Χρυσό Ιωβηλαίο Ιεροσύνης π. Ανδρέα Βουτσίνου

Την Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου 2017, εόρτασε το Χρυσό Ιωβηλαίο Ιεροσύνης, δηλαδή τα 50 χρόνια από την ημέρα που έλαβε το Μυστήριο της Ιεροσύνης, στην Φανερωμένη της Σύρου, ο Σεβαστός Εργάτης του Κυρίου Πατέρας Ανδρέας Βουτσίνος, σημερινός Εφημέριος Αγίου Λουκά Ηρακλείου Αττικής.

Ο Αείμνηστος Επίσκοπος Σύρου Σεβασμιότατος Γεώργιος Ξενόπουλος είχε χειροτονήσει τον π.Ανδρέα, στον Ιερό Ναό της Παναγίας Φανερωμένης της Σύρου.

Στις 6 το απόγευμα της Τετάρτης, στον γεμάτο από άνθη Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά, τελέστηκε με κάθε Επισημότητα και μέσα σε φορτισμένη από μεγάλη συγκίνηση ατμόσφαιρα, Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στο οποίο προίσταστο ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών π.Σεβαστιανός Ροσσολάτος και συλλειτούργησαν μαζί του

ο Σεβασμιότατος πρώην Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών π.Νικόλαος Φώσκολος,
ο Εορτάζων και Τιμώμενος Εφημέριος Αγίου Λουκά π.Ανδρέας Βουτσίνος
ο εκπρόσωπος και Γραμματέας του Νούντσιου π.Massimo Caterin
ο Έξαρχος των Αρμενίων Καθολικών π. Hovsep Bezazian
ο Βικάριος της Επισκοπής Σύρου, Πρόεδρος της Caritas Hellas και αδελφός του π.Ανδρέα,  π.Αντώνιος Βουτσίνος
o Βικάριος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Εφημέριος Χριστού Βασιλιά Παγκρατίου π.Απόστολος Βαρθαλίτης
25 ακόμη Ιερείς και Ιερομόναχοι από τις Επαρχίες Αθηνών-Σύρου-Τήνου και ο μόνιμος Διάκονος Δημήτρης Αλτουβάς.
Παρόντες και οι δύο Ιεροσπουδαστές μας στην Ιταλία Δημήτρης και Μάριος.
Παρών και ο Δήμαρχος Ηρακλείου Αττικής κ.Νίκος Μπάμπαλος μετά της συζύγου του.

Ο Ναός ήταν κατάμεστος από τους συγγενείς του π.Ανδρέα, εκπροσώπους όλων των Μοναχικών Ταγμάτων και των Θεσμών της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και λαϊκών από όλες  της Ενορίες της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας και όχι μόνο.

Λόγω του μεγάλου πλήθους των πιστών, στην κατάλληλα διαμορφωμένη αίθουσα του Γραφείου της Ενορίας υπήρχε και ταυτόχρονη τηλεοπτική μετάδοση της  Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας.

Τους ύμνους της Θείας Λειτουργίας έψαλλε με τη συνοδεία του Εκκλησιαστικού Οργάνου και Κιθάρας, η Χορωδία της Ενορίας του Αγίου Λουκά υπό την Διεύθυνση της κ.Ειρήνης Πρίντεζη και στην οποία συμμετείχαν λαϊκοί και άλλων Ενοριών στις οποίες υπηρέτησε ο π.Ανδρέας.

Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιότατος τόνισε:

Βρισκόμαστε αδελφοί μου σε μία Εορταστική ατμόσφαιρα, πριν από όλα γιατί είμαστε ακόμη στην εβδομάδα των Χριστουγέννων και τελούμε πάντοτε ανάμνηση αυτού του σημαντικού γεγονότος της Σωτηρίας μας, επειδή σήμερα τιμούμε τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη, τον αγαπητό μαθητή του Ιησού Χριστού και ειδικά επειδή εορτάζουμε την 50ετηρίδα Ιεροσύνης του Πατέρα Ανδρέα και Εφημερίου σας.

Για όλα αυτά θα Δοξολογήσομε το Θεό, ζητώντας Του προηγουμένως με Μετάνοια, Συγχώρεση για εκείνο το βαθμό λιγοστής Υπακοής και Αγάπης, που ο καθένας μας έχει δείξει, ώστε περισσότερο ενωμένοι μαζί Του και μεταξύ μας να τελέσομε πιο άξια αυτό το Μυστήριο της Σωτηρίας μας.

Η Θεία Λειτουργία συνεχίσθηκε και ο Σεβασμιότατος στο κήρυγμά του είπε

Η Εκκλησία αδελφοί μου, μας παρουσιάζει σε κάθε Ιεροτελεστία τον λόγο του Θεού, διότι όλοι είμαστε πάντοτε συναγμένοι γύρω από τον Αναστημένο Κύριο, ο οποίος πάντοτε θέλει να μιλήσει στον λαό Του, στη λειτουργική Σύναξη.

Εμείς λοιπόν έχουμε ανάγκη να τον ακούσουμε, αυτό τον Λόγο του Θεού, με τρόπο που να μπορέσει να κατέβει συγκεκριμένα στη ζωή μας, για να τη φωτίσει, να την ενισχύσει, και να μας βοηθήσει να συνεχίσουμε την πορεία μας με ανανεωμένη πίστη στον Κύριο.

Σήμερα τιμούμε τη μνήμη του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος, όπως ακούσαμε, μας μαρτυρεί όχι συμπεράσματα, υποθέσεις, φιλοσοφικές σκέψεις ή μυθολογίες, όπως έκαναν οι θρησκείες της τότε εποχής, αλλά γεγονότα. Μας λέει: αυτό που ακούσαμε, αυτό που είδαμε, αυτό που με τα χέρια μας ψηλαφίσαμε, δηλαδή τον Λόγο της Ζωής, αυτό σας αναγγέλλουμε. Και εννοεί τον Ιησού Χριστό

Οι Απόστολοι δηλαδή επιμένουν πάρα πολύ στο ότι μας κηρύττουν ως αυτόπτες μάρτυρες, τον Ιησού Χριστό, που υπήρχε από την αρχή και έγινε Σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας.

Και μας λέει ο ίδιος στο σημερινό Ευαγγέλιο ότι, όταν άκουσαν την αναγγελία των γυναικών, που επέστρεψαν από τον τάφο του Ιησού λέγοντας: «Ο τάφος είναι άδειος, δεν ξέρουμε ποιος τον πήρε», έτρεξε μαζί με τον Πέτρο να δουν τι συμβαίνει. Και μας λέει ότι όταν μπήκε στο άδειο μνήμα, είδε και πίστεψε.

Τι είδε και τι πίστεψε; Είδε ότι τα πράγματα όπως ήταν στον Τάφο δεν έδειχναν ότι κάποιος έκλεψε ένα νεκρό σώμα, διότι βρήκε τους επιδέσμους σε ένα μέρος ακουμπισμένους και το τετράγωνο ύφασμα του προσώπου διπλωμένο σε ένα άλλο μέρος. Φαινόταν δηλαδή μία φροντίδα που έδειχνε ότι δεν πρόκειται για διάρρηξη του Τάφου και κλοπή. Κάτι άλλο συνέβη. Πίστεψα, λέει ο Ιωάννης, διότι στη συνέχεια άρχισα να βλέπω Αναστημένο αυτόν τον Ιησού.

Αυτόπτες μάρτυρες λοιπόν είναι οι Απόστολοι. Και μας λέει ο Ιωάννης: εσείς που πιστέψατε, έχετε κοινωνία μαζί μ’ εμάς, τους αυτόπτες μάρτυρες, έστω και αν εσείς δεν είδατε τον Κύριο. Συμμετέχετε στην ίδια βεβαιότητα με τους αυτόπτες μάρτυρες. Βλέπετε αδελφοί μου πώς λειτουργεί η Πίστη;

Γι’ αυτό ο Ιησούς Χριστός απάντησε στον Απόστολο Θωμά: «Μακάριοι όσοι δεν είδαν και πίστεψαν». Είμαστε μακάριοι, καλότυχοι, που εμπιστευόμαστε την μαρτυρία αυτοπτών μαρτύρων. Η Πίστη μας λοιπόν η χριστιανική βασίζεται σε γεγονότα.

Να, λοιπόν ένα πρώτο στοιχείο για τον Ιησού Χριστό γύρω από τον οποίο είμαστε σήμερα συναγμένοι για να τον ευχαριστήσομε και να τον δοξολογήσομε για την υπηρεσία που μπόρεσε να προσφέρει στην τοπική μας Εκκλησία, χρησιμοποιώντας ένα μαθητή Του, τον οποίο κάλεσε στην Ιεροσύνη, τον πατέρα Ανδρέα.

Ζήτησα από τον π. Ανδρέα να προσθέσει ακόμα ένα Ανάγνωσμα στη σημερινή Εορτή, που θα κρίνει κατάλληλο για την επέτειο της χειροτονίας του, και διάλεξε το 1ο Ανάγνωσμα που ακούσαμε. Αν προσέξατε ήταν από την Αποκάλυψη του Ιωάννη, του Ευαγγελιστή που σήμερα εορτάζουμε.

Σε αυτή την Αποκάλυψη, ο Ιησούς Χριστός, που του εμφανίζεται, του δίνει κάποια μηνύματα: «Γράψε προς τον Άγγελο της τάδε και της τάδε Εκκλησίας». Με άγγελο εννοεί πιθανώς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας εκείνης.

Τι συστάσεις κάνει ο Ιησούς σε αυτόν τον Επίσκοπο; Του λέει: «Λυπάμαι, δεν είσαι ούτε κρύος ούτε ζεστός».

Βλέπετε πώς μας θέλει ο Ιησούς Χριστός, όχι μόνο τους Επισκόπους και τους Ιερείς, αλλά κάθε μαθητή του; Μας θέλει πάντοτε ένθερμους. «Είσαι χλιαρός και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου, δεν μπορώ να σε οδηγήσω στην αιώνια ζωή, έτσι που είσαι χλιαρός. θα με αναγκάσεις να σε κάνω εμετό από το στόμα μου». Λέει ο Χριστός με εκφραστικό τρόπο μία πολύ δυνατή φράση: Θα σε απορρίψω!

Η ζωή ενός Χριστιανού χλιαρού δεν ικανοποιεί τον Ιησού Χριστό, δεν μπορούμε να είμαστε Χριστιανοί «έτσι κι έτσι», στο περίπου, αλλά πάντα ένθερμοι.

Μία δεύτερη σύσταση που του κάνει ο Ιησούς Χριστός: «Λες: είμαι πλούσιο. Δεν ξέρεις ότι είσαι δυστυχισμένος και ελεεινός, φτωχός, τυφλός και γυμνός. Αγόρασε από μένα κολλύριο να αλείψεις τα μάτια σου για να βλέπεις, ένδυμα για να ντυθείς. Δηλαδή έλα σ’ εμένα να σε πλουτίσω, μην πλουτίζεις με σπουδές, με γνώσεις, πτυχία, περιουσίες, τέχνες κ.λ.π. Πλούτισε από μένα, από τη Χάρη μου, από τη Σωτηρία μου».

Γιατί ο Ιησούς φαίνεται τόσο σκληρός προς αυτόν τον Επίσκοπο; Εμείς συμπεραίνομε ότι γίνεται σκληρός. Κοιτάξτε τι λέει ο Ιησούς: «Εγώ όσους Αγαπώ, τους ελέγχω και τους παιδαγωγώ». Βλέπετε πως ο Ιησούς Χριστός μας αντιμετωπίζει; Επειδή μας αγαπάει, μας ελέγχει, μας διαπαιδαγωγεί, και προσπαθεί να μας ξυπνήσει, για να γίνομε ή να ξαναγίνομε ένθερμοι χριστιανοί και να επιτελούμε την αποστολή μας, την αποστολή του χειροτονημένου, του μοναχού, του λαϊκού, την αποστολή του βαπτισμένου· αλλά με πιστότητα, γενναιοδωρία, χαρά και ενθουσιασμό.

Όμως ας ωφεληθούμε και από ένα άλλο σημείο, που λέει ο Ιησούς Χριστός, από την περικοπή που διάλεξε ο π. Ανδρέας: «Εγώ τον νικητή θα τον βάλω να καθίσει στον θρόνο Μου μαζί Μου, όπως και εγώ νίκησα και κάθισα μαζί με τον Πατέρα Μου στον θρόνο Του».

Να, λοιπόν ο προορισμός μας. Να, γιατί ζούμε, γιατί αγωνιζόμαστε πάνω στη γη, γιατί κάνομε ο καθένας μας ότι κάνει: για να νικήσομε και να φθάσομε στο Θρόνο του Ιησού Χριστού, όπως και Εκείνος κάθισε στον Θρόνο του Πατέρα Του.

Και ολοκληρώνει ο Ιησούς Χριστός με τα λόγια: «Ιδού Εγώ στέκομαι στην πόρτα και χτυπώ. Αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου και ανοίξει την πόρτα, (είναι η πόρτα της ψυχής μας, του εαυτού μας, της ζωής μας), αν κάποιος ανοίξει την πόρτα, θα μπω στο σπίτι του και θα δειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί Μου». Βλέπετε σε τι οικειότητα θέλει ο Ιησούς να ζει μαζί μας και εμείς να ζούμε μαζί Του;

Ο Χριστός δεν είναι ένα πρόσωπο που επιδιώκει τυπικότητες, τυπολατρίες. Θέλει την καρδιά μας, θέλει τον ενθουσιασμό μας, το ζήλο μας, θέλει να μας σώσει, πέθανε πάνω στο Σταυρό για μας, νίκησε το θάνατο της αμαρτίας, νίκησε το θάνατο του τάφου, για να μας οδηγήσει στη Σωτηρία και στη αιώνια ζωή και ευτυχία.

Αδελφοί μου αυτό τον σκοπό της Σωτηρίας μας, υπηρετεί ο κάθε χριστιανός που δέχεται την πρόσκληση του Ιησού Χριστού και γίνεται ιερέας.

Να, γιατί σήμερα είναι πολύ κατάλληλη στιγμή για να δοξολογήσομε τον Κύριο, για όποιες υπηρεσίες έδωσε με τη χάρη Του στον πατέρα Ανδρέα να προσφέρει στην τοπική μας Εκκλησία, σε γνωστούς και αγνώστους, φανερά ή στην αφάνεια. Στο πρόσωπο του ιερέα, μας υπηρετεί πάντοτε ο Ιησούς Χριστός. Ο Ιησούς δεν μπορεί να είναι ορατός και αισθητός στις ημέρες μας, σε όλες τις εποχές. Είναι παρών μέσω της Εκκλησίας, μέσω των πιστών που συνάζονται, μέσω του Ιερέα που αποστέλλει, για να υπηρετήσει τη Σωτηρία των αδελφών του.

Θα δοξολογήσομε τον Θεό λοιπόν για το δώρο της Ιεροσύνης, και θα του ζητήσουμε να μας το δώσει πλουσιότερα, διότι τελευταία έχομε γίνει πολύ φτωχοί σχετικά με το δώρο της Ιεροσύνης. Μήπως αυτό δείχνει ότι δεν είμαστε ούτε κρύοι, ούτε θερμοί, αλλά χλιαροί;

Να, άλλο ένα δώρο που πρέπει να ζητήσομε: να θερμανθεί η Πίστη της τοπικής μας Εκκλησίας για να μπορέσει να γεννήσει νέες κλήσεις, δείγμα έντονης πίστεως, ένθερμης πίστεως.

Θα ευχαριστήσομε και τον πατέρα Ανδρέα για όλες τις υπηρεσίες που έχει προσφέρει, και θα συνεχίσει να προσφέρει ακόμη στην τοπική μας Εκκλησία!!

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και πριν την Ευλογία του, ο Σεβασμιότατος παρέδωσε στον π. Ανδρέα περγαμηνή με την Ευλογία του Αγίου Πατέρα Πάπα Φραγκίσκου για την 50ή Επέτειο της χειροτονίας του, περγαμηνή που έφθασε στην Αθήνα με τη φροντίδα του π. Ιωάννη Πάτση και με προσφορά των Ενοριτών του Αγίου Λουκά.

Αμέσως μετά πήρε το λόγο ο π.Ανδρέας και εμφανώς συγκινημένος είπε:

Θα ήθελα τελειώνοντας αυτή την Ευχαριστιακή Θεία Λειτουργία, για την επέτειο της χειροτονίας μου, να ευχαριστήσω, τον Αρχιεπίσκοπό μας π.Σεβαστιανό, τον Αρχιεπίσκοπο π.Νικόλαο που συνεργαστήκαμε 42 χρόνια στην Εκκλησιαστική Επαρχία μας και όλους τους Ιερείς που ήταν σήμερα εδώ παρόντες.

Ευχαριστώ την χορωδία η οποία ενίσχυσε και εμψύχωσε τη Θεία Λειτουργία.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που είναι εδώ παρόντες από τις διάφορες Ενορίες που ξεκίνησα και έφτασα μέχρι εδώ, δηλαδή  Άγιος Διονύσιος,  Χριστός Βασιλιάς Παγκρατίου,  Άγιος Ανδρέας Πατρών,  Αγία Βαρβάρα και Άγιοι Απόστολοι με τις περιοχές Λαυρίου-Βούλας,

Άγιος Ιωάννης  με τις περιοχές Ψυχικού-Κηφισιάς-Νέας Μάκρης-Αγίας Παρασκευής και τα 2 τελευταία χρόνια εδώ στην Ενορία μου, του Αγίου Λουκά,

Ευχαριστώ όλους τους συνεργάτες από όλες αυτές τις Ενορίες με τους οποίους συνεργάστηκα για να μπορέσουμε να εκπληρώσουμε το έργο που μου είχε αναθέσει η Εκκλησία,

Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου τόσο στην Caritas, όσο στην Ποιμαντική Επιτροπή, στην Δικαιοσύνη και Ειρήνη και σε διάφορες άλλες υπευθυνότητες που είχα.

Ευχαριστώ τον Κύριο διότι σε αυτά τα 50 χρόνια είχαμε από τις διάφορες Ενορίες, 3 Ιερατικές Κλήσεις που είναι τώρα πλέον Ιερείς-συνάδελφοι και μία τέταρτη που είναι ο Ιεροσπουδαστής  Μάριος και επίσης μία Μοναχική Κλήση μιας Αδελφής του Τάγματος του Καρμήλου ,που δεν είναι Ελληνίδα, από την Ενορία Παγκρατίου και τώρα είναι στο Λίβανο και γενικά ευχαριστώ όλους εκείνους οι οποίοι με βοηθήσανε και με βοηθάνε σε αυτό το έργο που μπόρεσα με τη Χάρη του Θεού να κάνω.

Βέβαια δεν ήμουνα τέλειος, έγιναν και αρκετά λάθη, όμως πιστεύω ότι στην Εκκλησία, ότι πρόσφερα, το έκανα για τη Δόξα του Θεού.

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, τα αδέλφια μου, τους συγγενείς μου, που είναι εδώ παρόντες και γενικά όλους εκείνους που ζήσανε στο οικογενειακό μου περιβάλλον.

Ευχαριστώ επίσης, όλους εκείνους  τους νέους, που τόσα χρόνια έζησα στις νεολαίες  και τους οποίους βλέπω σήμερα πάρα πολλούς να είναι παρόντες, που σημαίνει ότι ο ρόλος της υπευθυνότητας που μου είχε ανατεθεί και παλαιά αλλά και πριν μερικά χρόνια ήταν για να μπορέσει η Νεολαία, ιδιαίτερα μέσα στην Κοινότητά μας αλλά και μέσα στον κόσμο που ζει και συναναστρέφεται, να δίνει τη μαρτυρία του Λόγου του Θεού. Για αυτό το λόγο, από το 1976 μέχρι και σήμερα διοργάνωσα διάφορες κατασκηνώσεις για 35 ολόκληρα χρόνια, τόσο στη Ζάκυνθο (με παιδιά του Δημοτικού, του Γυμνασίου & Νεολαίους) στη Σύρο, (στην Ποσειδωνία με παιδιά του Δημοτικού και στο Κίνι με εφήβους), στο Σιρί Λαυρίου για τα παιδιά της Αρχιεπισκοπής μας και  στη Ρόδο, Σαντορίνη και Κέρκυρα για τους Νέους.

Ευχαριστώ επίσης όλους εκείνους που συνεργάστηκαν,  με την έλευση του Πάπα εδώ στην Ελλάδα, που ζήσαμε τότε, σαν υπεύθυνος της οργάνωσης μαζί με τον Αντώνιο Φώσκολο.

Τρέξαμε,  προβληματιστήκαμε, όμως έγινε πράξη να έλθει ο σημερινός Άγιος Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ στην Ελλάδα και όσοι ζήσαμε στο γήπεδο του ΟΑΚΑ τη Θεία Λειτουργία ήταν μία δύναμη για όλη την Εκκλησιαστική μας Επαρχία.

Εύχομαι σε όλους σας να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή την πορεία, στην Ενορία που βρίσκομαι τώρα σαν Εφημέριος αλλά και γενικά μέσα σε όλη την Εκκλησιαστική μας Επαρχία της Αθήνας.

Όσο για το έργο της Caritas, μιλάνε τα έργα, μιλάνε τα 34 χρόνια που ήμουν συνεχώς υπεύθυνος σαν Διευθυντής και με τη συνεργασία του Αρχιεπισκόπου μας προχωρήσαμε και φθάσαμε μέχρι σήμερα.

Σήμερα βέβαια δεν είμαι υπεύθυνος, όμως το έργο της Caritas δεν σημαίνει να έχεις ευθύνη, σημαίνει να εργάζεσαι για τον φτωχό, για τον άνθρωπο του πόνου, για τον άνθρωπο του δρόμου, για τον άνθρωπο που δεν έχει καμία ασφάλεια στη ζωή του.

Ευχαριστώ όλους σας, για ότι προσφέρατε στην πορεία των 50 χρόνων μου

ΑΜΗΝ!!!

Τα θερμά χειροκροτήματα όλων των παρευρισκόμενων αποτέλεσαν το ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας προς τον Σεβαστό Πατέρα Ανδρέα για όσα πολλά πρόσφερε και προσφέρει για αυτήν.

Μετά την Ευλογία του Σεβασμιοτάτου ο π.Ανδρέας δέχθηκε τις ευχές όλων όσων τίμησαν την επέτειό του δίνοντας και  ένα μικρό ενθύμιο της Επετείου του.

Κατόπιν στην Αίθουσα Τελετών της Ενορίας «Άγιος Ιωσήφ», οι Ενορίτες του Αγίου Λουκά είχαν ετοιμάσει και προσέφεραν πλούσιο κέρασμα σε όλους.

Στην διάρκεια του κεράσματος αυτού ο Γραμματέας του Νούντσιου π.Massimo Caterin και εκπρόσωποι της Ενορίας και του Συνδέσμου του Αγίου Λουκά μίλησαν για την μεγάλη προσφορά του π.Ανδρέα και του έδωσαν διάφορα δώρα.

Το κέρασμα έδωσε την αφορμή να βρεθούμε πολλοί από τις τότε Ε.Κ.Ν.Ε. με Εφημέριο τον π.Ανδρέα, κυρίως από το Παγκράτι ,να θυμηθούμε όμορφες στιγμές της νεαρής ηλικίας μας και να ευχηθούμε να έχουμε την Υγεία μας ώστε να βρισκόμαστε σε ευχάριστα γεγονότα όπως το Χρυσό Ιωβηλαίο του π.Ανδρέα.

Σεβαστέ Πατέρα Ανδρέα οι ευχές ΟΛΩΝ μας για Υγεία και Μακροημέρευση σας συνοδεύουν και ευχόμαστε η Παναγία να συνεχίσει να είναι  δίπλα σας και να Ευλογεί τα βήματα σας!!

ΑΞΙΟΣ!!!

Λεονάρδος Ιωάν. Βαμβακάρης

Η Ζωή και το Έργο του Πατέρα Ανδρέα Βουτσίνου

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ : Στις 20.10.1943 στον ΓΑΛΗΣΣΑ της Σύρου
ΔΗΜΟΤΙΚΟ 1949-1955 : Γαλησσάς, Φρερ Ερμουπόλεως, Λεόντειος Πατησίων
ΓΥΜΝΑΣΙΟ 1955 – 1961: 1ο Έτος Λεόντειος Πατησίων, 5 Έτη Άγιος  Παύλος &  Ιεροσπουδαστήριο οδός Μητσάκη.
ΡΩΜΗ 1961-1968 : 7 Έτη σπουδών Φιλοσοφίας &  Θεολογίας στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο
ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ 26.12.1967:Παναγία Φανερωμένη Σύρος από το Σεβασμιότατο Γεώργιο  Ξενόπουλο
1968 – 1971 : Υπεφημέριος Αγίου Διονυσίου Αθηνών
1971 – 1973 : Υπεφημέριος Αγίου Ανδρέα Πατρών
1973 – 1974 : ΛΟΒΑΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Βελγίου Κοινωνικές και Θρησκευτικές Επιστήμες.
1974 – 1981 :  Εφημέριος Ενορίας Χριστού Βασιλιά, Παγκράτι  –
18.02.1978 ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος Φώσκολος ιδρύει την Συντονιστική Επιτροπή Φιλανθρωπικής και κοινωνικής συμπαράστασης. Ονομάζομαι υπεύθυνος και εκκλησιαστικός παραστάτης της επιτροπής και το 1981 η ΣΕΦΚΣ, μετονομάζεται ΚΑΡΙΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ, και ταυτόχρονα Διευθυντής αυτής.
1981 – 1983 : Συνεφημέριος Ενορίας Αγίου Διονυσίου, Μητρόπολη της Αρχιεπισκοπής μας Ίδρυση τμήματος Ναυτοπροσκόπων, Υπεύθυνος κατηχητικής κίνησης Αρχιεπισκοπής.
1983 – 1997 :  Εφημέριος Αγίας Βαρβάρας Λαυρίου & Ίδρυση και οργάνωση του Ευκτήριου Οίκου Αγίων Αποστόλων Βούλας.

Το 1990 οργανώνεται στην Ενορία των Αγίων Αποστόλων η ΥΙΟΘΕΣΙΑ από ΑΠΟΣΤΑΣΗ για τα παιδιά της Ερυθραίας στην Αφρική σε συνεργασία με τις Αδελφές Καππουκίνες στην Ασμάρα. Αυτή η δράση που σκοπό έχει να βοηθήσουμε τα παιδιά που ζουν μέσα στη μιζέρια, να μπορούν να μορφωθούν και να είναι έτοιμοι να προσφέρουν στην δική τους κοινωνία.

Τώρα βέβαια συνεχίζεται και στην ενορία του Αγίου Λουκά.

1997 – 2015 : Εφημέριος Αγίου Ιωάννη Ψυχικού, Κηφισιά, Ν. Μάκρη & Αγ. Παρασκευή.Οργάνωση ξενόγλωσσου στοιχείου της ενορίας και οργάνωση τριών γλωσσικών ομάδων κατηχητικού.

4-5/05/2001: Υπεύθυνος σε συνεργασία με τον Κο Αντώνιο Φώσκολο για την οργάνωση  της επίσκεψης του Αγίου Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ στην ΑΘΗΝΑ. Μεγάλο ιστορικό γεγονός για την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδας.

2015 έως και σήμερα : Εφημέριος Αγίου Λουκά  Ηρακλείου

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

  1. Υπεύθυνος Κατηχητικού και Νεολαίας Αγίου Διονυσίου Αθηνών και ίδρυση ομάδας εφήβων.
  2. Οργάνωση στην ενορία Αγίου Ανδρέα Πατρών κατηχητικού, νεολαίας, εφήβων.
  3. Οργάνωση στην ενορία Παγκρατίου, Χριστού Βασιλέως κατηχητικού, νεολαίας, εφήβων.Παράλληλα, υπεύθυνος Νεολαίας Αθηνών & οργάνωση αυτής.
  4. 18.02.1978 Ιδρύεται η Κάριτας Αθήνας και ονομάζομαι από τον Αρχιεπίσκοπο μας π.Νικόλαο «Αντιπρόεδρος    ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ της CARITAS ΑΘΗΝΑΣ & ΟΡΓΑΝΩΣΗ  ΑΥΤΗΣ»
  5. 1993 – 2015: Υπεύθυνος Ποιμαντικής Επιτροπής Αρχιεπισκοπής.
  6. Μέλος της επιτροπής Δικαιοσύνης και Ειρήνης ( διετέλεσε πρόεδρος και σήμερα  αντιπρόεδρος)

Comments are closed.