Αφιέρωμα στους πατέρες Ιησουΐτες – Συνάντηση με την ιστορία μας (Μέρος Α’)

Published on: 8 Αυγούστου 2019

Filled Under: Slider, Σύρος

Views: 206

Tags: ,

Στη γιορτή του ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΛΟΓΙΟΛΑ, ιδρυτή του Τάγματος των Ιησουϊτών, στις 31 Ιουλίου, συναντήσαμε  στην ΄Ανω Σύρο, στο Μοναστήρι της Παναγιάς, τους πατέρες Ιησουίτες, όπου  μας θύμισαν και  μας εξιστόρησαν  την παρουσία του Τάγματος στη Σύρο, αλλά και μας γνώρισαν τη σύγχρονη  δράση τους πλέον , στο Κέντρο της Αθήνας.

Μετά την τέλεση  της  αρχιερατικής θείας Λειτουργίας  «στην Παναγιά», προς τιμήν του Αγίου   Ιγνατίου, ακολούθησε  η συνάντηση με τους πατέρες Ιησουίτες στην ταράτσα της Μονής. Οι πολυπληθέστατοι  επισκέπτες  είχαν  την ευκαιρία να ξεναγηθούν, ταυτόχρονα, στην έκθεση που είχε ετοιμαστεί στο χώρο της Μονής, με κειμήλια, ενθύμια και ιστορικό και αρχειακό υλικό, που η  παρουσία των Ιησουιτών κληροδότησε στην Άνω Σύρο!.
Την επιμέλεια της έκθεσης καθώς και τον συντονισμό της συζήτησης στην ταράτσα  της Μονής είχε η Μαρίζα Δαλεζίου, Ιστορικός της Τέχνης που συνεργάστηκε στενά με τους πατέρες Ιησουίτες  για  το σκοπό  αυτό.

Η κυρία Δαλεζίου  στην εισαγωγή της ανέφερε πως η  αρχική ιδέα  για την εκδήλωση αυτή  ανήκε στο Γιώργο Σιγάλα, υιοθετήθηκε από την Καθολική Επισκοπή Σύρου και υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή  αρκετών ανθρώπων που εργάστηκαν με αγάπη  για να φέρουν σε πέρας το εγχείρημα. Οι πατέρες Ιησουίτες πρόθυμα ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση  του Σεβασμιοτάτου Επισκόπου  π. Πέτρου Στεφάνου  να   ικανοποιήσουν   την επιθυμία πολλών ανθρώπων να τους ξαναδούν  στη Σύρο και κυρίως να  ζωντανέψουν μνήμες και περιστατικά από τη μακρόχρονη  παρουσία τους  στο νησί.

Κατόπιν  αναφέρθηκε  εν συντομία στην κινητικότητα του Τάγματος των Ιησουιτών, στην  παρουσία τους και δραστηριοποίηση σε όλον τον κόσμο, την προσαρμοστικότητά τους στα ήθη και στα έθιμα  των λαών και στο σεβασμό των πολιτισμών  των χωρών όπου κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Η παρουσία των ιησουιτών στην Ελλάδα, χρονολογείται  από τον 16ο αιώνα με ορόσημο την ίδρυση της Μονής του Αγίου Αντωνίου του Εξωμερίτη στη Χίο το 1594. Τους αιώνες που ακολούθησαν η δραστηριότητα του τάγματος  εξαπλώθηκε  στην Τήνο, στη Σύρο και άλλα κέντρα της νησιωτικής Ελλάδας ενώ  από τις αρχές του 20ου αιώνα άρχισε να υπάρχει οργανωμένη παρουσία στην Αθήνα με την μοναστική κοινότητα της  οδού ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΔΑ, η οποία ιδρύθηκε το 1915. Για ένα χρονικό διάστημα η έδρα  του γενικού ηγουμένου παρέμενε η Σύρος ή η Τήνος εναλλακτικά και στη συνέχεια  η πρωτεύουσα  έγινε το σταθερό κέντρο των Ελλήνων Ιησουιτών.

Κατά τη μακραίωνη παρουσία τους στην ελληνική  χώρο ανέπτυξαν, παράλληλα με την ποιμαντική δραστηριότητα, ένα πολύμορφο επιστημονικό, εκπαιδευτικό, πολιτιστικό έργο, σημαντικά δείγματα του οποίου μπορεί να βρει κανείς στην ιστοριογραφία, τη λειτουργία εκπαιδευτηρίων, το θέατρο κ.ά. Το έργο αυτό αναπτύχθηκε  περισσότερο και προς διάφορες κατευθύνσεις κατά τον 20ο αιώνα, εξ αιτίας τόσο των αυξημένων απαιτήσεων της σύγχρονης κοινωνίας, όσο και της γενικότερης ώθησης  που έδωσε η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού στη δραστηριοποίηση φορέων της Εκκλησίας.

Σήμερα  τιμούμε όλους τους παρόντες  πατέρες και θυμόμαστε εκείνους που δεν μπόρεσαν να είναι μαζί μας, τον  π. Σάββα Φρέρη, τον π. Μιχάλη Ρούσσο, τον  π. Δημήτρη Δαλέζιο …

Ο πατέρας Γαβριήλ Μαραγκός,  υπεύθυνος του Ιστορικού Αρχείου των Ιησουιτών, αφού ευχαρίστησε τους οργανωτές-συντελεστές της εκδήλωσης και ιδιαίτερα τον  Σεβασμιότατο π. Πέτρο  Στεφάνου και  το Γιώργο Σιγάλα, αναφέρθηκε στην μεγάλη συνεργασία που έχουν οι Ιησουίτες με τους λαϊκούς.

Κατόπιν αναφέρθηκε στους δεσμούς της Νεολαίας με το Τάγμα τους, καθώς  και στο τελευταίο του πόνημα, ένα βιβλίο το οποίο εκδόθηκε πριν 10 ημέρες και έχει τη χαρά να το ανακοινώσει σήμερα  και το οποίο  αναφέρεται στην προσπάθεια όλων των Χριστιανών να γνωρίσουν τους Πατέρες της Εκκλησίας. Ακολούθως  έκανε αναφορά στη λειτουργία της Φοιτητικής Εστίας  που διατηρούσαν  οι Ιησουίτες στην Αθήνα (οδ. Μιχαήλ Βόδα)  και στην οποία φιλοξενήθηκαν περισσότεροι  από 1200 φοιτητές και συνέχισε  με τις σημερινές δραστηριότητες των πατέρων στην  Αθήνα, οι οποίοι εκτός των άλλων «στηρίζουν» και τους μετανάστες και   τους πρόσφυγες εδώ και πολλά χρόνια, αλλά κυρίως προσφέρουν πνευματική στήριξη μέσω  του Πνευματικού Κέντρου  «ΜΑΝΡΕΣΑ» που  διατηρούν  στην Οινόη Αττικής.

Ο Αδελφός Γιώργος Μαραγκός έχει βάλει τη δική του σφραγίδα στη μουσική παιδεία  κυρίως των ενοριτών της ΄Ανω Σύρου, κατά τα χρόνια που υπηρέτησε στη Σύρο, αλλά παράλληλα εργάστηκε για το σύνολο της Καθολικής Εκκλησίας στην Ελλάδα, μεταφράζοντας ύμνους, συνεργαζόμενος με τον αδελφό Φραγκίσκο Βαρθαλίτη, του Τάγματος των αδελφών των Χριστιανικών Σχολείων.

Ο Πατέρας Θεόδωρος Κοντίδης παρουσίασε το Περιοδικό «Ανοιχτοί Ορίζοντες», του οποίου  ο ίδιος έχει σήμερα  την ευθύνη της έκδοσης, αναφέρθηκε στην  ιστορία του και στην πρώτη έκδοσή του, που ξεκίνησε στη Σύρο πριν 120 χρόνια. Στην πορεία των χρόνων αυτών, προσπάθησε σε κάθε εποχή να  ρίχνει ένα Χριστιανικό βλέμμα στα γεγονότα και στη ζωή που ζούσαν οι Καθολικοί και να φωτίζει την πορεία και την ζωή των ανθρώπων.

Παρουσίασε  τις δράσεις που φιλοξενούνται  στο Πνευματικό κέντρο στην Οινόη Αττικής και στο οποίο βρίσκουν χώρο ομάδες ατόμων που αναζητούν  τόπο και χρόνο  για σκέψη, για συζήτηση, για σεμινάρια και για πνευματικές ασκήσεις, ομαδικά  ή ατομικά.

Ο Ιησουίτης ιερομόναχος, Εφημέριος της Ενορίας Ιεράς Καρδίας του Ιησού των Αθηνών, στην οποία βρίσκεται και η Μονή των Πατέρων Ιησουιτών, ο π.Πέτρος Χόγκ, παρουσίασε τις δραστηριότητες του κέντρου νέων  «Pedro  Arrupe», στο οποίο εκπαιδεύονται νεαροί μετανάστες και παιδιά οικογενειών προσφύγων. Ασχολήθηκε με αυτό  το κέντρο, με ιδιαίτερη φροντίδα και αφοσίωση, έχοντας ο ίδιος την εμπειρία της   μετανάστευσης από  το 1984, όταν έφτασε στην Ελλάδα από την Κορέα. Το κέντρο αυτό στηρίζει 225 περίπου παιδιά για την εκπαίδευση τους και σε  25 από αυτά παρέχει και διατροφή.

Ο π. Χόγκ κλείνοντας  επισήμανε τα 4 σημεία στα οποία  ο Γενικός Ηγούμενος του Τάγματος, ζήτησε να εστιάσουν την προσπάθειά τους, που είναι η  πρόοδος της προσωπικής τους πνευματικότητας μέσω των  πνευματικών  ασκήσεων και η διάδοσή τους, η εγρήγορση  και ευαισθητοποίηση στα θέματα  της οικολογίας και στην κλιματική αλλαγή,  η συμπόρευση με τους νέους, που  «τα έχουν λίγο χαμένα» και  αναζητούν στήριγμα και καθοδήγηση  και η παροχή φροντίδας στους φτωχούς και στους πρόσφυγες, σε όσους  δηλαδή  είναι αδύναμοι και «δεν έχουν φωνή».

Ολοκλήρωσε δε με την ευχή, νέοι Ιησουίτες να καταφέρουν να εργασθούν σκληρά  ανακουφίζοντας όσους έχουν ανάγκη.

Λεονάρδος Ιωαν.Βαμβακάρης

Comments are closed.