6η Κατασκήνωση της Ε.Κ.Ν.Ε Σύρου για τα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού

Όλα άρχισαν στις 17 Αυγούστου όταν μία καινούργια παρέα με χαρούμενα προσωπάκια κατέφθασε για να κάνει άνω κάτω τον Άγιο Παύλο. Έτοιμοι όλοι οι εμψυχωτές, με επικεφαλή τον π. Νίκο, ανυπομονώντας να μεταδώσουν στα παιδιά την ατελείωτη ενέργειά τους. Έχοντας λοιπόν απαρτία και μεγάλο ενθουσιασμό μικροί και μεγάλοι αρχίσαμε το ταξίδι μας σε αυτήν την 6η κατασκήνωση με θέμα «Ο γύρος του κόσμου».

Ξεκινώντας την πρώτη μέρα με άφατη διάθεση, επισκεφτήκαμε την Ευρώπη και συγκεκριμένα την Ιταλία όπου γνωρίσαμε μέσα από εμψυχώσεις την ζωή του Άγιου Φραγκίσκου στην Ασσίζη. Εκ των υστέρων το απόγευμα γευτήκαμε μερικά μνημεία της Ιταλίας από διάφορα παιχνίδια και έτσι όπως όλες οι άλλες μέρες έτσι και αυτή έκλεισε με μία όμορφη προσευχή.

Το ταξίδι μας συνεχίστηκε με προορισμό την μακρινή αλλά μαγευτική Αμερική. Εκεί τα παιδιά μέσα από μια δραστηριότητα στην Φανερωμένη «μπήκανε» στο κλίμα του έτους της ευσπλαχνίας και με συνεργασία, πίστη αλλά και τρομερή ενέργεια όλα τα παιδία βγάλανε εις πέρας την δοκιμασία και πέρασαν την Αγία Θύρα του Ιωβηλαίου έχοντας προηγούμενος ανακαλύψει τα 7 έργα της υλικής ευσπλαχνίας.

Επόμενος προορισμός, Ασία, όπου τα παιδιά αλλά και οι εμψυχωτές έκπληκτοι από την ζωή της Μητέρας Τερέζας καταλάβαμε την αξία της ζωής μας, το ότι σημαντικό είναι ο πλούτος της φτώχειας και όχι η φτώχεια του πλούτου και «σημασία δεν έχει ο υλικός ευδαιμονισμός αλλά ο πνευματικός ενθουσιασμός». Ενώ, το βράδυ είχαμε μία στιγμή χαλάρωσης και προσευχής στην παραλία του Κόμητου.

Τελευταία άφιξη, για το ταξίδι μας, η Αφρική, εκεί αφού εξερευνήσαμε και παίξαμε μέσα από μικρές αλλά σημαντικές δραστηριότητες γνωρίσαμε την κοινωνική παθογένεια της ηπείρου αυτής που είναι η πείνα, η δίψα και η φτώχεια. Το απόγευμα εκείνο μαζί μας ήταν και ο αδελφός Νίκος Πρίντεζης των Αδελφών των χριστιανικών Σχολείων για πολλά χρόνια ιεραπόστολος στην Αφρική δίνοντας μας την δική του μαρτυρία.

Και κάπως έτσι το τελευταίο βράδυ στην κατασκήνωση έκλεισε με μια προσευχή όπου έμεινε βαθιά «ριζωμένη» στις καρδιές μας. Είπαμε το «ευχαριστώ» στον Κύριο που πραγματοποιήθηκε αυτή η κατασκήνωση γεμάτη όμορφες στιγμές.

Κλείνοντας, μικροί και μεγάλοι τις βαλίτσες τους, δεν πήραν μόνο τα πράγματα τους αλλά και στιγμές μαγικές, αξέχαστες να θυμούνται. Τα παιδιά αλλά και οι εμψυχωτές κυριολεκτικά έμαθαν ο ένας από τον άλλον, όλοι μας μάθαμε πως ο αλτρουισμός είναι σημαντικό πράγμα. Επιδίωξη αυτής της κατασκήνωσης ήταν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να δείχνουμε την αγάπη μας στον Κύριο, να αγαπάμε από την καρδιά μας και όχι από τα λεφτά μας, να μην εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας, να προσπαθούμε για το ομαδικό καλύτερο και όχι το ατομικό και τα καταφέραμε.

Ροσσολάτος Βλάσης

Comments are closed.