5η Ενημέρωση για την πορεία της 34ης Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας στο Παναμά

Published on: 27 Ιανουαρίου 2019

Filled Under: Εξωτερικές Ειδήσεις

Views: 203

Tags: ,

Ο Πάπας Φραγκίσκος στους αφιερωμένους λαϊκούς: μην κουράζεστε να ελπίζεται 

Το Σάββατο πρωί 26 Ιανουαρίου ο Πάπας Φραγκίσκος τέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό του Παναμά με τους Ιερείς, τους αφιερωμένους και τα λαϊκά κινήματα. Ο Πάπας Φραγκίσκος παίρνει αφορμή από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη για την ομιλία του και συγκεκριμένα την εικόνα του Ιησού που κουρασμένος από την πορεία, κάθισε στο πηγάδι. Είναι μεσημέρι και ο Ιησούς είναι κουρασμένος από το περπάτημα. Σ’ αυτή την κούραση, βρίσκει θέση η κούραση των λαών μας και των ανθρώπων μας, των κοινοτήτων  και όσων είναι κουρασμένοι και καταπιεσμένοι.

Στους ιερείς, στους αφιερωμένους, τις αφιερωμένες και στα μέλη των λαϊκών κινημάτων, μπορούν να είναι ποικίλες οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν κούραση στην πορεία:  «από τις πολλές ώρες εργασίας που αφήνουν λίγο χρόνο για φαγητό, ξεκούραση, παραμονή στην οικογένεια, τις «τοξικές» εργασιακές και συναισθηματικές συνθήκες που οδηγούν σε εξάντληση και φθείρουν  την καρδιά. Είναι  όλες καταστάσεις όπου νιώθεις την επείγουσα ανάγκη να βρεθεί ένα πηγάδι που να ικανοποιεί και να σβήνει τη δίψα και την κούραση”.

Υπάρχει ιδιαίτερα μια «κούραση που σε παραλύει», που στις κοινότητες μας εγκαθίσταται και γεννιέται «όταν, όπως και στο Ευαγγέλιο, οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν κατακόρυφα και κάνουν τις ώρες αφόρητες και το κάνουν με τέτοια «ένταση που δεν μας επιτρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω ή να κοιτάξουμε μπροστά». Είναι μια κούραση, που γεννιέται μπροστά στο μέλλον όταν η πραγματικότητα «μας χαστουκίζει» και αμφισβητεί τις δυνάμεις, τα αποθέματα και την πρακτική της αποστολής σε αυτόν τον κόσμο που τόσο πολύ αλλάζει και προκαλεί».

Η κόπωση της ελπίδας, προκύπτει από το να βλέπεις μια Εκκλησία πληγωμένη από την αμαρτία της και που πολλές φορές δεν ήξερε να ακούσει πολλές κραυγές στις οποίες κρυβόταν η κραυγή του Διδασκάλου: «Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;». Έτσι μπορούμε να συνηθίσουμε να ζούμε με μια ελπίδα που είναι κουρασμένη μπροστά στο αβέβαιο και άγνωστο μέλλον και αυτό σημαίνει πως κερδίζει χώρο ο γκρίζος ρεαλισμός στην καρδιά των κοινοτήτων μας». Και έτσι μπορούμε να δώσουμε χώρο σε μια από τις χειρότερες πιθανές αιρέσεις της εποχής μας: «να σκεφτούμε ότι ο Κύριος και οι κοινότητές μας δεν έχουν τίποτα να πουν ή να δώσουν σε αυτόν τον νέο κόσμο σε κυοφορία».

Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη ο Ιησούς λέει: “Δώσε μου να πιώ”. Και είναι αυτό που ζητά σε μας να πούμε για να επιστρέψουμε στο θεμέλιο πηγάδι της πρώτης αγάπης, όταν ο Ιησούς πέρασε από το δρόμο μας, μας κοίταξε με ευσπλαχνία, και μας ζήτησε να τον ακολουθήσουμε. Δώσε μου να πιώ σημαίνει να έχουμε το θάρρος να αφήσω τον εαυτό μου να καθαριστεί και να ανακτήσει το πιο αυθεντικό μέρος των αρχικών μου χαρισμάτων που δεν περιορίζονται μόνο στη αφιερωμένη ζωή, αλλά σε ολόκληρη την Εκκλησία και να δώ με ποιους τρόπους μπορούν να εκφραστούν σήμερα”.

“Δώσε μου να πιώ σημαίνει να αναγνωρίσουμε πως έχουμε ανάγκη το Πνεύμα να μας μεταμορφώσει σε άνδρες και γυναίκες που έχουν επίγνωση ενός περάσματος, του σωτήριου περάσματος του Θεού. Και έχοντας του εμπιστοσύνη ότι όπως έπραξε χθες, έτσι θα συνεχίσει να κάνει και αύριο: να πάμε στην ρίζα, αυτό μας βοηθά αδιαμφισβήτητα να ζούμε σωστά το παρόν,  χωρίς φόβο. Είναι απαραίτητο να ζούμε χωρίς φόβο απαντώντας στη ζωή με το πάθος να είμαστε αφοσιωμένοι μες την ιστορία, βυθισμένοι στα πράγματα. Είναι ένα πάθος όπως του ερωτευμένου”.

Η Αγρυπνία Προσευχής
Όπως η Παναγία, η «επιρροή» του Θεού, πείτε «ναι» στον Κύριο

Το βράδυ του Σαββάτου ο Πάπας Φραγκίσκος ενώνεται με τους χιλιάδες νέους σε μια γιορτή που ολοκληρώνεται με μια αγρυπνία προσευχής.

Μια αγκαλιά χαράς και συγκίνησης είναι αυτό που πάντα υπάρχει μεταξύ του Πάπα και των νέων στην Αγρυπνία προσευχής, ένα από τα σημαντικότερα σημεία της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας. Οι ύμνοι των περασμένων ΠΗΝ γίνονται κατά κάποιο τρόπο μια χρονική “γέφυρα” με το σήμερα, ενώ, καθώς πέφτει η νύχτα, ο Πάπας Φραγκίσκος χαιρετά τους χιλιάδες νέους πάνω στο papamobile. Μαζί είναι και 5 νέοι που εκπροσωπούν τις ηπείρους. Η γιορτή, τα τραγούδια, οι σημαίες που κυματίζουν στο Campo San Juan Pablo II  στο πάρκο του Παναμά, αφήνουν χώρο στη φωνή του Πάπα Φραγκίσκου όταν αρχίζει την ομιλία του στα ισπανικά και τα μάτια των 600 χιλιάδων παρόντων νέων είναι καρφωμένα επάνω του.

Μια ομιλία, που διακόπτεται αρκετές φορές με χειροκροτήματα και με διάφορες αυθόρμητες προσθήκες, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από τα λόγια της Παναγίας: «Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου», που είναι και το σύνθημα αυτής της ΠΗΝ. Ο Πάπας υπενθυμίζει το θέαμα του Δέντρου της Ζωής που παρουσιάστηκε λίγο πριν, με μερικές χορογραφίες οι οποίες εμπλουτίζονταν από μαρτυρίες ενός ζευγαριού, ενός νεαρού πρώην εξαρτημένου ναρκωτικών ουσιών,  και ενός Παλαιστινίου κοριτσιού.

Η αναπαράσταση είναι αυτή της ζωής ενός αγοριού: από τη γέννηση σε μια οικογένεια μέχρι τον πειρασμό του κακού μέχρι την επιστροφή στο καλό, με το ροδάριο και τον σταυρό και πάλι στα χέρια και την βοήθεια στραμμένη προς τους άλλους. Μια παράσταση που όπως υπογραμμίζει ο Πάπας υπενθυμίζει πως η σωτηρία που μας δίνει ο Ιησούς δεν είναι μια νέα «εφαρμογή» που πρέπει να κατεβάσουμε ή μια «διανοητική άσκηση που επιτυγχάνεται  με τεχνικές προσωπικής ωρίμανσης», αλλά μια πρόσκληση για συμμετοχή σε μια ιστορία αγάπης που εμπλέκεται με τις δικές μας ιστορίες.

Ο Πάπας προτρέπει λοιπόν τους νέους να πουν:  «ναι» σε αυτή την ιστορία αγάπης, όπως έκανε και η Παναγία, η οποία χωρίς αμφιβολία δεν ήταν επιρροή και δεν συμμετείχε στα κοινωνικά δίκτυα της εποχής κι όμως έγινε «η γυναίκα που είχε την μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία ». Η Παναγία, η« επιρροή »του Θεού, έτσι την αποκαλεί ο Πάπας που εξηγεί στους νέους τι σημαίνει αυτό το « ναι ». Δεν ήταν μια παθητική αποδοχή ή ένα απλό: “ας προσπαθήσουμε και θα δούμε τι θα συμβεί”. Ήταν το «ναι» εκείνου που θέλει να διακινδυνεύσει και να παίξει τα πάντα, χωρίς καμία άλλη εγγύηση παρά μονάχα την  «βεβαιότητα ότι γνωρίζουμε ότι είμαστε οι φορείς μιας υπόσχεσης». Ένα “ναι” ισχυρότερο από τις αμφιβολίες και τις δυσκολίες που υπήρξαν και εκεί αλλά δεν ήταν ο λόγος για να πει “όχι”. Η Παναγία δεν αγόρασε μια ασφάλεια για τη ζωή και γι ‘αυτό είναι η επιρροή του Θεού, επαναλαμβάνει.

Λέω «ναι» σημαίνει αγκαλιάζω τη ζωή όπως έρχεται

Παίρνω τη ζωή όπως έρχεται σημαίνει να αγκαλιάζουμε την πατρίδα μας, τις οικογένειές μας, τους φίλους μας έτσι όπως είναι, ακόμα και με τις αδυναμίες και τα ελαττώματα. Αγκαλιάζω τη ζωή εκφράζεται ακόμη όταν δεχόμαστε σε όλα αυτά ότι δεν είναι τέλειο, σε όλα όσα αυτά ότι δεν είναι αγνό και καθαρό, αλλά όχι γι’ αυτό δεν είναι και άξιο αγάπης. Μήπως κάποιος επειδή είναι ανάπηρος ή εύθραυστος δεν είναι άξιος να αγαπηθεί; Σας ρωτάω: ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, ένα άτομο με μια αναπηρία, ένα εύθραυστο άτομο αξίζει να αγαπηθεί; [απάντηση: ναι!] Δεν ακούγεται καλά … [απαντούν ξανά: ναι!] Με καταλαβαίνετε. Μια άλλη ερώτηση, ας δούμε πώς θα μου απαντήσετε: κάποιος που είναι ξένος, που έχει κάνει λάθος, που είναι άρρωστος ή σε μια φυλακή δεν είναι άξιος αγάπης; [απάντηση: ναι!]

Μόνο αυτό που αγαπάμε μπορεί να σωθεί.

Πράγματι, ο ίδιος ο Ιησούς αγκάλιασε τον λεπρό όπως τον Φαρισαίο και τον αμαρτωλό, και μάλιστα συγχώρησε, εκείνους που τον έβαλαν στο σταυρό. “Μόνο αυτό που αγαπάμε μπορεί να σωθεί” και “μόνο αυτό που αγκαλιάζουμε μπορεί να μεταμορφωθεί”, Εμείς έχουμε σωθεί γιατί Εκείνος μας αγαπά και μας σώζει. 

Ο Θεός μας αγκαλιάζει πάντα και μας βοηθά να ξανασηκωθούμε

Ο Πάπας θέλει πράγματι να υπενθυμίσει στους νέους ότι «η αγάπη του Κυρίου είναι μεγαλύτερη από όλες τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες και την κακία μας» και, ακριβώς μέσα από αυτές, Εκείνος θέλει να γράψει αυτή την ιστορία αγάπης. Όπως και με τον Πέτρο μετά την απάρνησή του, έτσι ο Κύριος “μας αγκαλιάζει πάντα, πάντα” μετά τις πτώσεις μας, βοηθώντας μας να ξανασηκωθούμε: “γιατί η πραγματική πτώση, αυτή που μπορεί να μας καταστρέψει τη ζωή είναι να παραμείνουμε στο έδαφος και να μην δεχτούμε βοήθεια». «Στην τέχνη της ανόδου, η νίκη δεν είναι να μην πέσουμε, αλλά να μην μείνουμε κάτω».

Για να ονειρευτώ το μέλλον πρέπει να ξέρω για ποιον ζω

Πόσο εύκολο είναι να επικρίνουμε τους νέους και να περάσουμε το χρόνο γκρινιάζοντας, αν τους στερούμε ευκαιρίες εργασίας, εκπαίδευσης και κοινότητες στις οποίες να προσκολληθούν και να ονειρευτούν το μέλλον! Χωρίς εκπαίδευση είναι δύσκολο να ονειρευόμαστε το μέλλον. Χωρίς εργασία είναι πολύ δύσκολο να ονειρευόμαστε το μέλλον. Χωρίς οικογένεια και χωρίς κοινότητα είναι σχεδόν αδύνατο να ονειρευόμαστε το μέλλον. Γιατί ονειρεύομαι το μέλλον σημαίνει μαθαίνω να ανταποκρίνομαι όχι μόνο επειδή ζω, αλλά για ποιόν ζω, για ποιόν αξίζει να ξοδέψω τη ζωή μου. Και αυτό πρέπει να το προσφέρουμε εμείς, εμείς οι ηλικιωμένοι, να τους προσφέρουμε εργασία, κατάρτιση, κοινότητα και ευκαιρίες.

Στους μεγαλύτερους ο Πάπας ζητά: τι κάνεις για να δημιουργήσεις μέλλον για τους νέους σήμερα; 

Οικοδόμοι εκκλησιαστικών κοινοτήτων

Ο Κύριος παρουσιάζεται μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα. Το να λέμε «ναι» όπως η Παναγία σ’ αυτήν την ιστορία αγάπης σημαίνει να πούμε «ναι» να είμαστε εργαλεία για να οικοδομήσουμε, στις γειτονιές μας, εκκλησιαστικές κοινότητες ικανές διατρέξουν τους δρόμους της πόλης, να αγκαλιάσουν και να πλέξουν νέες σχέσεις. Να είσαι μια «επιρροή» στον ΧΧΙ αιώνα σημαίνει να είσαι θεματοφύλακας των ριζών, ή κηδεμόνας όλων όσων εμποδίζουν τη ζωή μας να γίνει «αεριούχα» και να εξατμιστεί στο τίποτα. Εσείς ηλικιωμένοι, να είστε θεματοφύλακες όλων όσων μας επιτρέπουν να αισθανόμαστε κομμάτι ο ένας του άλλου, θεματοφύλακες όλων όσων μας επιτρέπουν να ανήκουμε ο ένας στον άλλο. 

Για ένα κόσμο καλύτερο χρειάζονται άτομα που θα πουν «ναι» στην αγάπη του Θεού.

Το Ευαγγέλιο μας διδάσκει ότι ο κόσμος δεν θα είναι καλύτερος γιατί θα υπάρχουν λιγότεροι άρρωστοι, λιγότεροι αδύναμοι άνθρωποι, λιγότεροι ηλικιωμένοι να φροντίσουμε και ούτε επειδή θα υπάρχουν λιγότεροι αμαρτωλοί, όχι: δεν θα είναι καλύτερος για αυτό, ο κόσμος θα είναι καλύτερος όταν θα υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι που, όπως αυτοί οι φίλοι που μας μίλησαν, οι οποίοι θα είναι πρόθυμοι και θα έχουν το θάρρος να φέρουν στο φως την πίστη για το αύριο και να πιστεύουν στη μεταμορφωτική δύναμη της αγάπης του Θεού. Σε σας τους νέους ρωτώ: θέλετε να είστε “επιρροή” “με τον τρόπο της Παναγίας [απάντηση: ναι!], που είχε το θάρρος να πει « ας γίνει σε μένα»; Μόνο η αγάπη μας κάνει περισσότερο ανθρώπους, όχι οι διαμάχες, ούτε οι σπουδές: μόνο η αγάπη μας κάνει περισσότερο ανθρώπινους, πληρέστερους, όλα τα υπόλοιπα είναι καλά αλλά κενά. 

Να προσεύχεστε για μένα ώστε να και εγώ να λέω: ας γίνει σε μένα σύμφωνα με το λόγο σου.

Μη φοβάστε να πείτε στον Ιησού ότι θέλετε και εσείς να συμμετάσχετε στην δική ιστορία αγάπης στον κόσμο, πως έχετε πλαστεί για το «κάτι περισσότερο»! 

Ο Πάπας ζητά από τους νέους να προσεύχονται και για εκείνον: «ώστε και εγώ να μην φοβάμαι να αγκαλιάσω τη ζωή, ώστε να είμαι ικανός να διατηρήσω τις ρίζες και να πω με την Παναγία: ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου! “.

Η Αγρυπνία έκλεισε με την προσκύνηση του Παναχράντου Μυστηρίου. Στο μωσαϊκό που είχε διαμορφώσει η παρουσία των νέων από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς, έπεσε η σιωπή. Τότε υψώθηκαν κάποιες προσευχές, σε διάφορες γλώσσες – για τις οικογένειες, την αφιερωμένη ζωή, την ιερατική ζωή και για τους ιεραποστόλους – τέλος η ευλογία με το Πανάχραντο Μυστήριο και, η προσευχή προς την Παναγία που συνεχίζει να συνοδεύει τις προσευχές των νέων.

Comments are closed.