Εορτολόγιο εβδομάδας 11-17/1

Published on: 11 Ιανουαρίου 2016

Filled Under: Αναγνώσματα

Views: 1130

Tags:

Δευτέρα 11/1 – Θεοδοσίου, Οσίου

Έζησε γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα με αρχές του 6ου, κατ’ αρχήν στις περιοχές της Καππαδοκίας και στη συνέχεια στους Αγίους Τόπους. Θεωρείται και είναι ο ιδρυτής της κοινοβιακής μοναχικής ζωής. Είναι φημισμένα τα κτιριακά μοναστηριακά συγκροτήματα γύρω από την περιοχή της Βηθλεέμ, όπου μόνασαν εκατοντάδες μοναχοί, οι οποίοι δεν επιδίδονταν μόνο στην προσευχή και την άσκηση των αρετών, αλλά και σε φιλανθρωπικά έργα, νοσοκομεία, γηροκομεία, άσυλα και άλλα ιδρύματα.

Πέρα από το μοναχικό και ασκητικό πνεύμα που καλλιεργούσε ο Θεοδόσιος στους μοναχούς του και την ένθερμη ευαγγελική αγάπη προς τους πάσχοντες συνανθρώπους του, υπεράσπιζε σθεναρά και την ορθή πίστη από τις επιβουλές και τους κινδύνους νοθεύσεώς της από τους αιρετικούς της εποχής του.

Πέθανε σε ηλικία πάνω από εκατό χρονών και ετάφη με εξαιρετικές τιμές από τους μοναχούς του, με επικεφαλής τον Πατριάρχη των Ιεροσολύμων. Ετάφη στα άγια χώματα της Παλαιστίνης.

Τρίτη 12/1 – Τατιανής, μάρτυρος

Έζησε αρχές του 3ου αιώνα. Υπηρετούσε ως διακόνισσα στην εκκλησία της Ρώμης. Ομολόγησε τη χριστιανική της πίστη και υπέστη το μαρτύριο για το Χριστό.

Τετάρτη 13/1 – Ιλαρίου Επισκόπου και Διδασκάλου της Εκκλησίας

Sant Ilario di PoitiersΟ Ιλάριος υπήρξε ένας πραγματικός ήρωας για την πίστη στη θεότητα του Χριστού, υπέφερε φοβερές διώξεις και καταδαπανήθηκε μέχρι το θάνατο του υπέρ της χριστιανικής πίστεως.

Μόλις είχαν περάσει οι ημέρες των αιματηρών διωγμών (313), ένας άλλος εχθρός, πολύ πιο επικίνδυνος, εμφανίστηκε μέσα στην Εκκλησία: ο Αρειανισμός. Η αίρεση αυτή αρνιόταν τη θεότητα του Χριστού και ήταν μια καλυμμένη ειδωλολατρία κάτω από το προσωπείο της χριστιανικής πίστεως. Σε μικρό χρονικό διάστημα, άναψε σ’ όλην την Εκκλησία η μάχη και τούτο επειδή οι αυτοκράτορες της εποχής εκείνης, που ασπάζονταν το χριστιανισμό (μετά την αναγνώριση του από τον Μ. Κωνσταντίνο το 318), στην πράξη υποστήριζαν σθεναρά την αίρεση. Και δεν ήταν λίγοι οι χριστιανοί που σφράγισαν τότε με το μαρτύριο τους την πίστη τους στη θεότητα του Χριστού.

Οι επίσκοποι που έμεναν πιστοί στην αληθινή πίστη και εναντιώνονταν στην αίρεση έπαιρναν το δρόμο της εξορίας, αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους και στερήσεις. Στην πρώτη γραμμή των υπέρμαχων αυτών επισκόπων συναντούμε και τον Ιλάριο.

Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Γαλατίας (λατινική Γαλλία) και γεννήθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα στο Πουατιέ. Αν και παντρεμένος, ονομάστηκε επίσκοπος του Πουατιέ, για την εξαιρετικά ενάρετη ζωή του και τις θεολογικές του γνώσεις. Σύντομα ο Ιλάριος οδηγείται στην εξορία (Φρυγία) για τους αγώνες του κατά του Αρειανισμού. Στην εξορία επιδίδεται στην ερμηνεία της Αγίας Γραφής και στο υπέροχο έργο του περί της Αγίας Τριάδος (12 τόμοι), στο οποίο υποστηρίζει με ενθουσιασμό την πίστη της Εκκλησίας, η οποία, όπως λέγει, «θριαμβεύει όταν καταδιώκεται».

Μετά από εξορία τεσσάρων χρόνων, επιστρέφει στη χώρα του. Με πολλή φρόνηση κατορθώνει και απαλλάσσει τη Γαλλία από την αίρεση του Αρείου.

Για το αξιόλογο συγγραφικό του έργο, που γνώρισε μεγάλη διάδοση, τιμάται από την Εκκλησία ως Διδάσκαλος.

Πέμπτη 14/1 – Φήλικος, μάρτυρος

San Felice da NolaΖηλωτής ιερέας, ο οποίος έζησε κατά τον 3ο αιώνα στη Νόλα της Ν. Ιταλίας (στην περιοχή της Νεαπόλεως). Κατανάλωσε τη ζωή του στις ψυχές και υπέφερε πολλά από διωγμούς και άλλες κακουχίες, προκειμένου να κρύβεται για να αποφύγει τη σύλληψη.

Παρασκευή 15/1 – Μαύρου, Αββά

Σάββατο 16/1 – Μαρκέλλου Α’, Πάπα Ρώμης

Ρωμαίος Ποντίφικας, ο οποίος έζησε κατά τον 4ο αιώνα (αρχές) και θεωρείται, σύμφωνα με τα «καλαντάρια» και τους παπικούς ελέγχους, ως ο 30ός Πάπας στη διαδοχή της Αποστολικής Έδρας της Ρώμης. Η παράδοση τον θέλει μάρτυρα της πίστεως γύρω στο 309.

Κυριακή 17/1 – ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ – Αντωνίου του Μεγάλου, Αββά

Sant AntonioΟ Αντώνιος ο «Μέγας», «Πατέρας των Μοναχών», υπήρξε ένας από τους Αγίους εκείνους, των οποίων η ζωή προοριζόταν να ασκήσει μεγάλη επίδραση στους μεταγενέστερους χρόνους.

Καταγόμενος από επιφανή οικογένεια της Αιγύπτου, αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά, μετά το θάνατο των γονέων του, σε μια απόλυτα απονεκρωμένη μοναχική ζωή. Αναφέρεται ότι κάποτε άκουσε, στην εκκλησία, τα λόγια του Ευαγγελίου : «Αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε ό,τι έχεις και μοίρασε τα στους φτωχούς» (Ματθ. 19,21). Εκείνος, θεώρησε ότι αυτά τα λόγια απευθύνονταν σ’ αυτόν και θέλοντας να υπακούσει στην προτροπή του Χριστού, τα έθεσε αμέσως σε εφαρμογή. Από τώρα και στο εξής, η γυμνή γη θα είναι το αναπαυτήριό του, το κρεββάτι για τον ελάχιστο ύπνο του.

Ο Αντώνιος θεωρείται ο Αγιος που υπέβαλε τον εαυτό του στην αυστηρότερη μορφή απονεκρώσεως. Λιτότατος στην τροφή, περιοριζόταν τις περισσότερες φορές σε ψωμί, αλάτι και λίγο νερό για να σβήσει τη δίψα του. Δεν έπαιρνε τροφή και νερό πριν από τη δύση του ηλίου. Μερικές φορές, περνούσαν και δύο ημέρες χωρίς να φάει. Η καλύτερη ενασχόλησή του, μέσα στην ερημιά, ήταν η προσευχή : Μέρα και νύχτα συνομιλούσε με το Θεό.

Ο Άγιος πειράχτηκε έντονα και με χίλιους δυο τρόπους από το πονηρό πνεύμα, στο οποίο αντιστάθηκε σθεναρά και ποτέ δεν υπέκυψε στα απατηλά του τεχνάσματα. Οι πειρασμοί του Αγίου Αντωνίου χαρακτηρίζονται από τους αγιογράφους ως «οι φοβερές μάχες κατά του διαβόλου». Ενθάρρυνε τους μαθητές του, τους προέτρεπε να μάχονται μαζί του, λέγοντάς τους: «Πιστέψτε με, ο διάβολος φοβάται τις ιερές αγρυπνίες, τις προσευχές, τις νηστείες, την εκούσια φτώχεια, τη φιλευσπλαχνία, την ταπεινοφροσύνη. Μα πιο πολύ απ’ όλα φοβάται τη φλογερή αγάπη για το Χριστό. Μόλις βλέπει το σημείο του σταυρού, φεύγει νικημένος.»

Πέθανε γύρω στο 356, σε ηλικία 105 ετών, στο όρος Κολλίν, στην Ερυθρά Θάλασσα. Ένα χρόνο μετά το θάνατο του, ο Άγιος Αθανάσιος, ο στενός του φίλος, έγραψε τη βιογραφία του, η οποία για πολλούς αιώνες υπήρξε το εγχειρίδιο της χριστιανικής ασκητικής. Κατ’ αυτόν, σκοπός και καθήκον του ασκητού είναι η γαλήνια σιυΐπή και η ήρεμη ενδόμυχη προσαρμογή της ψυχής, επειδή ο ασκητής δεν αποβλέπει στο να εξουθενώσει το σώμα, αλλά στο να το καθυποτάξει στο πνεύμα, ώστε να αναβιώσει η αληθινή φύση του ανθρώπου μέσα στην αρμονία της αρχικής της καταστάσεως.

Το λείψανο του βρίσκεται στην εκκλησία του Αγίου Ιουλιανού, στην πόλη Αρλ της Γαλλίας.

Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας εορτάζεται την ίδια ημέρα και από τις δύο Εκκλησίες, Ανατολική και Δυτική.

Comments are closed.