία, εύθραυστοι, που εύκολα μπορούν να σπάσουν. Αλλά είμαστε δοχεία που περιέχουν έναν πολύτιμο θησαυρό: τον θησαυρό της Πίστης στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό του. Αυτή η πίστη είναι εκείνη που δίνει νόημα στη ζωή μας που μας καθιστά ικανούς να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να βρούμε τη δύναμη της θυσίας, του δοσίματος, της μαρτυρίας, όταν χρειαστεί.

Η μεσιτεία και το παράδειγμα του Αγίου Ιακώβου είθε να μας βοηθήσει να παραμένουμε πιστοί μαθητές του Ιησού και παρά τις αδυναμίες μας να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και τους πειρασμούς με δύναμη και θάρρος στην καρδιά.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και μετά την Ευλογία του Σεβασμιοτάτου ακολούθησε ο Ασπασμός της Ιερής Εικόνας του Αγίου Ιακώβου.

Στο προαύλιο της Εκκλησίας οι Ενορίτες του Αγίου Ιακώβου προσέφεραν ένα μικρό κέρασμα στους παρόντες πιστούς, το οποίο έδωσε σε όλους την ευκαιρία να ανταλλάξουμε ευχές για Υγεία (στις δύσκολες μέρες με τους νεκρούς από τις φωτιές της Αθήνας που ζούμε) και Πίστη σε Εκείνον ώστε να αποτελεί στήριγμα κάθε στιγμή της ζωής μας.

Άγιε Ιάκωβε
Πιστέ Απόστολε του Χριστού
Σπορέα Θείας Χάριτος
Την Πίστη μας διατήρησε
Και την Ελπίδα φώτισε!!!

Λεονάρδος Ιωάν.Βαμβακάρης

Comments are closed.