Η Αγία Γραφή είναι μια βιβλιοθήκη

Published on: 10 Οκτωβρίου 2017

Filled Under: Αρθρογραφία

Views: 127

Tags:

Επίσκεψη στη γειτονιά της Αγίας Γραφής

Παίρνοντας για πρώτη φορά την Αγ. Γραφή στα χέρια μας, για πρώτη φορά, ίσως, μας παρουσιάζεται ως ένας ενιαίος τόμος. Περιδιαβαίνοντας όμως τις σελίδες της, γρήγορα συνειδητοποιούμε ότι είναι μια συλλογή από γραπτά πολύ διαφορετικά μεταξύ τους.

Πράγματι, βρίσκουμε βιβλία ιστορικού περιεχομένου όπως τα Βιβλία του Σαμουήλ, των Βασιλειών, Πράξεις των Αποστόλων, των Μακκαβαίων κλπ., συλλογές νόμων π.χ. Λευιτικό και Δευτερονόμιο ή ακόμη συλλογές προτροπών, παραινέσεων και συμβουλών: τα βιβλία της προφητικής παράδοσης όπως και τα βιβλία της Σοφίας, θρησκευτικής ποίησης: Ψαλμοί, αλλά και δημώδους ερωτικής ποίησης: Άσμα Ασμάτων, ή σκέψεις και στοχασμούς γύρω από υπαρξιακά προβλήματα και θέματα: Εκκλησιαστής, Σοφία, και μικρά αλληγορικά και διδακτικά διηγήματα όπως Ρουθ, Εσθήρ, ή βιογραφίες: τα Ευαγγέλια, καθώς και ένα μεγάλο αριθμό επιστολών.

Η Γραφή, λοιπόν, είναι μια μικρογραφία βιβλιοθήκης, μια συλλογή 73 μικρών βιβλίων. Σαράντα έξι (46) βιβλία αποτελούν την Παλαιά Διαθήκη και, όπως δεν είναι ομοιόμορφη στα λογοτεχνικά είδη των βιβλίων που τη συγκροτούν, έτσι ούτε και η γλώσσα στην οποία είναι γραμμένα είναι μία. Στην Παλαιά Διαθήκη κάποια βιβλία είναι γραμμένα στα εβραϊκά, μερικά στα αραμαϊκά και άλλα εν μέρει στα ελληνικά. Η Καινή Διαθήκη αποτελείται από είκοσι επτά (27) βιβλία, γραμμένα σε πρώτη γραφή στα αραμαϊκά και στην τελική μορφή στα ελληνικά. Το πιο εκτενές βιβλίο είναι αυτό του προφήτη Ησαΐα το οποίο χωρίζεται σε 66 κεφάλαια και το μικρότερο η τρίτη επιστολή του Ιωάννη που αποτελείται από 12 γραμμές.

Στο γραπτό λόγο άρχισαν να μπαίνουν την περίοδο μεταξύ του έτους 700 π.Χ., μέχρι και έτος 100 μ.Χ., αφού προϋπήρξαν και κυκλοφορούσαν ως προφορικές παραδόσεις ή και σημειώσεις.

Η λογική σειρά με την οποία κατατάσσονται τα βιβλία μέσα στη συλλογή που είναι η Αγία Γραφή, είναι η παραδοσιακή γραμμή και όχι η χρονολογική σειρά που παρουσιάστηκαν ούτε και το λογοτεχνικό τους είδος.

Σήμερα, η Αγία Γραφή, έχει μεταφραστεί ολόκληρη ή εν μέρει σε 2.454 από τις 6.400 γλώσσες ή διαλέκτους που υπάρχουν. Το 2006 οι Εθνικές Βιβλικές Εταιρίες μοίρασαν 26 εκατ. αντίτυπα. Είναι πηγή έμπνευσης όχι μόνο θρησκευτικού συναισθήματος αλλά και κάθε μορφής τέχνης. Πολλά από τα αριστουργήματα του Δυτικού πολιτισμού, και όχι μόνο, δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά αν αγνοήσει κάποιος την Αγία Γραφή.

Η Αγία Γραφή είναι μια μικρή Βιβλιοθήκη, που συνεχώς ερευνάται. Ένα δάσος ζωντανό που παράγει καρπούς. Μια συμφωνική ορχήστρα που ακατάπαυστα, με τους ήχους της, ευφραίνει τους ακροατές της. Προσεγγίζοντας λοιπόν την Αγία Γραφή δεν μπορούμε να μην λάβουμε σοβαρά υπόψη μας την πολυεπίπεδη ποικιλία, την διαφορετικότητα, την συμπληρωματικότητα και την αρμονία των στοιχείων που την απαρτίζουν.

Οι χριστιανοί διαβάζουν την Αγ. Γραφή γιατί είναι η ζωή τους

Η Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδος, στο Βατικανό, διδάσκει: «Η Εκκλησία θεώρησε πάντοτε και θεωρεί την Αγία Γραφή, μαζί με την Ιερή Παράδοση, σαν τον υπέρτατο κανόνα της πίστης της, πραγματικά, εφόσον είναι εμπνευσμένη από τον Θεό και συνταγμένη μια για πάντα στο γραπτά λόγο, μεταδίδει αναλλοίωτα το λόγο του ίδιου του Θεού, και κάνει να αντηχεί τη φωνή του Αγίου Πνεύματος διαμέσου των λόγων των Προφητών και των Αποστόλων. Επομένως κάθε εκκλησιαστικό κήρυγμα, όπως και η ίδια η χριστιανική θρησκεία, πρέπει να τρέφονται και να ρυθμίζονται από την Αγία Γραφή. Πραγματικά, στα Ιερά βιβλία o ουράνιος Πατέρας έρχεται με μεγάλη αγάπη σε συνάντηση των παιδιών του και συζητά μαζί τους και τόση είναι η δύναμη και η αποτελεσματικότητα του λόγου του Θεού, ώστε αυτός να είναι το στήριγμα και ή δύναμη της Εκκλησίας, και ταυτόχρονα η αντοχή της πίστης, η τροφή της ψυχής, η καθαρή και αιώνια πηγή της πνευματικής ζωής των παιδιών της Εκκλησίας» (DV.21)

Η Αγ. Γραφή είναι Λόγος του Θεού κρυμμένος στον ανθρώπινο λόγο

Για τους Χριστιανούς, η Αγία Γραφή δεν είναι ένα οποιοδήποτε αρχαίο κείμενο της παγκόσμιας λογοτεχνίας που μπορεί να διακρίνεται για την ιδιαίτερη σημασία του για κάποιο λαό. Για μας, έχει ένα εξαιρετικό συγγραφέα: τον Θεό. Τον Θεό που γίνεται κατανοητός όχι ως μια απρόσωπη ανώτερη δύναμη, αλλά ως Ένα πρόσωπο το οποίο θέλει να επικοινωνήσει μαζί μας. Αυτό σημαίνει ότι για τους χριστιανούς η Αγία Γραφή, περιέχει δύο άψογες εγγυήσεις: τη Θεία Έμπνευση και την Αλήθεια των βιβλίων της.

Με Έμπνευση, δεν εννοούμε, βέβαια, μια-μια και λέξη προς λέξη υπαγόρευση από τον Θεό αλλά την ειδική θετική επιρροή που ασκείται από τον Θεό στους ανθρώπινους συγγραφείς των επιμέρους βιβλίων της Αγίας Γραφής, ώστε αυτά που γράφουν να μεταφέρουν την Θεϊκή αλήθεια, Αποκάλυψη. Ο ανθρώπινος συγγραφέας παραμένει ελεύθερο παιδί του καιρού του στο να γράψει αυτό που σκέπτεται και, ο Θεός τον βοηθά να μην κάνει λάθος και όχι να γράψει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο . Η αλήθεια καλύπτει “μόνο εκείνα τα πράγματα που ο Θεός ήθελε να γραφτούν” (βλ Dei Verbum, 11). Η έμπνευση, αφορά μόνο ό, τι άπτεται της σωτηρίας του ανθρώπου, και όχι ό, τι είναι περιστασιακό, δηλαδή συνδεδεμένο με τις τρέχουσες γνώσεις του καιρού του συγγραφέα και, σήμερα, έχουν ξεπεραστεί.

Ακόμη και η αλήθεια της Βίβλου αφορά τη Σωτηρία του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η Αγία Γραφή, δεν μπορεί να κάνει λάθος «στις αλήθειες που είναι απαραίτητες για τη σωτηρία του ανθρώπου». Είναι λανθασμένη η προσέγγιση της Αγ. Γραφής για να βρούμε επιστημονικές γνώσεις και, μη βρίσκοντάς τις έτσι όπως εμείς θα θέλαμε, να την κατηγορούμε για ανεπάρκεια και λάθος.

Ο Αγ. Αυγουστίνος, έλεγε, σε εκείνους που στην Αγία Γραφή αναζητούσαν πληροφορίες για την σύνθεση του κόσμου: «Στο ευαγγέλιο δεν διαβάζουμε να είπε ποτέ ο Κύριος ότι σας στέλνω τον Παράκλητο για να σας διδάξει την τροχιά του Ήλιου και της Σελήνης. Ήθελε να κάνει καλούς χριστιανούς και όχι μαθηματικούς».

Ακόμη και ο Γαλιλαίος, αναφέροντας λόγια του καρδ. Βαρόνιου έλεγε ότι το ‘ Αγιο Πνεύμα στην Αγία Γραφή έχει σκοπό να μας διδάξει “πως πάνε στον ουρανό (στον παράδεισο) και όχι πως πάνε τα πράγματα του ουρανού”.

Η Θεία Αποκάλυψη είναι κρυμμένη μέσα στον ανθρωπινό γραπτό λόγο, ο χριστιανός καλείται να ψάξει να βρει την αλήθεια, με την βοήθεια όποιου εργαλείου το ανθρώπινο μυαλό του προσφέρει, μη ξεχνώντας πάντοτε ότι είναι ένα ον περιορισμένο.

Χρυσός κανόνας: ένα πράγμα είναι αυτό που θέλω να πω, και είναι άλλο πράγμα το πως το λέω. Η αλήθεια βρίσκεται στο τι θέλω να πω. Το πως το λέω αξίζει εκείνο που αξίζει και το αφήνω να παραπέσει.

Πηγή: Εφημερίδα “Ενοριακές Καμπάνες”, Φ.875 / 6-10-2017

Comments are closed.