Εορτολόγιο εβδομάδας 23–29/11

Published on: 24 Νοεμβρίου 2015

Filled Under: Αναγνώσματα

Views: 547

Tags:

Δευτέρα 23/11 – Κλήμεντος Α’ πάπα Ρώμης μάρτυρος

San Clemente I RomanoΗ αποστολική διαδοχή των πρώτων Παπών —Επισκόπων Ρώμης— (μετά τον Άγιο Πέτρο) μας είναι γνωστή από τον Άγιο Ειρηναίο. Στην πραγματεία του, «Εναντίον των αιρετικών», λέγει: «Ύστερα που ο Πέτρος είχε ιδρύσει και θεμελιώσει την Εκκλησία της Ρώμης, οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος μετέδωσαν στον Λίνο την επισκοπική εξουσία. Ο Ανάκλητος διαθέχθηκε τον Λίνο. Μετά απ* αυτόν, την τρίτη θέση, ξεκινώντας από τους Αποστόλους, την επισκοπική έδρα της Ρώμης, κατέχει ο Κλήμης. Αυτός γνώρισε τους Αποστόλους και είχε έρθει σε επαφή μαζί τους. Ηχούσαν ακόμη στ* αυτιά του τα λόγια τους…» Η διαδοχή, λοιπόν, των πρώτων Επισκόπων της Ρώμης είναι η ακόλουθη: Αγιος Πέτρος, Άγιος Αίνος, Άγιος Ανάκλητος, Άγιος Κλήμης.

Δεν γνωρίζουμε ακριβώς ποιος είναι αυτός ο Άγιος Κλήμης και ποια η ζωή του, όπως δεν γνωρίζουμε (παρά ελάχιστα πράγματα) για τους άλλους 14 Πάπες με το ίδιο όνομα. Πάντως, πρόκειται για τον Κλήμεντα τον Ιο, για τον οποίο υπάρχει ένα σπουδαιότατο ντοκουμέντο: Είναι μια επιστολή του, την οποία έστειλε στους Κορινθίους, που βρίσκονταν τότε σε αναταραχή και μεγάλη διχόνοια μεταξύ τους. Η επιστολή αυτή του Πάπα Κλήμεντος αποσκοπούσε στο να φέρει την ειρήνη και την ομόνοια στην Εκκλησία της Κορίνθου. Αρχίζει ως εξής: «Η Εκκλησία του Θεού, που παρεπιδημεί στη Ρώμη, προς την Εκκλησία του Θεού που παρεπιδημεί στην Κόρινθο.» Η επιστολή έχει μεγάλη αξία για την ιστορία της Εκκλησίας, όχι τόσο για το περιεχόμενο της, όσο για το γεγονός, ότι για πρώτη φορά ο Επίσκοπος της Ρώμης απευθύνει επιστολή σε μιαν άλλη Εκκλησία. Για πρώτη φορά, εκτός των Αποστόλων (από τους οποίους μερικοί ζούσαν ακόμη, αφού βρισκόμαστε στο τέλος του 1ου αιώνα), Επίσκοπος μιας άλλης πόλεως αναμιγνύεται στις υποθέσεις μιας άλλης τοπικής Εκκλησίας. Αυτό αποδεικνύει και επιβεβαιώνει το πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης επί των άλλων Επισκόπων. Αυτήν την επέμβαση σε μια άλλη Εκκλησία δεν θα τολμούσε να την κάνει κανένας άλλος Επίσκοπος. Όμως, ο Επίσκοπος Ρώμης, διάδοχος του Πέτρου, και σύμφωνα με την εντολή που είχε λάβει από το Χριστό, «να βόσκει και να ποιμαίνει τα πρόβατα του», αλλά και να στηρίζει τους αδελφούς, μπορούσε να την κάνει. Και πράγματι, για πρώτη φορά, το έκανε ο Άγιος Κλήμης.

Στην επιστολή προς Κορινθίους, ο Πάπας Κλήμης δείχνει βαθιά γνώση της Βίβλου, την οποία θεωρεί θεμέλιο της πίστεως.

Όταν ο Κλήμης έγραφε αυτήν την επιστολή, οι πρώτοι διωγμοί είχαν ήδη σκορπίσει πολύ αίμα κι άλλοι ετοιμάζονταν να ξεσπάσουν. ΓΓ αυτό τους έλεγε χαρακτηριστικά:

«Αγαπητοί (Κορίνθιοι), σας γράφουμε αυτά τα πράγματα όχι μόνο για να σας προειδοποιήσουμε, αλλά και για να σας κάνουμε να σκεφτείτε, ότι κι εμείς βρισκόμαστε στον ίδιο χώρο των μαρτύρων και επομένως μας περιμένει ο ίδιος αγώνας». Παρά ταύτα, καμιά αγανάκτηση εναντίον των διωκτών, καμιά καταδίκη κατά των αρχών που τους κατευθύνουν. Αντίθετα, από την ψυχήτου Αγίου Ιεράρχου ξεπηδούν λόγια συγγνώμης, λόγια προσευχής για τους τυράννους: «Σ* αυτούς που μας κυβερνούν, είσαι συ, Κύριε, που έδωσες την εξουσία και τη δύναμη, έτσι ώστε, γνωρίζοντας τη δόξα και την τιμή που τους έδωσες, να υποτασσόμεθα σ* αυτούς και να μην αντιτιθέμεθα στη θέληση σου.» Δεν έχουμε σαφείς πληροφορείες για το μαρτύριο του τρίτου κατά σειρά Ρωμαίου Ποντίφικα. Υπάρχουν βέβαια διάφοροι θρύλοι,, όι οποίοι όμως δεν μπορούν να αποτελέσουν ιστορικό υπόβαθρο κάποιας αληθοφάνειας,

Τρίτη 24/11 – Φλώρας και Μαρίας μαρτύρων, Μαρίνου μοναχού

Santa Flora di CordovaΗ Φλώρα και η αδελφή της Μαρία ήταν δύο εξαιρετικές νέες και πολύ όμορφες, πρώτα όμως στην ψυχή και μετά στο σώμα. Οι δύο αυτές Ισπανίδες αδελφές ζούσαν στην πόλη Καρίτοβα (τον 8ο αιώνα), εποχή κατά την οποία η Ισπανία βρισκόταν κάτω από τη μουσουλμανική κυριαρχία. Σε κάποιο διωγμό κατά των χριστιανών, πράγμα συνηθισμένο την εποχή εκείνη, οι αδελφές Φλώρα και Μαρία ομολόγησαν οικειοθελώς την πίστη τους στα χριστιανικά ιδεώδη, και έπεσαν μάρτυρες, από τον πιο φανατικό εχθρό του χριστιανισμού, το Ισλάμ. Σύμφωνα με την ισπανική παράδοση, κάποιος Ευλόγιος ιερωμένος, αυτόπτης μάρτυρας, πλέκει το εγκώμιο του ηρωικού μαρτυρίου των δύο αδελφών.

Τετάρτη 25/11 – Αικατερίνης της Αλεξανδρείας παρθενομάρτυρος

Santa Caterina d'AlessandriaΗ σημερινή Αγία Αικατερίνη (υπάρχουν κι άλλες με το ίδιο όνομα) είναι ασφαλώς η πιο γνωστή στη συνείδηση του χριστιανικού λαού, θα έλεγα σ’ όλο τον κόσμο, περισσότερο όμως στην Ανατολή.

Το Δυτικό Μαρτυρολόγιο λέγει γΓ αυτήν: «Γενέθλια (θάνατος) Αγίας Αικατερίνης παρθενομάρτυρος. Όταν (δημοσίως) ομολόγησε το Χριστό, φυλακίστηκε κι αφού υπέσ,τη φρικτά μαρτύρια, αποκεφαλίστηκε. Το σατμα της μεταφέρθηκε από τους αγγέλους (!) στο όρος Σινά, όπου τιμάται από τους εκεί συρρέοντες χριστιανούς.»

Η ζωή της Αγίας (4ος αιώνας) στηρίζεται στο λεγόμενο «πάθος της Αγίας Αικατερίνης μάρτυρος». Ο θρύλος τοποθετείται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ο αυτοκράτορας Μαξέντιος, περαστικός από εκεί, τέλεσε υπέροχη και λαμπρή θυσία στους θεούς, στην οποία έπεσε μάρτυρας η Αικατερίνη και πολλοί άλλοι χριστιανοί.

Πέμπτη 26/11 – Στυλιανού οσίου του Παφλαγόνος

Καταγόταν από την Παφλαγονία της Μ. Ασίας, άγνωστο πότε, και διέπρεψε σε αρετές και θαυματουργικές πράξεις. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην έρημο, ζώντας σε μια σπηλιά, όπου μέρα και νύχτα ήταν βυθισμένος στην προσευχή και στη μελέτη του Θεού.

Παρασκευή 27/11 – Ιακώβου μάρτυρος

Σάββατο 28/11 – Ειρηνάρχου μάρτυρος

Κυριακή 29/11 – 1η Κυριακή της Παρουσίας

Comments are closed.