Επτά ιδέες για μια καλύτερη επικοινωνία μέσα στην οικογένεια

Published on: 19 Μαΐου 2015

Filled Under: Αρθρογραφία

Views: 874

Tags:

Ο διάλογος είναι σημαντικός, αλλά πώς ξεκινάμε; Ιδού ορισμένα βήματα για πετυχημένη εκκίνηση και όχι μόνο που οι Ανν Πονς, Ελιζαμπέτ Ζεράρ, και Μπριζίτ Ντενκ, από τις ομάδες ζευγαριών της Παναγίας των Παρισίων, αποφάσισαν με βάση την εμπειρία τους, να βάλουν στο χαρτί.

1. Κυρίες και Κύριοι…
Κυρίες, πρέπει να γνωρίζετε ότι πολλοί άνδρες νοιώθουν λιγότερο την ανάγκη να συζητήσουν τα προβλήματα τους/σας απ’ ότι εσείς, με δυσκολία, λοιπόν, θα πάρουν εκείνοι την πρωτοβουλία για κάτι τέτοιο! Αν επιθυμείτε περισσότερες κοινές αναζητήσεις – συζητήσεις με τον άνδρα σας, με διακριτικότητα αλλά ξεκάθαρα να το αναφέρετε, καθότι δεν είναι δεδομένο ότι θα το μαντέψει!
Κύριοι, πρέπει να γνωρίζετε ότι οι γυναίκες αισθάνονται μεγαλύτερη επιθυμία για συζήτηση-επικοινωνία συγκριτικά μ’ εσάς. Μια γυναίκα μπορεί να εκλάβει αυτήν την έλλειψη μιας τέτοιας επιθυμίας εκ μέρους σας ως σημαντικό μειονέκτημά σας. Τι θα λέγατε, να είστε κάπου-κάπου διαθέσιμοι για κάτι τέτοιο;

2. Αφιερώστε χρόνο…
Βεβαίως, και συχνά συζητούμε για την καθημερινότητα. Χρειάζεται χρόνος όμως να μιλάμε και για πράγματα που πολλές φορές μας φαίνονται δεδομένα και πεζά. Είναι καλό να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο όχι μόνο στο να λέμε αλλά και στο να ακούμε. Πολλά ζευγάρια υποστηρίζουν ότι όταν άρχισαν να κάνουν διάλογο χωρίς την πίεση του χρόνου και χωρίς τη βιασύνη «να πουν», άλλα είχαν την υπομονή πρώτα προσεχτικά να ακούσουν και να καταλάβουν τι τους ειπώθηκε και στη συνέχεια να απαντήσουν συγκριμένα, καθαρά και χωρίς υπεκφυγές, αποδείχθηκε το κλειδί της επιτυχία της ένωσης τους. Στην αρχή ήταν δύσκολο αλλά πρώτα βρήκαν το χρόνο, που τους χρειάζεται, και σε τακτά χρονικά διαστήματα, με άνεση χρόνου και με ηρεμία (χωρίς την παρουσία των παιδιών στη συζήτηση), τον αφιέρωσαν στο μεταξύ τους διάλογο. Το χρονικό διάστημα, που απαιτείται είναι ανάλογο με το ταμπεραμέντο του ζευγαριού. Η Ντομινίκ και ο Μαρί αξιοποιούν, για να συζητούν τα 45 λεπτά που χρειάζονται για να φτάσουν στο χώρο της εργασίας τους. Ο Ζακ και Ναταλί τα βράδια όταν τα παιδιά κοιμούνται ή μελετούν. Ένας χρυσός κανόνας για κάθε περίπτωση: μην αφήνετε να συσσωρεύονται, η αμοιβαία δυσφορία, τα μη λεχθέντα, τα «δεν βαριέσαι». Να μην ξεχνούμε ότι μερικά μπράβο ή μερικοί μικροί έπαινοι ή κάποια συγχαρητήρια, μπορεί να φαίνονται ως δεδομένα, αυτονόητα ή μικρές λεπτομέρειες ή το χειρότερο περιττά, όμως δείχνουν ότι ο άλλος ξέρει να εκτίμα τον κόπο την προσπάθεια, την καλή διάθεση του συντρόφου. Και εκείνος που τα λέει κατά κάποιο τρόπο επιβεβαιώνει τη σωστή εκλογή του και αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον του για τον σύντροφό του.

3. Για τι πράγμα συζητάμε;
Υπάρχουν τα σημαντικά ζητήματα; τα παιδιά, η σχέση του ζευγαριού, οι σχέσεις τους με του συγγενείς και φίλους, στο κατά πόσο η επαγγελματική ζωή επηρεάζει την οικογενειακή τους ζωή, την πνευματικότητα τους , αλλά και πιο ελαφρά, όπως οι διακοπές, το ελεύθερο χρόνο κ.α. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα «μικρά» πράγματα: όπως όταν εκείνη ακούει ραδιόφωνο στην κουζίνα, κι εκείνος σας εκνευρίζεται γιατί θέλει με ησυχία να διαβάσει την εφημερίδα του, ότι εκείνος δεν ξεπλένει το φλιτζάνι του ή δεν τη βοηθά στις μικροδουλειές του σπιτιού, κι αυτό την ενοχλεί; Προσεγγίστε και αυτά τα πρόβλημα με λεπτότητα. Όσο ασήμαντο φαίνεται το ζήτημα, τόσο μεγαλύτερη λεπτότητα χρειάζεται. Διαφορετικά, ίσως μια μέρα ανακαλύψετε ότι ορισμένες μικρές εμμονές, που δεν αντιμετωπίστηκαν εγκαίρως, χάλασαν τη ζωή του συντρόφου σας και τη δική σας. Αν τυχόν για κάποιο λόγο ίσως λογόφεραν και θύμωσαν, η αγ. Γραφή δίνει ένα χρυσό κανόνα: μην αφήσετε τον Ήλιο να δύσει πάνω στο θυμό σας που δεν εξομαλύνατε».

4. Το «εσύ» σκοτώνει
Δώστε την προσοχή σας στις δυο εκδοχές του ίδιου θέματος:
Εκδοχή 1η: «Τις προάλλες, πάλι μπροστά στους γονείς σου, μου έκανες μια αιχμηρή παρατήρηση. Μπράβο σου καλά με στόλισες. Σ’ ευχαριστώ πολύ!»
Εκδοχή 2η: « Ξέρεις τις προάλλες με την παρατήρηση που μου έκανες μπροστά στους γονείς σου πληγώθηκα. Ξέρω ότι δεν ήθελες να με προσβάλεις, αλλά θίχτηκα.»
Βλέπετε τη διαφορά; Είναι καλύτερο να εκφραζόμαστε ξεκινώντας από τα προσωπικά μας συναισθήματα σαν να είναι δικό μας λάθος, παρά να σημαδεύουμε τον άλλο με το δάχτυλο και να τον κατηγορούμε. Αν ανησυχείτε μήπως επειδή είστε υπερβολικά παρορμητικός (-ή), ιδίως σε στιγμές κρίσης και ένταση και αυτό που θέλετε να πείτε μπορεί να δημιουργήσει μπορεί να δημιουργήσει κάποια ένταση, δώστε χρόνο στο χρόνο και ενδεχομένως να προετοιμαστείτε μόνος (-η) για λίγη ώρα. Προσοχή: ο διάλογος να μην καταντήσει ποτέ μια διεκδικητική διαπραγμάτευση. Για να μην συμβεί αυτό, χρειάζεται νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Μακάριοι ( ευτυχισμένοι είναι ) οι Πράοι. Μακάριοι οι καθαροί στην καρδία. Ποτέ δεν μειωνόμαστε αν με ειλικρίνεια αναγνωρίζουμε τα τυχόν λάθη μας. Ακούμε μέχρι τέλος τι έχει ο άλλος να μας πει και μετά απαντούμε. Όσο ο άλλος μιλά δεν ετοιμάζουμε την απάντηση μας. Και δεν ξεχνάμε ότι είμαστε ένα ζευγάρι που προσπαθεί από κοινού ναι οικοδομήσει μια ζωή αγάπης.

5. Υπομονή, χιούμορ …
Ενίοτε, ο άλλος έχει κάτι να μας πει και μείς θέλουμε αμέσως να αντιδράσουμε πριν ακόμη τελειώσει:
«Μα όχι, δεν κατάλαβες τίποτα, δεν θέλω να πω αυτό»… Υπομονή!
Είναι σημαντικό ο καθένας να μπορεί να εκφράσει μέχρι τέλους αυτό που σκέφτεται ή αισθάνεται και εμείς πραγματικά να ακούσουμε τι έχει να μας πει. Ας μην βιαζόμαστε να αναζητήσουμε δικαιολογίες ή λύσεις. Δύσκολο, βέβαια, αλλά αυτό μας επιτρέπει πραγματικά να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Είμαστε εδώ για να μάθουμε να αγαπιόμαστε περισσότερο, όχι για να κρίνουμε ο ένας τον άλλο ή για να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο ορισμένα ζευγάρια αρέσκονται επίσης να προσεύχονται μαζί. Για να περιλαμβάνουν το Θεό στην επικοινωνία τους.
Πρέπει, τέλος, να σημειώσουμε ότι λίγο χιούμορ δε βλάπτει την υγεία του ζευγαριού!

6. Τολμήστε
Γνωρίζετε ότι ο διάλογος είναι απαραίτητος, αλλά είναι φορές που δειλιάζετε. Πρέπει να ξέρετε ότι δεν είστε ο(η) μόνος(-η)! Έχει παρατηρηθεί ότι μερικές
φορές ο διάλογος ανάμεσα στα ζευγάρια, δεν είναι εύκολος. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό είναι φορές που δυσκολεύονται να σταθούν πρόσωπο με πρόσωπο και να αρχίσουν. Φοβούνται ότι δε θα σταθούν στο ύψος της περίστασης, αισθανονται ευάλωτοι. Άπαξ όμως και ξεκινήσουν, ομολογούν ότι αφού περάσει η πρώτη αμηχανία, αισθάνονται καλύτερα και απελευθερωμένα ! Δεν τα ξέρουμε όλα. Δεν είναι ντροπή. Μπορούμε να αναζητήσουμε υποστήριξη στις κινήσεις – κινήματα για ζευγάρια και στη Σύρο υπάρχουν, αν ενδιαφέρεστε.

7. Η επικοινωνία δεν είναι ταύτιση ή συγχώνευση ή αφομοίωση του ενός από τον άλλο.
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι αυτό που εγώ αισθάνομαι, αυτό που εγώ βιώνω, ο άλλος δεν μπορεί να το αντιληφθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, είναι ένα άλλο πρόσωπο. Όπως κι εγώ δε μπορώ να καταλάβω και να βιώσω αυτό που ο άλλος αισθάνεται, με τον δικό του τρόπο. Συχνά πρόκειται για μια δύσκολη ανακάλυψη, ιδίως για τα νεαρά ζευγάρια. Ακόμα κι όταν είμαστε δυο, ο καθένας παραμένει ο «εαυτός του», η επικοινωνία δεν είναι συγχώνευση ή αφομοίωση.
Η ιστορία των δύο μισών του ίδιου μήλου που συναντιούνται στον ωκεανό είναι μεγάλο παραμύθι. Το ζευγάρι δεν γεννιέται και ούτε κατά τύχη σχηματίζεται, αρχίζει με μια συνάντηση και αναπτύσσεται και ωριμάζει μέσα σε μια επίπονη συνοδοιπορία. Ο γάμος, η οικογένεια, το ζευγάρι, οι σύζυγοι δεν είναι κάτι στατικό, είναι μια δυναμική πορεία. Οικογένεια, ζευγάρι, σύζυγοι δημιουργούνται μέρα με τη μέρα.

Ανν Πονς, Ελιζαμπέτ Ζεράρ και Μπριζίτ Ντενκ
από τις Ομάδες ζευγαριών της Παναγίας των Παρισίων

Πηγή: Εφημερίδα “Ενοριακές Καμπάνες” (Φύλλο 827 & 828)

Προηγούμενη Δημοσίευση:
Επόμενη Δημοσίευση:

Comments are closed.