Εορτολόγιο εβδομάδας 1-7/2

Published on: 31 Ιανουαρίου 2015

Filled Under: Αναγνώσματα

Views: 567

Tags:

1/2 4η Κυριακή της Κοινής Περιόδου του Έτους

2/2 Υπαπαντής του Κυρίου

Η Υπαπαντή του Κυρίου

Η Εκκλησία της Ιερουσαλήμ, στην αρχή επέλεξε ως ημερομηνία για την εορτή της Υπαπαντής τη 15η Φεβρουαρίου, 40 μέρες μετά τη Γέννηση του Ιησού, την οποία τότε στην Ανατολή εόρταζαν στις 6 Ιανουαρίου, με βάση τον εβραϊκό νόμο, που επέβαλλε αυτό το χρονικό διάστημα ανάμεσα στη γέννηση ενός βρέφους και τον καθαρισμό της μητέρας του.Όταν η εορτή, κατά τους αιώνες 6ο και 7ο, επεκτάθηκε στη Δύση, μετατέθηκε στις 2 Φεβρουαρίου, επειδή η γέννηση του Ιησού εορταζόταν τότε στις 25 Δεκεμβρίου.
Στη Ρώμη η παρουσίαση του Ιησού στον Ναό ενώθηκε με μια τελετή μετανοίας που ετελείτο σε αντιπαράθεση με τους «εξαγνισμούς» των ειδωλολατρικών τελετουργιών. Λίγο-λίγο η εορτή περιέλαβε τη λιτανεία μετανοίας, που έγινε ένα είδος μίμησης της παρουσίασης του Χριστού στον Ναό.
Ο Άγ. Σέργιος Α’ (687-701), που καταγόταν από την Ανατολή, έδωσε εντολή να μεταφραστούν στα λατινικά τα άσματα της ελληνικής εορτής, τα οποία υιοθετήθηκαν για τη ρωμαϊκή λιτανεία. Κατά τον 10ο αιώνα η Γαλλία διοργάνωσε μια επίσημη ευλογία των κεριών που χρησιμοποιούσαν κατ’ αυτή τη λιτανεία. Μετά από έναν αιώνα πρόσθεσε το αντίφωνο «Φως εις αποκάλυψιν εθνών» με την ωδή του Συμεών «Νυν απολύεις».

Κατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 2,22-40.

Όταν, σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, συμπληρώθηκαν και οι μέρες για τον καθαρισμό τους, έφεραν το παιδί στα Ιεροσόλυμα, για να το αφιερώσουν στο Θεό.
–Σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου, αν το πρώτο παιδί που φέρνει μια γυναίκα στον κόσμο είναι αγόρι, πρέπει να θεωρείται αφιερωμένο στον Κύριο.–
Επίσης θα πρόσφεραν θυσία ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια, όπως λέει ο νόμος του Κυρίου.
Στα Ιεροσόλυμα βρισκόταν ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Συμεών. Ήταν πιστός και ευλαβής, περίμενε τη σωτηρία του Ισραήλ και τον καθοδηγούσε το Πνεύμα το Άγιο.
Του είχε φανερώσει, λοιπόν, το Άγιο Πνεύμα ότι δε θα πεθάνει προτού να δει το Μεσσία.
Τότε το Άγιο Πνεύμα του υπέδειξε να πάει στο ναό. Μόλις οι γονείς έφεραν εκεί το παιδί, τον Ιησού, για να κάνουν γι’ αυτό τα έθιμα του νόμου, τον πήρε στην αγκαλιά του, δόξασε το Θεό και είπε: «Τώρα, Κύριε, μπορείς ν’ αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα μάτια μου είδαν το σωτήρα που ετοίμασες για όλους τους λαούς, φως που θα φωτίσει τα έθνη και θα δοξάσει το λαό σου τον Ισραήλ».
Ο Ιωσήφ και η μητέρα του θαύμαζαν για όσα λέγονταν γι’ αυτό.
Ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαριάμ, τη μητέρα του Ιησού: «Αυτός θα γίνει αιτία να καταστραφούν ή να σωθούν πολλοί Ισραηλίτες. Θα είναι σημείο αντιλεγόμενο, για να φανερωθούν οι πραγματικές διαθέσεις πολλών. Όσο για σένα, ο πόνος για το παιδί σου θα διαπεράσει την καρδιά σου σαν δίκοπο μαχαίρι».
Στα Ιεροσόλυμα ζούσε μια γυναίκα που προφήτευε και την έλεγαν Άννα· ήταν θυγατέρα του Φανουήλ από τη φυλή Ασήρ. Αυτή ήταν πολύ ηλικιωμένη. Έζησε εφτά χρόνια με τον άντρα της μετά το γάμο και τώρα χήρα, ηλικίας ογδόντα τεσσάρων χρονών, δεν έφευγε από το ναό, αλλά λάτρευε το Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές.
Αυτή παρουσιάστηκε εκείνη την ώρα και δοξολογούσε το Θεό και μιλούσε για το παιδί σε όλους όσοι στην Ιερουσαλήμ περίμεναν τη λύτρωση.
Όταν έκαναν όλα όσα πρόσταζε ο νόμος του Κυρίου, γύρισαν στη Γαλιλαία, στην πόλη τους τη Ναζαρέτ.
Στο μεταξύ το παιδί μεγάλωνε και το πνεύμα του δυνάμωνε· ήταν γεμάτος σοφία, και η χάρη του Θεού ήταν μαζί του.

3/2 Αγ.Βλασίου Επισκόπου και μάρτυρος

Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορος Λικινίου (308 – 323 μ.Χ.). Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους έδινε τα έξοδα νοσηλείας τους. Η φιλανθρωπική δραστηριότητα εκαλλιεργείτο στην ψυχή του από την αγάπη προς τον Θεό και τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Η Εκκλησία τον δέχθηκε στις τάξεις του ιερού κλήρου και τον εξέλεξε Επίσκοπο Σεβαστείας.

Επί της βασιλείας του Λικινίου, ο έπαρχος Αγρικόλας τον συνέλαβε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Οι στρατιώτες, αφού τον μαστίγωσαν ανηλεώς με ραβδιά, τον κρέμασαν από ξύλο και στην συνέχεια τον οδήγησαν δεμένο στην φυλακή. Έπειτα τον έριξαν στο βυθό μιας λίμνης. Όμως ο Άγιος, μετά την θαυματουργική του επέμβαση του Θεού, διασώθηκε. Εξοργισθέντες τότε οι εχθροί της πίστεως τον αποκεφάλισαν το 316 μ.Χ.. Έτσι, ο Άγιος Ιερομάρτυς Βλάσιος έλαβε από τον Κύριο της δόξας το στέφανο του μαρτυρίου.

Θεωρείται μεγάλος θαυματουργός και οι πιστοί των επικαλούνται για τη σωτηρία της ψυχής (πνευματικές ασθένειες) καθώς και για τη θεραπεία του σώματος (κυρίως από τις ασθένειες του λαιμού).

Γι αυτό το λόγο, σε πολλά μέρη, την ημέρα της εορτής του, συνηθίζεται να δίδεται η ευλογία του Αγίου (σταύρωμα του λαιμού με κεριά ευλογημένα), για να προστατεύονται οι πιστοί απο επιδημικές αρρώστειες.

4/2 Αγ.Ευτυχίου Μάρτυρος

5/2 Αγ.Αγάθης Παρθενομάρτυρος της εν Σικελεία

6/2 Αγ.Παύλου Μίκι και λοιπών μαρτύρων

7/2 Αγ.Θεοδώρου μάρτυρος του στρατηλάτου

Comments are closed.