Εορτή της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Σαντορίνη

Published on: 18 Αυγούστου 2015

Filled Under: Εσωτερικές Ειδήσεις, Θήρα

Views: 920

Tags: ,

«Η ψυχή μου δοξάζει τον Κύριο και το πνεύμα μου νιώθει αγαλλίαση για τον Θεό, το Σωτήρα μου. Γιατί έδειξε την ευμένειά του στην ταπεινή του δούλη. Από τώρα θα με όλες οι γενεές θα με μακαρίζουν!»

Με αυτά τα λόγια, η Παναγία ευχαριστεί τον Θεό γιατί διάλεξε εκείνη απ’ όλες τις γυναίκες για να γίνει η Μητέρα του Υιού του και, για το λόγο αυτό, της έδωσε την ιδιαίτερη χάρη να μην γνωρίσει ποτέ το κακό, να γεννηθεί χωρίς την προπατορική αμαρτία, και με το θάνατό της να μετασταθεί στους ουρανούς με το σώμα και την ψυχή της.

Πολλές φορές, μέσα στον κύκλο του εκκλησιαστικού εορτολογίου, η Εκκλησία μας προβάλλει τη μορφή της Θεοτόκου. Αυτήν αντικρίζουμε, σ’ αυτήν προσευχόμαστε, αυτήν ικετεύουμε να μεσιτεύσει για μας. Η ψυχή μας μεγαλύνει απέραντα και τιμά τον Κύριο και, μαζί μ’ Αυτόν, την Παναγία Μητέρα του, «την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ.»

Στρέφοντας, λοιπόν, το βλέμμα μας και την καρδιά μας προς την Παναγία, τη Μητέρα μας, εορτάσαμε και φέτος τη Μετάστασή της ως Καθολική Κοινότητα Σαντορίνης. Η πνευματική προετοιμασία μας ξεκίνησε από την 1η μέχρι και τις 14 Αυγούστου, με την απαγγελία του Αγίου Ροδαρίου κάθε βράδυ στον ιερό ναό της Παναγίας των Αγίων Θεοδώρων, όπως είναι η επίσημη ονομασία της εκκλησίας τής «Παναγιάς» για τους Σαντορινιούς, στο Φηροστεφάνι.

Στις 14 Αυγούστου, παραμονή της εορτής, το βράδυ, μετά την απαγγελία του Αγίου Ροδαρίου, τελέστηκε ο πρώτος Εσπερινός από τον Επίσκοπο Σύρου, Θήρας και Αποστολικό Τοποτηρητή Κρήτης Σεβασμιότατο π. Πέτρο Στεφάνου και τον εφημέριο π. Φραγκίσκο Ρόμπλες. Με τους ψαλμούς, τις δεήσεις μας και με την ομιλία του Επισκόπου μας, ο οποίος θέλησε με τα λόγια του να μας προκαλέσει να αναλογιστούμε βαθιά και ειλικρινά αν πραγματικά πιστεύουμε ως χριστιανοί στην ανάσταση των νεκρών, προετοιμαστήκαμε για τη μεγάλη εορτή της επόμενης ημέρας. Αμέσως μετά τον Εσπερινό, όπως κάθε χρόνο, ο ναός στολίστηκε εσωτερικά και φωταγωγήθηκε εξωτερικά, ενώ υψώθηκε μπροστά στο καμπαναριό ένα μεγάλο “Μ” φωτισμένο.

Ανήμερα της εορτής, το πρωί, τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιότατου π. Πέτρου Στεφάνου, στην οποία συλλειτούργησαν ο εφημέριος π. Φραγκίσκος Ρόμπλες και τρεις ιερείς από το Μιλάνο που βρίσκονταν στη Σαντορίνη συνοδεύοντας μια ομάδα νέων από την ενορία τους. Με τη βοήθεια του κ. Νικόλαου Πατρικιάνου που συνόδευσε μουσικά τα άσματα με το αρμόνιο, ψάλαμε αινώντας τον Κύριο για τη δωρεά της μητρότητας της Παναγίας προς όλους τους ανθρώπους και για τη χάρη της μετάστασής της στους ουρανούς. Η ομάδα των νέων από το Μιλάνο, που συμμετείχε στη Θεία Λειτουργία, βοήθησε την προσευχή μας μετά τη Θεία Κοινωνία ψάλλοντας άσματα στα ιταλικά και εμψύχωσε με τον τρόπο αυτό την τοπική καθολική μας κοινότητα.

Το βράδυ της ίδιας μέρας τελέστηκε ο δεύτερος Εσπερινός, και πάλι από τον Επίσκοπό μας Σεβασμιότατο π. Πέτρο Στεφάνου και τον εφημέριο π. Φραγκίσκο Ρόμπλες, ενώ αμέσως μετά όλοι οι παριστάμενοι συγκεντρωθήκαμε στην αυλή δίπλα στο ναό, όπου με ευθύνη του Συνδέσμου Θηραίων Καθολικών και του Προέδρου κ. Γεωργίου Δελένδα πραγματοποιείται πάντοτε ένα κέρασμα· ένα κέρασμα που δίνει σε όλους μας την αφορμή να βρεθούμε με μεγαλύτερη οικειότητα και να ανταλλάξουμε ευχές. Ο Σεβασμιότατος π. Πέτρος Στεφάνου, με την ευκαιρία αυτή, ευχαρίστησε θερμά τα μέλη της ενοριακής μας κοινότητας που φροντίζουν ανελλιπώς για τη συντήρηση και το στολισμό του ιερού ναού της Παναγίας στο Φηροστεφάνι και για την προετοιμασία του εορτασμού της Μεταστάσεως της Θεοτόκου.

Ευχή μας είναι η Παναγία να μας συγκεντρώνει στο ναό της για να αινούμε και να προσευχόμαστε με τα δικά της λόγια. Η ταπεινή μορφή, το σιωπηλό βλέμμα που λέει: «είμαι η δούλη του Κυρίου», είναι πάντοτε το πρότυπό μας. Μας ωθεί να σκεφτόμαστε ότι μεγάλος γίνεται κάποιος, όχι σπαταλώντας ασυλλόγιστα τον εσωτερικό του πλούτο, αλλά εμπλουτίζοντας ακόμα περισσότερο την ψυχή του. Δεν είναι ο θόρυβος, η προβολή, ο επιπόλαιος θαυμασμός που δίνουν αξία στον άνθρωπο, αλλά η εσωτερικότητα, η σιωπηλή δημιουργία, η θυσία, η προσφορά.

Μαρία Κοκκαλάκη

Comments are closed.