13η Πανελλήνια Συνάντηση της Καθολικής Νεολαίας, Θεσσαλονίκη 15-27/3/2016

«Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν», αυτός είναι ο 5ος από τους 10 μακαρισμούς που ανήγγειλε ο Χριστός στην «ως γνωστή» επί του όρους ομιλία και αυτό είναι το θέμα της 31ης Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας που θα πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 2016 στην Κρακοβία της Πολωνίας. Εκατομμύρια νέοι από όλον τον κόσμο προετοιμάζονται για αυτήν την εμπειρία, για αυτό το προσκύνημα στην Πολωνία. Έτσι και εδώ οι νέοι της Ελλάδας ακολουθώντας και εκείνοι με την σειρά τους, προετοιμάζονται για αυτό το προσκύνημα, όχι μόνο υλικά αλλά και πνευματικά.

Αυτή η ίδια η Ευαγγελική φράση ήταν και το θέμα της 13η Πανελλήνιας συνάντηση της Καθολικής νεολαίας που έλαβε χώρα στην Θεσσαλονίκη. Μια συνάντηση που πλέον μετά από 13 συνεχόμενα χρόνια έχει γίνει θεσμός στην Καθολική νεολαία που βρίσκεται στην Ελλάδα. Το Θέμα δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το θέμα της Παγκόσμιας ημέρας Νεολαίας, «Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν». Με αυτήν την φράση πορεύτηκαν οι νέοι μας 2 μέρες και αναχώρησαν από την Θεσσαλονίκη με σκοπό να την κάνουμε πράξη στην ζωή τους. Δεσμεύτηκαν, όπως τους παρότρυνε και ο Σεβ. π. Πέτρος Στεφάνου, Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής της Νεολαίας, να είναι στην καθημερινότητα τους πιο ευσπλαχνικοί με τον πλησίον τους.

Η κυρίως συνάντηση έλαβε χώρα σε δύο μέρη: αρχικά την πρώτη ημέρα στο Ελληνογαλλικό κολέγιο Δελασάλ, των Αδελφών των Χριστιανικών σχολείων και την δεύτερη ημέρα σε χώρους της ενορία της καθολικής εκκλησία της Θεσσαλονίκης.

Στην πρώτη μέρα χωρίστηκαν οι δραστηριότητες μας σε δύο μέρη. Αρχικά ο Σεβ. Ιωάννης Σπιτέρης, Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας και Αποστολικός τοποτηρητής του Αποστολικού Βικαριάτου της Θεσσαλονίκης, μας έβαλε στο θέμα της συνάντησης μας όπου μέσα από την ομιλία του μας έδωσε τα ερεθίσματα για την συνέχεια, απαντώντας τα ερωτήματα που γεννιούνται διαβάζοντας αυτόν τον Μακαρισμό.

Από ποιόν θα ελεηθούν οι ελεήμονες; Μήπως η ευσπλαχνία του Θεού είναι συνέπεια της δικής μας ευσπλαχνίας; Ο Θεός συγχωρεί τις αμαρτίες γιατί εμείς προηγουμένως συγχωρήσαμε αυτούς που μας έκαναν κακό;

Απαντώντας είπε ότι πρόκειται ακριβώς για το αντίθετο. Όλη η Καινή Διαθήκη μας επιβεβαιώνει ότι η αγάπη του Θεού προηγείται της απάντησης του ανθρώπου. Ο Χριστιανός μπορεί να κάνει κάτι για το Θεό και τους συνανθρώπους μόνο γιατί ο ίδιος ο Θεός του δίνει αυτή την δυνατότητα, γιατί μας έδωσε σαν δώρο την αγάπη του μέσω της οποίας αγαπάμε και συγχωράμε όπως αυτός ο ίδιος μας αγαπά και συγχωρά.

Αλλά και στην ερώτηση: εγώ, πώς μπορώ να είμαι ελεήμων;
Απαντώντας είπε: Είμαι ελεήμων εξασκώντας τα υλικά και πνευματικά έργα ευσπλαχνία. Ποια είναι αυτά όμως;

Υλικά Έργα Ευσπλαχνίας
Να δίνουμε να φάνε οι πεινασμένοι
Να δίνουμε να πιούν οι διψασμένοι
Να ντύνουμε τους γυμνούς
Να περιμαζεύουμε τους ξένους
Να συμπαραστεκόμαστε στους αρρώστους
Να επισκεπτόμαστε τους φυλακισμένους
Να θάβουμε τους νεκρούς

Πνευματικά Έργα Ευσπλαχνίας
Να συμβουλεύουμε τους αναποφάσιστους
Να εκπαιδεύουμε τους αγράμματους
Να νουθετούμε τους αμαρτωλούς
Να παρηγορούμε τους θλιμμένους
Να συγχωρούμε τις προσβολές
Να ανεχόμαστε με υπομονή τα ενοχλητικά άτομα
Να παρακαλούμε τον Θεό για τους ζώντες και τους νεκρούς

Το ίδιο μας παρότρυνε, πρώτα, και ο Άγιος Πατέρας Πάπας Φραγκίσκος σε όλους τους Χριστιανούς του κόσμου μέσω του Έκτακτου Ιωβηλαίου έτους που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο με το μήνυμα «να είστε , λοιπόν, σπλαχνικοί όπως ο σπλαχνικός είναι και ο Θεός Πατέρας σας (Λκ 6,36)». Αναφέροντας

«Είναι ζωηρή επιθυμία μου, κατά την διάρκεια του Ιωβηλαίου, ο χριστιανικός λαός να στρέψει την προσοχή και την σκέψη του στα υλικά και πνευματικά έργα ευσπλαχνίας. Θα είναι ένας τρόπος να αφυπνίσουμε την συνείδηση μας, που συχνά βρίσκεται σε αδράνεια εμπρός στο δράμα της φτώχειας και αν εισέλθει όλο και πιο βαθιά στην καρδιά του Ευαγγελίου».

Έπειτα από τα ερεθίσματα που πάρθηκαν από την ομιλία του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη, μέσα σε ομάδες έγινε μία ανάλυση ορισμένων ευαγγελικών περικοπών που ο Θεός μας δείχνει την ευσπλαχνία του. Σε αυτές τις μικρές ομάδες η κατάληξη ήταν το πώς εγώ μπορώ να είμαι ευσπλαχνικός με τον πλησίον μου, μέσα από την ζωή που μου έδειξε ο Ιησούς Χριστός.

Τελειώνοντας και αυτήν την εμψύχωση είχαν «κουμπώσει δύο κομμάτια του πάζλ», μέσα από την εμψύχωση αλλά και την αρχική ομιλία του Σεβασμιότατου π. Ιωάννη. Και έτσι ένα μεγάλο θεωρητικό κομμάτι οι νέοι το είχαν καταλάβει, τώρα πια ήταν η ώρα να ζήσουν την ευσπλαχνία μέσα από πράξεις και όχι μόνο στην θεωρία.

Με αυτήν την σκέψη το πρωί της δεύτερης ημέρας οι νέοι χωρισμένοι σε 8 ομάδες επισκεφτήκαν 8 ιδρύματα της Θεσσαλονίκης, όπου φιλοξενούν, άλλα νέους συνομήλικους τών, άλλα παιδιά και άλλα ηλικιωμένους. Σε αυτά τα ιδρύματα τα παιδιά πρόσφεραν φαγητό και συντροφιά στους νέους στα παιδιά και σε ηλικιωμένους, αντίστοιχα με το ίδρυμα που επισκέφτηκαν, ολόκληρο το πρωινό, ακολουθώντας κάποια από τα Έργα Ευσπλαχνίας, που ο ίδιος ο Χριστός μας παρουσιάζει στο Ευαγγέλιο του.

Στο τέλος της δεύτερης ημέρας έγινε ένα μοίρασμα από όλους τους νέους πάνω στην εμπειρία και τα συναισθήματα που έζησαν το πρωί στα ιδρύματα που επισκέφτηκαν.

Σιγά σιγά η πανελλήνια έφτανε στο τέλος της, και αυτό δόθηκε με την κορύφωση της συνάντησης μας με την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας στην οποία προΐστατο ο Επίσκοπος Σύρου Πέτρος Στεφάνου και συλλειτούργησαν οι ιερείς της Θεσσαλονίκης και ιερείς από όλη την Ελλάδα που συνόδευαν τους νέους. Ο Ναός γεμάτος από την παρουσία των 110 περίπου νέων που έψαλλαν κ εμψύχωσαν την θ. Λειτουργία.

Την Κυριακή το πρωί όλοι πήραν τον δρόμο της επιστροφής, ο καθένας για το σπίτι του, αλλά στην βαλίτσα τους δεν είχαν όσα πράγματα μόνο έφεραν, αλλά πήραν μαζί τους, ακόμα, και την παρότρυνση του Επισκόπου μας π. Πέτρου όπου όλοι δεσμεύτηκαν: να προσπαθήσουμε να είμαστε πιο ευσπλαχνικοί με τον πλησίον μας, όπως ο Θεός Πατέρας.

Ξανθάκης Λεονάρδος

Comments are closed.